Réttað vegna níðsíðu

Ég hef fylgst með öðru auganu með málefnum vefssvæðisins Sláturfelagid.com, en fyrrverandi starfsmaður hefur verið sakaður um að halda þeim vef úti og moka drullu yfir sinn gamla vinnustað.

Mér finnst samt ekkert spennandi við það að fyrrverandi starfsmaður sé fúll og ákveði að deila einhverjum leyndarmálum, opinberum staðreyndum og hugsanlega heimatilbúnum sögum.  Þvert á móti finnst mér sá þáttur málsins mjög óspennandi, enda síður en svo spenntur yfir því hvort einhverjum sé illa við SS.

Það sem er áhugavert við þetta er hvernig ákæruvaldið ætlar að sýna fram á að viðkomandi starfsmaður hafi framkvæmt þetta.

Hver sá sem framkvæmdi verknaðinn lagði á sig fyrirhöfn og kostnað.  Hann lét ekki duga að setja upp nafnlausa síðu og senda svo ábendingar á fjölmiðla.  Hann kaupir lénið slaturfelagid.com en vísar henni svo á síðu hýstri á blogspot.com sem Google á.

Lénið sjálft er skráð hjá godaddy, en þeir bjóða upp á möguleika sem heitir „Private Domain Registration“ og var sá möguleiki nýttur í þessu tilfelli.  Það þýðir að godaddy hylur hver á lénið, þannig að ólíkt hefðbundnum skráningum birtast ekki réttar upplýsingar hver skráði það.  Þó þetta veiti vörn gagnvart upplýsingasöfnunum, eltihrellum eða „kæfu“-póstum, þá kemur það hvergi fram að þeir verndi eigandann gegn því að fremja lögbröt með léninu og dæmi eru um að þeir hafi með lítilli fyrirhöfn gefið upplýsingar um eigandann og greiðanda.

Google hafa hins vegar lagt út í mikinn kostnað til að verja þá sem nota bloggkerfið hjá þeim.  Samt hafa þeir verið dæmdir til þess að upplýsa hver stóð að baki síðu sem fjallaði um módel í New York og urðu að gefa upp ip-tölu viðkomandi bloggara og netfang.

Ég veit ekki hvort ákæruvaldið reynir að afla þessara gagna úti, þeir hafa farið í tölvu þess grunaða og virðist sem að þeir hafi einnig sótt tölvu af fyrrverandi vinnustað hans.  Sá grunaði sendir svo inn tilkynningu á vísi.is þar sem meðal annar segir:

„Sama gilti um tölvu sem ég hafði aðgang að, ásamt öðrum, í Mjólku. Þá tölvu hafði Steinþór sjálfur sótt þangað og komið til lögreglunnar mánuði eftir að ég hætti þar og því haft nægan tíma til þess að láta „fitla“ við hana.”

Það bendir ekki beint til sakleysis að saka Steinþór (forstjóra SS) um að fitla við tölvuna.  Séu vafra upplýsingar geymdar á tölvunni sem benda til þess að viðkomandi hafi skráð sig inn á blogspot reikninginn sem hélt úti síðunni er frekar ólíklegt að þeim hafi verið “fitlað” inn í hana.

Stóra spurningin er samt hvort menn eru tilbúnir að fara út og sækja þær upplýsingar sem þar eru að finna og hvort þau fyrirtæki eru tilbúin að gefa þau gögn frá sér til íslenskra dóms- og lögregluyfirvalda.  Þetta er fyrsta málið sem ég man eftir þar sem það gæti verið nauðsynlegt að leita út eftir slíkum upplýsingum.

Skiptir Facebook máli í prófkjörum?

Vefurinn miðjan gerði athugun á vinsældum frambjóðenda á Facebook, og í dag birtist svo sambærileg grein á vísi.is í dag.

Það er reyndar ýmislegt að athuga við könnunina sem miðjan gerði, þeir virðast amk. ekki hafa leitað mjög lengi að fólki. Þeir hafna t.d. að Geir Sveinsson sé með síðu en samþykkja nákvæmlega eins síðu frá Gísla Martein (sem sagt group/hóp en ekki fan page /aðdáendasíða). Þá virðast þeir ekki hafa leitað mjög ítarlega að fólki en upphaflega vantaði ýmsa frambjóðendur inn á listann, enn þá vantar t.d Emil Örn. Vísir tekur svo í dag bara út þát sem eru að leitast eftir því að fá annað sætið en sleppir öllum hinum. Þá kemur í ljós að Geir er vinsælastar, sem setur spurningar við hvað veldur því að miðja sleppi honum út í greininni hjá sér en hleypi öðrum að með nákvæmlega sömu tegund af facebook síðu.

Í þessum greinum er verið að skoða vinsældir á aðdáendasíðum eða hópum viðkomandi frambjóðanda. Því miður segja þessar stuðningssíður eiginlega ekkert um væntanlegan framgang frambjóðenda. Séu t.d. tölur sem Svansson tók saman úr prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í vor og borið saman við niðurstöður prófkjaranna sem fóru fram kemur bersýnilega í ljós að það er einhver fylgni, en ég er nokkuð viss um að hún er ekki tölfræðilega marktæk.

Auðvitað hefur það áhrif ef margir vinir þínir eru að mæla með ákveðnum frambjóðanda, gefið að þú sért búsettur í réttu kjördæmi, sért í viðkomandi flokk og ætlir yfir höfuð að kjósa í prófkjörinu. Séu þessar stuðningssíður skoðaðar sést einmitt að margir sem eru skráðir á þessar síður kemur einmitt í ljós að margir sem eru skráðir stuðningsmenn ætla sér ekki að kjósa eða geta það ekki t.d. vegna þess að þeir eru skráðir í aðra flokka eða ekki búsettir í kjördæminu.

Nánast alltaf þegar er fjallað um social miðla er bent á árangurssögurnar og Obama er alltaf tekin fyrir. Auðvitað var árangur hans gríðarlegur og sérstaklega þegar kemur að fjáröflun og dreifingu á boðskapnum. Í því tilfelli upplifðu menn nýja tíma og yngri kynslóðin og þeir sem eru vanir að nota þessa tækni fóru á flug.

Á Íslandi er ekki hægt að segja að neinn stjórnamálamaður hafi náð nokkru í líkingu við þetta. Mjög margir stjórnmálamenn hafa fallið í þá gryfju að nýta sér miðilinn rétt fyrir kosningar og líta ekkert á hann á milli. Ætli það lýsi samt ekki sumum stjórnmálamönnum alveg ágætlega. Það er eiginlega ótrúlegt að vinna vinnu og tala ekkert við “yfirmenn” sína nema á 4 ára fresti (svona að meðaltali). Ég held að flestir sjái í gegnum þetta og viti alveg að það er frekar grunnhyggið þegar menn bjóða manni í vöfflur og eru vinir manns en hafa ekki átt í nokkrum samskiptum í 4 ár.

Annað sem margir stunda grimmt er að bæta við fólki sem viðkomandi þekkir ekki nokkurn skapaðan hlut. Ég hef litla trú á að það virki vel á fólk, ég set amk. þá reglu að ég hafi talað við og þekki fólk sem ég bæti við hjá mér. Fyrir alveg óþekkta frambjóðendur getur þetta auðvitað haft einhver áhrif, þar sem nýi “vinurinn” gefur sér amk. tíma til að meta hvort eigi að samþykkja frambjóðendanum eða hafna honum. Í leiðinni þá skoða menn nafn viðkomandi amk. í smá stund, eitthvað sem er mjög erfitt að fá í því hraða umhverfi sem við búum við í dag. Fyrir þekktari frambjóðendur er líklegra að viðkomandi verði samþykktur en það segir ekkert til um hvort nýi “vinurinn” muni taka þátt og kjósa viðkomandi í prófkjöri.

Fyrst menn eru að skoða þessa tölur, væri í raun áhugavert að skoða hlutfall vina og fjölda í stuðningshóp. Margir þessara frambjóðanda eru með mjög stóran vinahóp en fáa stuðningsmenn. Hvað segir það um viðkomandi frambjóðanda? Treysta vinir hans honum ekki?

Þeir sem ná mestum árangari með á þessum miðlum eru þeir sem sinna þeim jafnt og þétt og eiga í opnum og heiðarlegum samskiptum við fólk sem þeir þekkja og bæta fólki við jöfnum höndum, eða um leið og kynn hefjast. Margir frambjóðendur standa sig ótrúlega vel í þessu og miðla (amk. að því sem virðist) heiðarleg og persónuleg skilaboð.

Hitt er annað mál að það má spyrja sig hvaða áhrif miðlar eins og Facebook hafa. Röskvu-Finnur tók saman nokkuð merkilega tölfræði um aldur notenda á Facebook. Samkvæmt þeim tölum eru 75% íslenskir notendur yngri en 40 ára. Ef maður ber þetta saman við meðalaldur þeirra sem kjósa í prófkjörum væri ég ekki hissa á að 75% þeirra sem kjósa séu eldri en 40 ára (bara ágiskun – kannski ekki alveg út í loftið en ekki stutt með neinni tölfræði). Það er því ekki stórt sniðmengi á milli þátttakenda í prófkjörum og þeirra sem eru á Facebook.

Aðalatriðið er að vefir eins og Facebook er ágæt viðbót en frambjóðendur ættu ekki að festast eða treysta eingöngu á þessa miðla. Frambjóðendur festast oft í einhverri pissukeppni á þessum miðlum, sem því miður skipta litlu máli og tíma þeirra og stuðningsmanna væri einfaldlega mun betur varið í að tala beint við kjósendur. Ef menn ætla að nota þessa miðla, þá er eins gott að kynna sér miðilinn og nota hann þannig að tíminn sem í miðilinn er varið skipti máli.

Netþýðið og skoðanakannanir

Ég hlustaði eins og fleiri á umræðu í Silfrinu um seinustu helgi þar sem kom meðal annars umræða um þátttöku á netinu en þar var Haukur Arnþórsson að fjalla um umræðu á netinu. Það sem sat eftir þá umræðu hjá mér var að það væru miðaldra menntamenn á stór-reykjavíkursvæðinu sem tækju þátt í umræðunni á netinu. Hann nefndi auk þess sérstaklega hóp öryrkja, atvinnulausa og fólk á landsbyggðinni og skort á þeirra þáttöku.

Andrés bloggaði um þetta um daginn og fékk ansi mikil viðbrögð við þessari umfjöllun. Eitt af því var frá Röskvuliðanum Finn, sem tók saman ansi merkilega tölfræði í kjölfarið um Facebook aldursdreifingu.

Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á þessu (eins og flestu sem kemur að netinu), ég fór því að skoða þetta aðeins betur. Hagstofan hefur safnað upplýsingum varðandi netnotkun og samkvæmt þeirra niðurstöðum frá 2009 eru um 93% Íslendinga á netinu og hefur vaxið úr 86% frá árinu 2005. Skipting á milli landsbyggðar og höfuðborgarsvæðisins þá eru 94% höfuðborgarbúa með aðgengi að netinu en 91% af landsbyggðinni. Nákvæmlega sama skipting er á milli karla og kvenna.

Mesti munurinn er hins vegar á milli aldurshópanna, á meðan 100% yngri kynslóðanna hafa aðgengi að netinu, þá hafa eingöngu 55% af 65 til 74 ára með aðgengi en hefur þó vaxið um 13 prósentustig frá árinu 2005.

Þessar tölur sýna því að mjög mikil þátttaka er á netinu bæði hjá körlum og konum, hvar sem fólk býr. Þótt ég hafi ekki fundið neinar tölur um notkun netsins hjá öryrkjum og atvinnulausum þá hafa hafa komið til sögunnar mikið af tólum til þess að bæta aðgengi öryrkja að netinu. Jafnvel þótt atvinnulaus maður hefði ekki aðgengi heiman frá sér þá er hægt að fara inn á bókasöfn og víðar til að komast á netið.

Um leið og 93% Íslendinga nýta sér netið, þá sýndi könnun Hagstofunnar að eingöngu 88% heimila væru með símalínu árið 2005 og stór hluti ungs fólks nýtir sér eingöngu að vera með fyrirfram greidd farsímakort (frelsi). Þessi númer eru hvergi skráð og erfitt fyrir fyrirtæki að nálgast þennan hóp fólks til að leita skoðanna viðkomandi í gegnum síma. Sá hópur sem hefur kosið að nýta sér þessa leið og jafnvel ekki talið nokkra ástæðu til að kaupa hefðbunda símalínu inn á heimilið, þegar stofnað hefur verið til heimilis hefur vaxið mjög hratt.

Það mætti því alveg eins gera svipaða fyrirvara varðandi símakannanir og þá sem Haukur gerir um netið.

Hverju deilirðu á Facebook?

Er Facebook síðan þín opin öllum?

Ég hef tekið eftir því undanfarið að fjölmargir eru með töluvert opna prófíla á Facebook meira en verið hefur. Í fyrstu hélt ég að þetta væri bara tilviljun, ég nota Facebook ekki það mikið. Síðar komst ég að því að þetta sama gilti um sjálfan mig og fleiri í kringum mig. Facebook virtist hafa breytt aðgengi að prófílnum mínum.

Ég mundi eftir því að Facebook hafði byrjun mánaðarins sett inn tilkynningu um breytingar á “privacy settings”. Á þeim tíma leiddi ég hugann ekkert að þessu en smellti á “ok”, og hélt áfram að nota síðuna. Eftir að ég áttaði mig á þessum breytingum kannaði ég þetta og í ljós kom að stjórnendur Facebook voru meðvitað að opna síður fólks með það að leiðarljósi að auka heimsóknir inn á vefinn.

Í sjálfu sér eru fá stór leyndarmál inn á Faceabook hjá mér. Almenna reglan þegar ég skrifa inn, er að ég set ekkert þar sem ég myndi ekki deila á öðrum stöðum. Helsti munur er reyndar sá að t.d. ólíkt blogginu er erfitt að leiðrétta eftir á (eins og ég geri stundum hérna þegar ég les færslunar mínar aftur). Ég skrifa oft mun hraðar og án þess að úthugsa það sem ég skrifa inn á Facebook. Því miður með þeim afleiðingum að það sem fer inn er manni ekki beint til sóma, með hálfkláruðum setningum og stafsetningarvillum. Annað hefur maður ekki að fela. Eins ágætt tól og Facebook er má ekki gleyma því að Facebook telur sig eiga allt sem þangað fer inn og fara með það á þann hátt sem þeir kæra sig um.

Samt sem áður kærir maður sig kannski ekki að opna sig meira gangvart öðru fólki en það sem nauðsynlegt er.

Alla vegana ef þú ert eins og ég, þá mæli ég með að þú kíkir á “privacy settings” og athugir hvort reikningurinn er opnari en þú kærir þig um.

Umfjöllun á Guardian
Umfjöllun á bbc

Að spinna sig undan undirskriftarlista

DV birti grein í dag þar sem fjallað var um undirskriftarlista indefence, en þeir fundu 3-4 nöfn af 30 þúsund sem augljóslega voru ekki rétt. Ýmsir bloggarar hafa gripið þetta á lofti og fjallað um málið eins um stór hneyksli sé að ræða.

Mistökin hjá Indefence eru líklega að birta nöfn beint á vefnum hjá sér án þess að fara yfir upplýsingarnar áður en þær birtast á vefnum. Í þessu tilfelli eru ákveðin öfl sem hafa hagsmuni af því að eyðileggja þessa könnun en það er alltaf áhætta með slíka opna lista og án þess að kanna grunninn fyrst að einhverjir grínista eða aðilar sem vilja eyðileggja listana. Það er skal reyndar viðurkennast að það er alvega galið hjá þeim að vera með alls enga prófanir á kennitölum um leið og hún er skráð inn, jafn einfalt og kennitölupróf nú er eða skráning á ip tölum og fjöldtakmarkanir á slíku á hverja og eina.

Reyndar er alveg sama hvaða leið er valin til þess að afla undirskrifta, alltaf er hætta á slíkum eyðileggingum. Jafnvel þótt undirskrifta væri aflað með því að ganga hús úr húsi, þá eru þeir sem skrifa undir ekki beðnir um skilríki og því alltaf hætta.

Í einni undirskriftarsöfnun sem ég tók þátt í var notast við þá leið og fólk var beðið um að staðfesta undirskriftina með því að smella á hlekk í tölvupóst sem var sendur á fólk. Því miður þá skrifuðu hátt í 30% undir staðfestu ekki skráninguna af einni eða annarri ástæðu t.d. rangt netfang, pósthólfið fullt eða hirtu ekki um að smella á hlekkinn til að staðfesta póstinn sem þeir fengu.

Þrátt fyrir að alls konar listar hafi verið gerðir á facebook, þá er ég ekki frá því að það sé töluvert að marka þá lista. Þótt menn séu að kanna ýmislegt misgáfulegt á Facebook, þá er þó alla vegna nokkuð öruggt að hver og einn skrifar einu sinni undir og er sá sem hann segist vera. Mjög auðvelt er að staðfesta að viðkomandi er til og ekki bara reikningur sem var búinn til, til að gabba.

Sá spuni sem nú er að koma fram um indefence undirskriftarlistann er alveg örugglega frá stjórnarflokkunum kominn. Spuninn virðist vera tvennskonar, annars vegar á þetta að vera komið úr höfuðstöðvum framsóknar og hins vegar þessi nokkru nöfn sem eru augljóslega bull.

Auðvelt er að dempa inn nokkrum nöfnum og gera stórfrétt úr þessu, listinn er opinn og nöfnin birtast strax. Varðandi að þetta sé komið frá Framsókn, þá eru indefence ópólitísk og kjósendur allra flokka í samtökunum.

Þrjátíu þúsund undirskriftir segja sitt og þótt spunakellingar ríkisstjórnarinnar reyni að spinna sig frá þessu þá er megn óánægja með þessa samninga og raunverulega reiði í samfélaginu varðandi samninganna. Menn spinna sig ekkert úr því.

Öflug stjórnaandstaða

Sif var spurð út í áramótaskaupið í 24 stundum í dag og sagði meðal annars þetta:

“… ég saknaði svolítið þessa hefðbundna pólitíska gríns að forystumönnum þjóðarinnar.  Maður spyr sig í framhaldinu hvort það sé hugsanlega vegna litleysis ríkisstjórnarinnar”

Sif virðist vera algjörlega úr tengslum við raunveruleikann!  Þótt við sleppum fyrst um sinn umræðu um það hvort þessi ríkisstjórn sé litlaus, þá er hefur ekki verið hægt að segja að það hafi ekki verið nóg framboð að pólitík og hafi verið áhugi á að hafa það var úr nóg að moða.    Prófkjör, landsfundir, kosningar, ný ríkisstjórn, formannsskipti og meiri hlutaskipti í borgarstjórn eru bara örfá atriði sem má nefna.

Framsóknarmenn virðist ganga sérstaklega illa að fóta sig í stjórnarandstöðu.  Þeir  hafa verið mjög ótrúverðugir að gagnrýna þessa ríkisstjórn svo stuttu eftir að hafa verið sjálfir í ríkisstjórn.  Frá því að vera í kosningum og segja fólki frá þeim stórkostlegu verkum og svo viku seinna að fullyrða að þetta sé allt að fara til fjandans.

Sif gengur greinilega í takt við flokkinn.  Hún var að sleppa úr ríkisstjórn, sem varla hefur verið mjög litskrúðug ef þessi er litlaus. Þetta skot var því fyrst og fremst til að rýra trúverðugleika á þingmanninum.

Skrýtin ummæli um embættismann

Þetta Sky-mál er allt hið undarlegasta. Mér finnst nokkuð merkileg hvað það er mikil harka í þessu hjá lögmanni 365, og alveg fyrir neðan allar hellur hvernig hann sendir frá sér tryllingslega tilkynningu um embættismann sem gerir ekki eins og hann krefst. Saka hann um að vera með Sky, og þess vegna sé hann ekki að sinna starfinu sínu á eðlilegan máta. Væri ekki eðlilegra að hafa eitthvað fyrir sér áður en farið er af stað með slíkar ásaknir á opinberum vettvangi um embættismann?

Þessi barrátta er auðvitað fyrir svo löngu töpuð fyrir 365, það getur vel verið að þeir stöðvi þessa örfáu dreifingaraðila sem eru að selja þessi kort hérna heima en augljóslega eru þeir ekki að stöðva sölu sem berst til landsins með erlendum netsíðum. Fyrir utan það eru netveitur orðnar mjög öflugar að dreifa þessu efni með litlum tímamun hafi menn áhuga á því.

Málinu síður en svo lokið

Málið með þennan kínverska hund hefur verið ótrúlegur farsi, ég eiginlega náði aldrei þessari múgæsingi sem var í gangi eða hver var að hóta hverjum. Ég sá hins vegar hjá Munda í gær, þar sem hann bendir á þennan bardagamann. Svo sé ég á Eyjunnií dag að honum finnst ekkert athugavert við að hafa þessar hótanir, og sér enga ástæðu fyrir því að það sé verið að rifja upp að hann sé judókappi, samt er það sú staðreynd sem hann notar þegar hann hótar gaurnum. Það er augljóslega mjög alvarlegt þegar svona kappar eru að hóta á netinu. Það hlýtur að vera til eitthvað batterý innan júdósambandsins til þess að taka á svona málum. Menn geta ekki farið um og hótað vegna þess að þeir eru gamlir júdó meistarar, án þess að það hafi einhver áhrif.

Það er fyndið að hann er alveg hissa á því að vera truflaður í vinnunni, þegar verið er að skoða hótanir sem hann var með á netinu.

BostonNow notar bloggara

NYT fjallar um blaðið BostonNow, sem er í eigu 365 miðla. Athygli er vakin á notkun þeirra á skrifum bloggara í blaðinu. Enn sem komið er nota þeir eingöngu fáa bloggara.

Þetta er eitthvað sem við höfum þekkt hér á landi í mörg ár, öll blöðin nota bloggara upp að einhverju marki, t.d. notar mogginn eigin bloggara, en Fréttablaðið (í þó minna mæli en þeir gerðu) og blaðið birta skrif annara bloggara. Þetta hefur verið gert án þess að biðja um leyfi.

Helsta gagnrýnin á BostonNow er að þeir séu að nota efni án þess að greiða þeim. Svo virðist sem að menn pósti samt inn á þeirra svæði líkt og hjá Mogganum, þeir eru því vætnanlega með notkunarskilmála sem leyfa svona birtingu, auk þess bloggararnir fá mun meiri dreifingu á skrifum sínum. Einnig er bent á að þessir bloggarar eigi möguleika á að fá baksviðspassa og fréttamannapasssa, eithvað sem íslensku bloggararnir hafa aldrei fengið.

Hvaða rss lesarar eru bestir?

Ég var að reynar rss lesarann frá google, og líkaði ekki nógu vel við hann. Mér fannst hann seinn. Ég huga að ég muni halda mig við Bloglienes enn um sinn.

Zuuber bloggar hjá mbl.is

Það vakti athygli mína að þátturinn zuuber, sem er á FM957 eina af stöðvum 365 er að blogga á Blog.is. Eins og kunnugt er hafa margir flutt sig af Moggablogginu eftir að hafa hafið störf hjá þeim (meðal annars Einar Mar og Denni). Það vekur því athygli að jafn þekktur þáttur og Zuuber skuli ekki nota bloggkerfi eigin miðils til að eiga skamskipti við hlustendur sína.

Hvað ætli valdi þessu? Ætli engin hafi verið tekinn á teppið fyrir þessa ákvörðun eða eru stjórnendur almennt ekki að fylgjast með þessu?

Stafrænn Hákon slær í gegn

Umsögn um disk Stafræns Hákons er ein mest lesna grein á virtu bresku óháðu nettímartiti, Angry Ape. Hérna má svo lesa umsögnina.

10 mest hötuðu netorðin

Netið hefur framkallað nokkuð mikið af misskemmtilegum orðum. Breskt fyrirtæki rannsakaði hvaða orð færu mest í taugarnar á fólki. Niðurstaðan var að eftirfarandi orð færu mest í taugarnar á fólki.

1. Folksonomy (a web classification system)
2. Blogosphere (the collective term for all blogs)
3. Blog (an online journal)
4. Netiquette (internet etiquette)
5. Blook (a book based on a blog)
6. Webinar (a web or online seminar)
7. Vlog (a video blog)
8. Social Networking (using the web to form virtual communities on sites like MySpace)
9. Cookie (a text file stored on your computer from a website you’ve visited)
10. Wiki (A collaborative website, editable by its readers)

Í þessari frétt kemur líka fram orðið Godcast, sem ég hef aldrei heyrt áður en á við um svipað fyrirbrigði og podcast, nema í þeim tilgangi að dreifa boðskapnum. Mér sýnist að Krossinn hafi stundað svona Godcast lengi, en hjá þeim heitir þetta bara margmiðlun og hlóð.

Meira um þetta hérna.