Prófessor rýkur á dyr

Það er í sjálfu sér ekki stór ráðgáta af hverju prófessorinn Þórólfur Matthíasson rauk á dyr í útvarpsþætti á Útvarpi Sögu. Ráðgátan er hins vegar hvað hann var að gera í viðtali á þessari útvarpsstöð.  Hefur maðurinn aldrei hlustað á stöðina eða er hann svo fyrtur að hann hélt að hann kæmist upp með eitthvað múður þarna?

Ég hlustaði á viðtalið í morgun, ég missti reyndar af því þegar hann gekk á dyr en náði að hlusta á það aftur í endurflutningi seinna í dag.

Ég undraði mig á því að prófessorinn hafi ekki farið betur undirbúinn í viðtalið.    Hann virtist t.d. ekki vera viss á því hversu hátt hlutfall væru forgangskröfur af öllum kröfunum, eitthvað sem ég held að maður sem er að skrifa greinar um málið og vera með fullyrðingar varðandi mögulega innheimtu ætti að hafa á hreinu, sérstaklega þegar hann gat vísað í að þetta hefði verið birt á heimasíðu slitastjórnarinnar.

Jafnframt hefði maður haldið að rökin fyrir því að 90% ættu að innheimtast væru veigameiri en þau sem hann færði að ef hann væri í skilanefnd myndi hann meta hlutfallið niður frekar en upp, þannig að kröfuhafar myndu vera ánægðari þegar lokauppgjörið fer fram.    Þetta var það sem hann sagði efnislega en í lengra máli.

Einnig voru mjög skemmtileg rök fyrir því að hagvöxtur yrði á næstu árum.  Svarið var bara að hann vissi það.  Þetta væri alltaf svona.   Þetta sagði hann án þess að nefna nokkur dæmi máli sínu til stuðnings eða að vísa í fræði.  Þar fyrir utan vissi ég ekki að hagfræði væri það nákvæm vísindi að það væri hægt að fullyrða að „þetta sé bara svona“.

Það má segja að það hafi ekki verið taka hann neinum vettlingatökum,  spyrjendur voru tveir og keyrðu í hann til skiptis.  Þáttarstjórnendur virtust ekki vita hver væri munurinn á forgangskröfum og öðrum kröfu og virtust efast um allt sem slitastjórn hefur upplýst, meira að segja hlutfallið af forgangskröfum.  Ég held að það hafi ekki verið bara yfirgangurinn frá þáttarstjórnendum sem gerði það að verkum að prófessorinn yfirgaf stúdíóið, hins vegar það þegar hann áttaði sig á því að þáttastjórnendurnir virtust ekki meðtaka neitt af því sem hann var að segja, virtust efast um allar tölur sem komið hafa fram í málinu (nema frá Evu Joly).

Það var reynt að búa til spennu

Ég sé að í Orðinu á götunni segir að enn sé óútskýrður talnamunur sem glöggir menn komu auga á í birtingu talna úr prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík. Hér skal hann skýrður.
Við birtingu talna kl. 19 á lauardaginn var upplýst að talin hefðu verið 2.212 atkvæði. Þetta var ekki rétt. Hið rétta er að kl. 16 höfðu verið GREIDD alls 2.212 atkvæði, þar af voru TALIN rafræn atkvæði greidd til kl. 16 og gild atkvæði greidd á pappír til kl. 14, alls 1.984 gild atkvæði. Þarna munar 228 atkvæðum sem enn voru í kjörkössum, bæði á kjörstað í Þróttaraheimilinu og á Hallveigarstíg, eða sem biðu úrskurðar um gildi. Þessi 228 atkvæði skýra það misræmi sem var á tölum birtum kl. 19 og lokatölum.
Þetta misræmi við birtingu talna hafði engin áhrif á niðurstöðu prófkjörsins, þar sem þessi 228 atkvæði voru hluti af lokatölum.
Kveðja,
Páll Halldórsson

Ekki veit ég af hverju þessi rannsókn tók svo langan tíma en væntanlega vegna þess að menn áttu frekar von á því að þetta vandræðalega mál myndi gleymast og ekki þyrfti að útskýra þetta klúður neitt frekar.

Það sem er merkilegt við þessa tilkynningu er ekki það að enginn svindlaði heldur hitt að hvernig staðið var að talningunni.

Eins og ég nefndi í fyrri pistil þá grunaði mig að spindoktorar Samfylkingarinnar væru að búa til tölur til að auka fjölmiðlaathygli. Eins og kemur bersýnilega í þessari tilkynningu er ákveðið að birta eingöngu hluta af rafrænum atkvæðum en öll rafræn atkvæði. Setning um TALIN rafræn atkvæði er bara grín, öll rafræn atkvæði voru talin um leið og kosningu lauk.

Þetta er án efa gert til að skapa meiri spennu en sem hefði myndast ef eingöngu hefði verið eftir að telja atkvæði sem voru greidd á pappírsformi eftir klukkan 14 (eins og stendur í tilkynningunni), svo ekki sé talað um þá athygli sem fékkst út á að frambjóðendur voru að skipta á sætum.

Eldhús umræður Hrannars

Það virðast ýmsir og meðal annars Eyjan rekist á tilkynningu frá Hrannari Arnarssyni, þar sem hann segir að á facebook síðunni sinni vilji hann geta tjáð sig eins og hann geri í eldhúsinu heima hjá sér.

Tilkynningin er auðvitað ekki ný, þetta er búið að vera inni hjá aðstoðarmanninum amk. síðan í október. Ég notað mitt eigið facebook á sínum tíma til að benda á umföllun Vísis þar sem skrif Hrannars voru birt með skjámynd af facebook reikningnum hans. Á myndinni má greinilega sjá þessi skilaboð (til vinstri á myndinni):

Ekki veit ég hvernig eldhúsið hjá Hrannari lítur út eða hversu stórt það er. En þegar hann er að spjalla á facebook með 1700 vini, verður seint hægt að líkja þessu saman. Það gerist amk. ekki mjög oft að ég fái 1700 gesti í mitt eldhús.

Hrannar hefur notað síðuna til að koma skilaboðum á framfæri vitandi vits um að þau myndu rata á síðum fjölmiðla. Ég veit amk. ekki um neinn íslenskan facebook notenda sem hefur oftar sagt eitthvað á facebook sem hefur ratað í fjölmiðla.

Þessi setning getur því ekki verið annað en grín, nema Hrannar sé ótrúlega tregur.

Jólakort stjórnmálamanna

Síðan ég hóf að gegna trúnaðarstörfum fyrir Sjálfstæðisflokkinn hef ég alltaf fengið mikið af jólakortum frá kjörnum fulltrúum. Sjálfum hefur mér alltaf fundist það skjóta skökku við þegar kjörnir fulltrúar nota peninga frá skattborgurum til að senda mér jólakveðjur, bara af því að ég ber ákveðna stöðu en ekki vegna þess að viðkomandi þekkir mig. Nokkrum sinnum hef ég bent mönnum á hvað þetta er rangt, en hef oftast fengið frekar lítil svör.

Ég hef þó grun um að kóngurinn í þessum sendingum hafi verið Halldór Ásgrímsson á sinni ráðherratíð. Ég fékk ekki kort fyrr en ég fór að gegna trúnaðarstörfum fyrir Sjálfstæðisflokkinn, mörgum árum eftir að ég gekk í flokkinn. Félagi minn sem hafði verið smalað inn í Framsóknarflokkinn í kosningum og hafði allar götur síðan reynt að losna (líklega þó helst með að nöldra ofan í brjóstmálið á sér þegar hann fékk póst frá flokknum) fékk í nokkur ár kort frá Halldóri.

Fyrst menn eru á annað borð að eyða peningum skattborgara í að senda þessar kveðjur, þá er stórundarlegt þegar menn gera það ekki almennilega og senda mjög auðgleymanleg kort. Þessi kort eru yfirleitt gjörsneidd nokkrum persónulegum kveðjum, oft hefðbundin jólakort með skannaðri undirskrift viðkomandi. Oft hefur það gerst að fólk er að senda þessi kort á Þorláksmessu og þau berast þá ekki fyrr en eftir jól.

Velgerðar jólakveðjur geta augljóslega vakið gleði og ánægju með viðkomandi stjórnmálamann en hins vegar illagerðar eingöngu fullkomin sóun á peningum, pappír og vinnu viðkomandi aðila.

Skemmtilegustu kortin eru augljóslega kort sem eru ekki alveg stöðluð af stærð og gerð, með eftirminnilegri mynd. Kort sem eru með mynd af fjölskyldum viðkomandi vekja alltaf athygli mína, þau sýna að viðkomandi á líf fyrir utan stjórnmálin. Það hefur þó gerst nokkrum sinnum að ég hef fengið kort með mynd af viðkomandi, eins og um kosningabækling væri að ræða. Auðvitað er það alltaf viðkunnanlegt þegar menn hafa fyrir að skrifa inn persónulega kveðju og nafn þess sem fær kortið. Jafnvel þótt það taki augljóslega mun lengir tíma, skila slíkar persónulegar kveðjur sér alltaf.

Í fyrra og í ár var lítið af slíkum kortum, en meira af því að stjórnmálamenn sem ég þekki persónulega hafi sent kort á eigin kostnað. Það var lítill söknuður í þessum fjölda á jólakortum stjórnmálamanna sem voru mörg ópersónuleg og fóru beint í ruslið ásamt öðrum auglýsingabæklingum. Það var þó áberandi að um leið og stjórnmálamennirnir fóru að greiða sendingarnar úr eigin vasa að kortin voru yfirleitt betur gerð og meira um persónuleg og áhugaverð jólakort.

Ný nöfn á rótgrónum götum

Maður spyr af hverju það er sérstakt tilefni núna þegar 101 ár er liðið frá því fyrsta konan var kjörin í borgarstjórn að endurskýra nokkrar gamalgrónar götur í Reykjavík.

Af hverju ekki 99, 79 eða 81 ár? Hvað er sérstakt við 101 ár?

Það hafa verið fjölmörg tækifæri til þess að heiðra þessar konur, og þeir eiga heiðurinn svo sannarlega skilið en ekki í einhverju kosningarsjónarspili.

Þegar Grafarholtið var reist var ákveðið að kalla hverfi Þúsaldarhverfið og haldið upp á 1000 ár frá Kristni, nöfn á götum hverfisins, eins misjöfn og þau nú eru, standa þó fyrir eitthvað. Á meðan hverfið er byggt munu menn vita af hverju þessar götu bera þessi nöfn.

Hefði ekki verið nær að heiðra þær á sambærilegan hátt og með Þúsaldarhverfinu og skýra götur amk. í heilum hverfishluta eftir þeim? Mönnum hefði verið í lófa lagt að gera það með nýju hverfi eins og Úlfarsfellshverfinu, þar sem götur bera nú nöfn heiðinna gyðja, sem virðist vera svar við kristnum tenginum á hæðinni við hliðina.

Að spinna sig undan undirskriftarlista

DV birti grein í dag þar sem fjallað var um undirskriftarlista indefence, en þeir fundu 3-4 nöfn af 30 þúsund sem augljóslega voru ekki rétt. Ýmsir bloggarar hafa gripið þetta á lofti og fjallað um málið eins um stór hneyksli sé að ræða.

Mistökin hjá Indefence eru líklega að birta nöfn beint á vefnum hjá sér án þess að fara yfir upplýsingarnar áður en þær birtast á vefnum. Í þessu tilfelli eru ákveðin öfl sem hafa hagsmuni af því að eyðileggja þessa könnun en það er alltaf áhætta með slíka opna lista og án þess að kanna grunninn fyrst að einhverjir grínista eða aðilar sem vilja eyðileggja listana. Það er skal reyndar viðurkennast að það er alvega galið hjá þeim að vera með alls enga prófanir á kennitölum um leið og hún er skráð inn, jafn einfalt og kennitölupróf nú er eða skráning á ip tölum og fjöldtakmarkanir á slíku á hverja og eina.

Reyndar er alveg sama hvaða leið er valin til þess að afla undirskrifta, alltaf er hætta á slíkum eyðileggingum. Jafnvel þótt undirskrifta væri aflað með því að ganga hús úr húsi, þá eru þeir sem skrifa undir ekki beðnir um skilríki og því alltaf hætta.

Í einni undirskriftarsöfnun sem ég tók þátt í var notast við þá leið og fólk var beðið um að staðfesta undirskriftina með því að smella á hlekk í tölvupóst sem var sendur á fólk. Því miður þá skrifuðu hátt í 30% undir staðfestu ekki skráninguna af einni eða annarri ástæðu t.d. rangt netfang, pósthólfið fullt eða hirtu ekki um að smella á hlekkinn til að staðfesta póstinn sem þeir fengu.

Þrátt fyrir að alls konar listar hafi verið gerðir á facebook, þá er ég ekki frá því að það sé töluvert að marka þá lista. Þótt menn séu að kanna ýmislegt misgáfulegt á Facebook, þá er þó alla vegna nokkuð öruggt að hver og einn skrifar einu sinni undir og er sá sem hann segist vera. Mjög auðvelt er að staðfesta að viðkomandi er til og ekki bara reikningur sem var búinn til, til að gabba.

Sá spuni sem nú er að koma fram um indefence undirskriftarlistann er alveg örugglega frá stjórnarflokkunum kominn. Spuninn virðist vera tvennskonar, annars vegar á þetta að vera komið úr höfuðstöðvum framsóknar og hins vegar þessi nokkru nöfn sem eru augljóslega bull.

Auðvelt er að dempa inn nokkrum nöfnum og gera stórfrétt úr þessu, listinn er opinn og nöfnin birtast strax. Varðandi að þetta sé komið frá Framsókn, þá eru indefence ópólitísk og kjósendur allra flokka í samtökunum.

Þrjátíu þúsund undirskriftir segja sitt og þótt spunakellingar ríkisstjórnarinnar reyni að spinna sig frá þessu þá er megn óánægja með þessa samninga og raunverulega reiði í samfélaginu varðandi samninganna. Menn spinna sig ekkert úr því.

Hugmyndaþing borgarinnar

Mætti á hugmyndaþing borgarinnar í gær. Var nokkuð sáttur, þótt mér hafi þótt kynningin að nokkru leiti villandi. Ég var ekki viss um að nenna að fara þegar ég sá að þetta virtust fyrst og fremst vera fyrirlestar.

Það kom reyndar vel fram að það yrðu vinnustofur en hins vegar var töluverð áhersla lögð á fyrirlestrana og dagskráin á þeim var þétt. Ég gat því ekki betur séð en að vinnustofurnar færu fram eftir að fyrirlestrunum væri lokið (sem sagt um klukkustund).

Á endanum var þetta keyrt samhliða og var nokkuð áhugavert.

Ég hefði reyndar viljað sjá meiri vinnu með hugmyndirnar. Það komu yfir 1000 hugmyndir ef því sem ég hef séð eftir þingið, hins vegar væri gaman að vinna frekar með þessar hugmyndir og útfærslur. Eins og þetta var sett upp var bara hver og einn að setja inn sínar hugmyndir á töflur. Maður gat svo sem skoðað hugmyndirnar en maður hefði viljað getað unnið áfram með þær.

Borgin fær samt stórt hrós fyrir þetta. Vonandi að þessi útfærsla verði unninn áfram og við sjáum þetta meira inn í hverfunum.

Rakst annars á þessa skemmtilegu mynd. Dagur var þarna mættur ásamt borgarfulltrúum allra framboða. Það er greinilegt að menn eru að vakna enda styttist í kosningar.

Seinheppin Valgerður

Í dag skrifa ég pistil á Deiglunna vegna bloggsins hennar Valgerðar. Þau eru endalaust seinheppin í gagnrýni sinni. Furðuleg nálgun að skjóta sendiboðan.

Seinheppin Valgerður

===

Í gær skrifar Valgerður Sverrisdóttir um áhyggjur sínar af því að Geir H. Haarde hafi ráðið Tryggva Þór Herbertsson, sem efnahagsráðgjafa. Hún skrifar pistil á heimasíðunni sinni þar sem hún veltir fyrir sér seinheppni Geirs Haarde.

Valgerði væri kannski nær að velta fyrir sér seinheppni eigin flokks. Framsókn hefur gengið ákaflega illa að fóta sig í stjórnarandstöðunni og þegar hún ræðst gegn Tryggva Þór er það enn eitt vindhögg Framsóknarmanna.

Valgerður fullyrðir það að Tryggvi hafi „lengi talað fyrir sjónarmiðum Sjálfstæðisflokksins“. Hún bendir þó ekki á nokkur dæmi eða rök máli sínu til stuðnings. Miðað við þessa stóru fullyrðu hefði Valgerður átt á að benda á eitthvað máli sínu til stuðnings. Fyrst þetta er svona ítrekað, hefði henni átt að vera í lófa lagt að finna gott dæmi og kasta fram.

Valgerður hefur ekki séð neina ástæðu til þess að nefna þetta áður en Tryggvi hefur tekið að sér fjölmörg verkefni fyrir Ríkið. Halldór Ásgrímsson sá sérstaka ástæðu til að vitna í skýrslu Tryggva og Frederic S. Mishkin í ræðu sinni á viðskiptaþingi Viðskiptaráðs 15. maí árið 2006. Þar hrósar hann þeim og segist sammála.

Valgerður sakar Tryggva einnig um að „í ræðu og riti verið harður andstæðingur Evrópusjónarmiða“ og vitnar jafnframt til skýrslu sem hann gerði ásamt Geir Zoega. Sú skýrsla athugaði fjölmargar kosti í gengissamstarfi, niðurstaða skýrslunnar var: “Annars vegar að halda núverandi fyrirkomulagi og hins vegar að ganga í Evrópusambandið og taka upp evruna”. Það er varla hægt að segja að hann hafi fundið Evrópusambandinu allt til foráttu þegar hann á þessum tíma metur stöðuna svo að nú verandi fyrirkomulag sé betra en næsti kostur sé upptaka Evrunnar. Þetta var gert eftir að hafa metið þá kosti sem voru mögulegir í stöðunni.

Varðandi starf hans fyrir Askar Capital, hefur það frekar aukið reynslu hans síðan hann starfaði fyrir Hagfræðistofnun og gefið honum nýja sýn. Það er heldur ekki eins og tillögur hans munu fara ólesnar yfir í framkvæmd. Það er þarf því lítið að óttast að þótt hann hafi tekið sér frí frá forstjórastöðu sinni.

Sem flokkur hefur Framsóknarflokkurinn verið í stöðugum vanda á þessu kjörtímabili. Um leið Sjálfstæðisflokkurinn hefur gefið eftir vegna dræmrar stöðu hagkerfisins, hefur Framsóknarflokknum ekki tekist að nýta sér það í eigin hag. Þvert á móti hefur flokkurinn misst þriðjung þess fylgis sem hann hafði í seinustu kosningum. Geri aðrir betur án þess að hafa gert stórkostleg mistök eða lent í stórum hneykslismálum.

Sú umræða sem Valgerður leggur af stað með að þessu sinni ber ekki vott um að flokkurinn sé að fóta sig í stjórnarandstöðunni. Þessi gagnrýni er vindhögg, en í stað þess að gangrýna að ríkisstjórnin hafi yfir höfuð þurft að ráða sér ráðgjafa, er reynt að efast um hæfni ráðgjafans.

Ríkisstjórnin á hins vegar heiður skilinn fyrir að viðurkenna vandann, og á opinberan hátt reyna að vinna gegn honum. Í þessari stöðu er Tryggvi Þór maðurinn með reynsluna og því réttur maður á réttum stað.

Komin heim – áhugaverð umræða

Ég er komin heim heilu á höldnu heim. Ég veit ekki hvort ég eigi að hrósa Iceland Express fyrir að hafa bara verið 40 mínútum of seinir. Þessa seinustu og verstu virðist það vera nokkuð gott, enda undirbjó ég mig undir ýmislegt áður en ég fór út á flugvöll.

Ég sé að mál málanna hér heima hefur verið tenging krónunnar við Evruna.

Árni Helgason er komin í hóp Eyjubloggara, það er mjög góð viðbót. Árni á einmitt ansi góðan pistil um tengingu íslensku krónunnar við Evruna. Það er rétt hjá Árna og Jónasi að mönnum sé holt að skipta reglulega um skoðanir.

Ég hef sjálfur verið í hópi þeirra sem hafa séð kosti þess og galla að ganga til liðs við Evrópusambandið.

Þegar ég bjó í Svíþjóð börðust ungir hægrimenn fyrir því að losa böndin við Evrópusambandið. Þeir vildu viðskiptafrelsið og frjálst flæði fólks sem hafði heillað þá í upphafi þegar það voru hægrimenn sem börðust fyrir inngöngu. Þegar ég bjó í Svíþjóð í kringum 2002 þá var það kostnaður og reglubáknið sem þeir voru andstæðir. Þegar menn eru að færa lög og reglur upp á heilu löndin, má sjá árangurinn t.d. bara innan Svíþjóðar. Þannig eru vetrardekk bönnuð eftir ákveðin tíma, hins vegar eru íbúar norður-Svíþjóðar ekkert að fara að skipta þeim út á þeim tíma, hins vegar þurfa íbúar í Suður-Svíþjóð sjaldnast á þeim dekkjum. Svíar hafa sjálfir barist mikið fyrir því að munntóbakið verði ekki bannað, en þeir mega ekki flytja það út og sótt hefur verið að þeim að banna það heima fyrir.

Sama gildir um margar af þessum áhugaverðu reglum sem við höfum tekið upp. Della eins og þegar Íslendingar hættu að nota gular línur á þjóðvegum. Sagt var að þetta væri tilskipun frá Evrópusambandinu, þar sem menn þurfa ekki að hafa áhyggjur af þungum snjólögum eins og hér. Ólíkt Íslendingum hunsuðu Norðmenn þessa tilskipun og voru með gularlínur þegar ég keyrði þar fyrir nokkrum árum.

Hin hliðin er svo peningahliðin, en sem innflytjandi er maður alltaf á nálum hvort varan sem maður pantaði inn fyrir 2 mánuðum verði á sama verði þegar hún kemur til landsins. Bankarnir hafa verið duglegir að bjóða mér “varnir” en þær kosta sitt. Þetta gerir allar áætlanir og tilboð mun erfiðari en ella (nema að maður geri ráð fyrir vörnum og leggi það á vöruna). Það hafa því verið augljósir kostir við að halda tengjast annarri mynt. Hins vegar hafa mér ekki sýnst vera nein leið önnur en að ganga í Evrópusambandið, með þeim stóru göllum sem því fylgir.

Þetta hefur því verið vegasalt sem hefur í mínum huga vegið þyngra á þann veg að við eigum sleppa. Það væri því áhugavert að skoða hvort hægt væri að nýta fleiri kosti í þessu samstarfi með tengingu við Evruna án þess að ganga inn.

Þráinn án smokks

Þegar maður les þetta hefur maður á tilfinningunni að verið sé að dreifa smokkum, Þráinn sé með næst sætustu stelpuna á ballinu upp á arminn, en nú sé allt útlit fyrir að hann sé að fara einn heim, því hann er ekki með smokk.

Skiljanlega smá svekkelsi.

Þeir sem fengu hins vegar smokk getur smokkurinn verið lykillinn að skemmtilegu kvöldi. Það er ekkert hægt að gera lítið úr því.

Góðar fréttir fyrir Sjálfstæðismenn

Nú hefur Vilhjálmur sent frá sér yfirlýsingu þess efnis að Hanna Birna muni taka við leiðtogahlutverkinu í borgarstjórnarflokknum. Það eru góðar fréttir fyrir Sjálfstæðismenn, enda hefur sú óvissa sem hefur verið í gangi verið slæm fyrir flokkinn.  Nú þegar þetta er orðið ljóst geta menn vonandi farið að einblína á að vinna þau verkefni sem eru framundan og byggja upp borgina.

Sá yfirburðarstuðningur sem Hanna Birna hefur haft umfram aðra í borgarstjórnarflokknum hefur komið nokkuð á óvart. Nú hafa ítrekað verið gerðar kannanir, sem hafa sýnt þennan mikla stuðning. Ég hefði haldið að Gísli Marteinn hefði t.d. notið svipaðra vinsælda, en svo hefur alls ekki verið.

Um leið og Hönnu bíður stórt verk fyrir dyrum að sannfæra ágæti sitt fyrir borgarbúum, má ekki gleyma flokksmönnum. Sjálfstæðisflokkurinn hefur notið þess að vera mjög öflugur í kosningum, með mun öflugra net sjálfboðaliða en nokkur annar flokkur. Þetta hefur verið flokknum gríðarlega mikilvægt. Í því umróti sem hefur verið undanfarið hefur eitthvað kvarnast úr þeim hópi. Nýr leiðtogi þarf að endurvinna þetta traust og berja saman hópinn.

Ég óska Hönnu til hamingju með þetta og vonast til þess að hún eigi eftir að vera öflugur leiðtogi fyrir okkur Sjálfstæðismenn.

Umfjöllun á Eyjan.is

Össur bestur á kvöldin

Ég hef nokkrum sinnum skrifað og velt því fyrir mér hvort Össur sé að skrifa fullur. Það var fyrir GMB.

Nú skrifar Össur um Magnús Þór og kemur í ljós að Össur er bestur þegar hann skrifar á kvöldin, en ekki á nóttunni.

Nú veit ég ekkert hvað fer fram innan veggja heimilis Össurar. Ég ætla ekki að segja til með áfengið. Um það veit ég bara ekkert. Ég ætla ekki einu sinni að ýja að neinu.

Hins vegar virðist Össur skrifa minna rugl fyrr á kvöldin.

Magnús Þór hefur hins vegar gert garðinn frægan og talað um að sprengja menn.

Magnúsi Þór þá telur líka hann að handaböndin undanfarna daga séu stuðningur sem eigi eftir að vara. Því miður fyrir Magnús þá er þetta stuðningur sem mun ekki vara nema bara núna rétt.

Ekki frekar en stuðningur við nýjustu vonarstjörnu Frjálslyndara, Stulli Trukka bílstjóri. Stuðningur við málstaðinn minnkar á hverjum degi. Fyrir næstu kosningar munu fárir muna eftir honum. Því miður fyrir frjáslynda, sem hafa unnið í að gera hann að flokksmanni.

Magnús og flóttamennirnir

Magnús Þór Hafsteinsson hefur farið mikinn í fjölmiðlum í dag og látið feiknalega stór orð falla.  Að sumu leiti

Magnús sagði í dag að „siðblindir og siðspilltir stjórnmálamenn geta alltaf leitað hælis í Sjálfstæðisflokknum.”  Magnús ætti kannski að líta sér nær.   Er kannski málið Magnús sjálfur?  Enginn annar flokkur en Frjálslyndi flokkurinn hefur tapað meira af stjórnmálamönnum á undanförnum árum og Magnús virðist ávallt hafa verið þungamiðjan í því að viðkomandi hafi skipt um vettvang (og gerst “pólitískir flóttamenn”).  

Ef Magnús heldur að þau læti sem hann hefur þyrlað upp í dag eigi eftir að skapa honum einhverjar vinsældir, þá er það misskilnur.  Upphrópanir og úthrópanir á einstaklingum sem í gær voru traustsins verðir dæma sig sjálfar, hins vegar eru mun meiri líkur á að menn leggi við hlustir þegar hann kemur með vel rökstutt mál eins og heyrðist í gengum svívirðingarnar sem  boðið var upp á í dag.

Herferðin og Framsókn

Ég held að það gildi það sama um herferð dagsins og Framsókn dagsins í dag, að það er ekki að háum söðli að detta.

Þeir sem á annað borð eru andstæðingar Moggans hljóta að hafa sagt upp áskrift sinni fyrir mörgum árum. Maður er eiginlega undrandi á mörgum sem ætla að segja upp áskriftinni núna af prinsipástæðum. Afhverju er þetta fólk ekki búið að segja henni upp fyrir mörgum árum?

Sama gildir um Framsókn. Sá kjarni sem er þar inni í dag, lætur ekki smámál og hnífsstungur hafa áhrif á sig. Allir sem þola ekki slík smámál eru löngu búnir að segja sig úr flokknum. Það er gaman að heyra orðalag eins og það haf gefið á hjá þeim “eins og hjá öðrum flokkum”.

Það gefur eitthvað til kynna um stöðuna í borginni að Guðjón Ólafur sendi bréfið á annað þúsund félaga. Hefði Guðjón Ólafur bara ætlað að senda á alla Heimdellinga, væri sú tala líklega 3-4 sinnum stærri.

Hverfisráðin

Ég var kosinn í desember varamaður í hverfisráð Grafarvogs. Ég náði að mæta á einn fund, þar sem merkilegt nokk bloggarinn Dofri Hermannsson sá um að stýra fundi og Ásta Þorleifsdóttir kynnti sig þannig að maður gapti, enda hafði ég aldrei séð þessa konu. Það hefur breyst, í dag hefur hún komið sér rækilega á kortið og ólíklegt að maður myndi gapa í dag.

Sú breyting var gerð í tíð BDSM meirihlutans, að fjölgað var (aftur) í hverfisráðinu. Þetta var mjög góð breyting hjá þeim.

Hins vegar hafa þessi hverfisráð oft verið hálfgert viðrini. Eins og kom bersýnilega í ljós á þessum fyrsta (og eina fundi) sem ég mætti á, hafa þau engin völd. Þau eru hins vegar umsagnaraðilar og geta komið með ábendingar inn í borgarstjórn.

Greinilega virðist oft (hjá öllum meirihlutum) starfið hafa verið þannig að málin hafa fyrst og fremst komið inní ráðin eftir að þau hafa verið samþykkt annarstaðar í borgarkerfinu. Þetta er miður enda þekkja fáir málefnin betur en einmitt þeir sem eiga aðild að hverfaráðinu.

Ég vonast til þess að nýr meirihluti haldi þessum hveraráðum eins og þau eru, og miðað við hvernig Ásta talaði á þessum eina fundi er það kappsmál fyrir F-listann að starfshættir þessara ráða verði betri en þeir hafa verið undanfarið.

Uppgjöf eða millileikur

Nú velta menn því greinilega fyrir sér hvort þetta sé raunveruleg uppgjöf eða millileikur hjá Birni Inga.

Hann er augljóslega búinn að mála sig út í horn í minnihlutastarfi í borginni og var orðinn valdalaus þar. Þessi spillingarmál hafa reynst honum mjög erfið og ljóst að umræðan var rétt að byrja, í ljósi valdaleysis og því þeirrar spillingarumræðu hafi þetta verið besta leiðin. Það var því ekkert eftir hjá honum annað en að segja sig frá þessu.

Eftir stendur hvort þetta sé varanlegt, eða hvort þetta sé sá millileikur að segja af sér koma svo inn ferskur síðar eftir að hafa fengið “fjölda áskorana” og komi inn “hreinn” eftir afsögnina. Fatamálið gleymt og grafið ásamt öðrum spillingarstimplum.

Hin kennining sem hefur verið haldið fram er að hann sé á leið til Samfylkinginarinnar, en hafi Davíð daðrað við Ólaf, þá er Össur búinn að biðja Binga. Merkilegt nokk hefur hann verið einn af fáum sem hafa staðið með Binga í gegnum súrt og sætt undanfarna dag og seinasta bónorð kom á blogginu hans í morgun.

Það er alveg ljóst að í kringum Binga eru spunameistarar Íslands og þótt fatamálið hafi verið arfa illa spilað, þá vita þessir menn sínu viti.

Fljótt skipast veður í lofti – Bingi hættur

Það er óhætt að segja að fljótt skipast veður í lofti í pólitíkinni þessa dagana. Bingi var að senda frá sér yfirlýsingu um að hann hafi látið af störfum sem borgarfulltrúi.

Að öllu vegnu er niðurstaða mín að rétt sé að víkja til hliðar. Ég óska þess að Framsóknarflokknum lánist að rétta úr kútnum og efla samstöðuna innan sinna raða.

Ég mun því óska eftir lausn frá störfum sem borgarfulltrúi í Reykjavík á borgarstjórnarfundi frá og með deginum í dag að telja. Óskar Bergsson, varaborgarfulltrúi, tekur við sem borgarfulltrúi til og með þeim tíma.

Þetta er í raun ekki síst merkilegt vegna bloggfærslunnar á undan, þar sem hann spáir því að innan langs verði hann komin með skrifstofuna sína í Ráðhúsi Reykjavíkur.

Það er eitthvað sem segir mér, að kannski eigi ég eftir að snúa aftur í Ráðhúsið fljótlega með dótið mitt. Kannski fyrr en nokkurn grunar.

Það er svo sannarlega ekki hægt að segja að það sé doði í pólitíkinni þessa dagana.

Svo sannarlega átti ég ekki von á þessu hjá Binga. Það gildir greinilega með Binga eins og góða Alpan pönnu, teflonhúðin endist ekki að eilífu.

Það verður svo sannarlega sjónarsviptir af Binga úr borgarpólitíkinni.

Það er líklega tímana tákn að hann skuli tilkynna þetta á blogginnu sínu hérna á Eyjunni. Svona eins og það virðist vera nýjast tískan að senda SMS til fréttamanna, í stað þess að tala við þá.

Þreyfingarnar

Það er gaman að sjá hinn nýja samstöðu minnihluta. Svandís hefur ítrekað að hún hafi alls ekki staðið í neinu eða verið boðið neitt, Dagur segir að enginn í hópnum hafi verið í neinum viðræðum og þeir hafi blekt Ólaf. Björn Ingi fullyrðir hins vegar að sér hafi verið boðið ýmislegt, þótt það hafi ekki verið formlegar viðræður.

Sjallarnir neita öllu.

Ólafur F fullyrðir að Svandísi hafi verið boðinn stóllinn.

Ekki minnkar vitleysan við þetta og svo virðist sem allt hafi verið á floti.

Kostuleg pólitíkin

Hún er kostuleg pólitíkin þessa dagana, í gær var myndaður meirihluti með einum manni, sem margir myndu ekki segja að væri á vetur setjandi. Hann stendur uppi einn, en það er svo sem ekki í fyrsta skipti sem það gerist að meiri hluti starfi þennan máta. Menn treysta því greinilega að hann sé mjög heilsuhraustur.

Það var fyndið í gær að það mátti ekki spyrja um heilsu hans, verið að afsaka það sérstaklega.  Það var ekkert óeðlilegt við það að spyrja hann.  Hann er nýbúinn að vera veikur, og nú hangir þessu meirihluti á því að hann haldi heilsu.   Það hefði verið mun óeðlilegra ef hann hefði ekki verið spurður.

Sú staða að hann veikist, og varamaður sé kallaður inn, þá á meðan á veikindunum stendur og þá eigi að stofna til nýs meirihluta er enn kostulegra. Svo hressist sveinki og hvað þá?

Nú bíða áhugamenn um pólitík eftir stóru sprengjunni sem vinstriöflin í borginni ætla að koma með.  Ekki veit ég hvað það á að vera, en Svandís lofaði þessu.  Mér heyrist Bingi ekkert ætla að taka úr kössum á nýjum stað.

Hvort þetta sé líklegt til árangurs fyrir Sjálfstæðisflokkinn, á eftir að koma í ljós en það er alveg ljóst að það er eins gott að listinn standi sig núna, og kynni þau málefni sem flokkurinn er að vinna að. Ef eitthvað einkenndi þá stöðu sem var upp í meirihluta I, var skortur á stjórnarandstöðu og skortur á að borgarbúar heyrðu eitthvað annað en leiðinlegar fréttir. Ég held að ýmsir hafi verið orðnir langþreyttir á þessu.

Annað skemmtilegt mál er fatamál Björns Inga. Eftir hafa verið minnisdaufur alla vikuna, virðist minnið hafa kikkað inn. Ég veit ekki hvort hann tók inn ginseng eða hvort það að búið var að sýna nótur með hans undirskrift hafi skipt máli. Minnið er allavega komið í það gott form að hann treystir sér til þess að þræta fyrir upphæðir. Meira að segja er minnið komið aftur hjá Guðna Ágústssyni, sem kannast líka við þetta og að þetta sé hið eðlilegasta mál.  Bara hluti af kosningabaráttu!

Ég hef skrifað um það nokkrum sinnum að í sjálfu sér sé ekkert óeðlilegt við að Bingi fái föt, hins vegar hefði hann átt að koma fram eins og hann gerði í gær strax. Þetta hefði litið mun betur út fyrir hann þá.  Í staðinn fer hann að baula og segist vera að íhuga stöðuna í flokknum, algjör smjörklípa sem gekk svo ekki upp eftir að nóturnar voru komnar í ljós.

Ég skil heldur ekki hvaða máli það skiptir í þessu hvort það hafi verið flokkurinn, eða fulltrúaráðið sem greiddu fyrir þetta. Það kemur á sama stað niður fyrir þá sem eru að greiða í flokkinn, ef menn eru að spandera í föt fyrir milljón og geta að því er virðist reddað þeim peningum  af hverju ætti nokkur að greiða stuðningsgjaldið sitt?

Skemmtilegasti forsetaframbjóðandinn

Í gær skrifaði Þorgreir um skemmtilegasta frambjóðandann í forvali í bandararíkjunum. Það er nokkuð skemmtilegt að hann vill fella niður alla skatta nema 23% neysluskatt, en á Íslandi er einmitt VSK 24,5% (fyrir utan mat og bækur).

Ég mæli með greininni hans Þorgeirs, það er gaman af þessum frambjóðanda. Hvað sem verður sagt um þau málefni sem hann vill berjast fyrir þá er amk. líf í tuskunum hjá honum og hann verður ekki sakaður um að vera með leiðinlega baráttu.