Skiptir Facebook máli í prófkjörum?

Vefurinn miðjan gerði athugun á vinsældum frambjóðenda á Facebook, og í dag birtist svo sambærileg grein á vísi.is í dag.

Það er reyndar ýmislegt að athuga við könnunina sem miðjan gerði, þeir virðast amk. ekki hafa leitað mjög lengi að fólki. Þeir hafna t.d. að Geir Sveinsson sé með síðu en samþykkja nákvæmlega eins síðu frá Gísla Martein (sem sagt group/hóp en ekki fan page /aðdáendasíða). Þá virðast þeir ekki hafa leitað mjög ítarlega að fólki en upphaflega vantaði ýmsa frambjóðendur inn á listann, enn þá vantar t.d Emil Örn. Vísir tekur svo í dag bara út þát sem eru að leitast eftir því að fá annað sætið en sleppir öllum hinum. Þá kemur í ljós að Geir er vinsælastar, sem setur spurningar við hvað veldur því að miðja sleppi honum út í greininni hjá sér en hleypi öðrum að með nákvæmlega sömu tegund af facebook síðu.

Í þessum greinum er verið að skoða vinsældir á aðdáendasíðum eða hópum viðkomandi frambjóðanda. Því miður segja þessar stuðningssíður eiginlega ekkert um væntanlegan framgang frambjóðenda. Séu t.d. tölur sem Svansson tók saman úr prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í vor og borið saman við niðurstöður prófkjaranna sem fóru fram kemur bersýnilega í ljós að það er einhver fylgni, en ég er nokkuð viss um að hún er ekki tölfræðilega marktæk.

Auðvitað hefur það áhrif ef margir vinir þínir eru að mæla með ákveðnum frambjóðanda, gefið að þú sért búsettur í réttu kjördæmi, sért í viðkomandi flokk og ætlir yfir höfuð að kjósa í prófkjörinu. Séu þessar stuðningssíður skoðaðar sést einmitt að margir sem eru skráðir á þessar síður kemur einmitt í ljós að margir sem eru skráðir stuðningsmenn ætla sér ekki að kjósa eða geta það ekki t.d. vegna þess að þeir eru skráðir í aðra flokka eða ekki búsettir í kjördæminu.

Nánast alltaf þegar er fjallað um social miðla er bent á árangurssögurnar og Obama er alltaf tekin fyrir. Auðvitað var árangur hans gríðarlegur og sérstaklega þegar kemur að fjáröflun og dreifingu á boðskapnum. Í því tilfelli upplifðu menn nýja tíma og yngri kynslóðin og þeir sem eru vanir að nota þessa tækni fóru á flug.

Á Íslandi er ekki hægt að segja að neinn stjórnamálamaður hafi náð nokkru í líkingu við þetta. Mjög margir stjórnmálamenn hafa fallið í þá gryfju að nýta sér miðilinn rétt fyrir kosningar og líta ekkert á hann á milli. Ætli það lýsi samt ekki sumum stjórnmálamönnum alveg ágætlega. Það er eiginlega ótrúlegt að vinna vinnu og tala ekkert við “yfirmenn” sína nema á 4 ára fresti (svona að meðaltali). Ég held að flestir sjái í gegnum þetta og viti alveg að það er frekar grunnhyggið þegar menn bjóða manni í vöfflur og eru vinir manns en hafa ekki átt í nokkrum samskiptum í 4 ár.

Annað sem margir stunda grimmt er að bæta við fólki sem viðkomandi þekkir ekki nokkurn skapaðan hlut. Ég hef litla trú á að það virki vel á fólk, ég set amk. þá reglu að ég hafi talað við og þekki fólk sem ég bæti við hjá mér. Fyrir alveg óþekkta frambjóðendur getur þetta auðvitað haft einhver áhrif, þar sem nýi “vinurinn” gefur sér amk. tíma til að meta hvort eigi að samþykkja frambjóðendanum eða hafna honum. Í leiðinni þá skoða menn nafn viðkomandi amk. í smá stund, eitthvað sem er mjög erfitt að fá í því hraða umhverfi sem við búum við í dag. Fyrir þekktari frambjóðendur er líklegra að viðkomandi verði samþykktur en það segir ekkert til um hvort nýi “vinurinn” muni taka þátt og kjósa viðkomandi í prófkjöri.

Fyrst menn eru að skoða þessa tölur, væri í raun áhugavert að skoða hlutfall vina og fjölda í stuðningshóp. Margir þessara frambjóðanda eru með mjög stóran vinahóp en fáa stuðningsmenn. Hvað segir það um viðkomandi frambjóðanda? Treysta vinir hans honum ekki?

Þeir sem ná mestum árangari með á þessum miðlum eru þeir sem sinna þeim jafnt og þétt og eiga í opnum og heiðarlegum samskiptum við fólk sem þeir þekkja og bæta fólki við jöfnum höndum, eða um leið og kynn hefjast. Margir frambjóðendur standa sig ótrúlega vel í þessu og miðla (amk. að því sem virðist) heiðarleg og persónuleg skilaboð.

Hitt er annað mál að það má spyrja sig hvaða áhrif miðlar eins og Facebook hafa. Röskvu-Finnur tók saman nokkuð merkilega tölfræði um aldur notenda á Facebook. Samkvæmt þeim tölum eru 75% íslenskir notendur yngri en 40 ára. Ef maður ber þetta saman við meðalaldur þeirra sem kjósa í prófkjörum væri ég ekki hissa á að 75% þeirra sem kjósa séu eldri en 40 ára (bara ágiskun – kannski ekki alveg út í loftið en ekki stutt með neinni tölfræði). Það er því ekki stórt sniðmengi á milli þátttakenda í prófkjörum og þeirra sem eru á Facebook.

Aðalatriðið er að vefir eins og Facebook er ágæt viðbót en frambjóðendur ættu ekki að festast eða treysta eingöngu á þessa miðla. Frambjóðendur festast oft í einhverri pissukeppni á þessum miðlum, sem því miður skipta litlu máli og tíma þeirra og stuðningsmanna væri einfaldlega mun betur varið í að tala beint við kjósendur. Ef menn ætla að nota þessa miðla, þá er eins gott að kynna sér miðilinn og nota hann þannig að tíminn sem í miðilinn er varið skipti máli.

Eldhús umræður Hrannars

Það virðast ýmsir og meðal annars Eyjan rekist á tilkynningu frá Hrannari Arnarssyni, þar sem hann segir að á facebook síðunni sinni vilji hann geta tjáð sig eins og hann geri í eldhúsinu heima hjá sér.

Tilkynningin er auðvitað ekki ný, þetta er búið að vera inni hjá aðstoðarmanninum amk. síðan í október. Ég notað mitt eigið facebook á sínum tíma til að benda á umföllun Vísis þar sem skrif Hrannars voru birt með skjámynd af facebook reikningnum hans. Á myndinni má greinilega sjá þessi skilaboð (til vinstri á myndinni):

Ekki veit ég hvernig eldhúsið hjá Hrannari lítur út eða hversu stórt það er. En þegar hann er að spjalla á facebook með 1700 vini, verður seint hægt að líkja þessu saman. Það gerist amk. ekki mjög oft að ég fái 1700 gesti í mitt eldhús.

Hrannar hefur notað síðuna til að koma skilaboðum á framfæri vitandi vits um að þau myndu rata á síðum fjölmiðla. Ég veit amk. ekki um neinn íslenskan facebook notenda sem hefur oftar sagt eitthvað á facebook sem hefur ratað í fjölmiðla.

Þessi setning getur því ekki verið annað en grín, nema Hrannar sé ótrúlega tregur.

Fréttasíminn

Undanfarið hef ég verið að taka til í pósthólfunum hjá mér, bæði vinnupósturinn (hi) og gmail voru fullir. Ýmislegt skemmtilegt hefur komið í ljós við þetta en flest hefur fengið að fara í ruslakörfuna, enda veit ég ekki hvað ég á að gera við 10 ára pósta. Ég verð þó líklega seint í hópi þeirra sem fylgja inbox zero.

Eitt af því sem kom upp þegar ég tók til í hi póstinum mínum var póstur frá árinu 2000, þegar RÚV kom með “bráðsniðuga” nýjung, sem var Fréttasíminn. Menn áttu að hringja inn og hlusta á seinasta fréttatíma.

Ég skrifaði um þetta á sínum tíma og fannst þetta frekar heimskulega hugmynd (og finnst enn). Markaðsstjóri RÚV hafði þá samband og hafði (augljóslega) aðrar meiningar.

Eftir nokkrar bréfaskriftir sendi ég honum eftirfarandi bréf:

Ég er þeirrar skoðunnar að þetta sé 10 árum of seint og þetta nái ekki fótfestu hér á landi. Ekkert sem þú hefur sagt mér hefur breytt þessari skoðun minni. Tæknilega hefur verið hægt að framkvæma þessa hluti í langan tíma. Tíminn mun einn leiða í ljós hvort þessi skoðun mín er rétt.

Ég veit ekki hvenær fréttasíminn hvarf, en hann er þá amk. vel geymdur ef hann er til.

Launalækkun hjá fjölmiðlafólki?

Um leið og mikið hefur verið fjallað um laun bankamanna, sem svo sannarlega á rétt á sér hefur minna verið fjallað um laun fjölmiðlamanna.

Ég hlustaði á Sigurjón M Egilsson hneykslast á launum bankamanna í einhvejrum þætti í fyrradag, en svo frétti ég af því að hann sé með um 1300 þúsund á mánuði, sem afsökun er það víst sagt vera helmingi minna en það sem Moggaritstjórinn er með í laun. Ritstjóri DV er svo með um milljón á mánuði.

Hvernig er hægt að réttlæta þessi laun hjá fjölmiðlum sem ekki standa undir sér?

Uppsagnir á RÚV

Nú þekki ég ekki andann inni hjá RÚV en ég hef haft það á tilfinningunni að á sumum stöðum hafi verið svona smá útrásar fílingur hjá þeim.   Palli á heimsklassa bíl, búið að ráða stórlaxa úr sjónvarpi og útvarpi og kaupa feiknalega mikið af efni.    Hins vegar eru gömlu starfsmennirnir hjá RÚV sem ég efast um að hafi notið góðs af „góðærinu“

Núna kemur í ljós að það bullandi halli!   Það hefur vonandi ekki komið neinum á óvart!

Þá eru hugmyndir Páls Magnússonar að senda mér reikninginn!    Það þurfi að hækka skilduáskriftina mína.

Hinar hugmyndirnar eru lítið skárri, það er að segja smælkinu upp.  Það á ekki að snerta við þessum milljónkrónu mönnum eða hvað stórlöxunum er greitt, heldur er einhverjum smáköllum sagt upp út á landi og í útlöndum.  

Nokkuð fyndið að það er svo stjórnarandstaðan sem rís á afturlappirnar og virðist hugsanalaust gagnrýna ríkisstjórnina fyrir að greiða ekki nóg að peningum til RÚV!  Ég ætla bara að leyfa mér að detta í gamla klisju og leggja til að þetta verði nú selt og menn hæti að senda mér reikninginn fyrir þessari vitleysu.  Páll getur þá hækkað afnotagjöldin eins og honum hentar, og selt það þá til þeirra sem eru tilbúnir að borga.

Fyrstir fóru bloggararnir

Ég tók eftir því að með nýjum ritstjóra var bloggurum úthýst af síðum Moggans.  Undanfarið ár hefur alltaf verið síða við hliðina á staksteinum, með völdum bloggum.  Þannig að fyrstir fóru bloggararnir ásamt fréttaritara austurlands með komu nýs ritstjóra.

Ég veit ekki hvort þetta var mikið lesið hjá þeim, en ég renndi nú alltaf yfir þetta í leit að einhverju áhugaverður smælki.

Hitt var að blaðið var þynnra en það hefur verið.

Hress póstur á orðinu

Það er nokkuð hress lesning um stemninguna sem er í gangi á Stöð 2 þessa dagana að lesa þennan póst á Orðinu. Kaffivélin er greinilega ekki nógu góður staður að slúðra um þessa hluti. Menn hljóta líka að fara yfir vinalistann og velta fyrir sér hverja Andrés þekkir innandyra og hver kom póstinum áfram. Þetta er ekki beint póstur sem vilja sjá á orðinu.

Ótrúlegt en satt…

þá er ég bara nokkuð ánægður með þessar breytingar hjá RÚV.  Sem einlægur fréttafýkill hlýtur þetta að gleðja.  RÚV vefurinn hefur verið allt í lagi, það hafa oft verið fínar fréttir á honum en fjöldinn hefur kannski ekki verið neitt svakalegur.   Það hefur líka vantað tengingar, eins og vísir hefur verið að nota fréttirnar sínar á báðum stöðum og vísað á milli.

Skrýtin ummæli um embættismann

Þetta Sky-mál er allt hið undarlegasta. Mér finnst nokkuð merkileg hvað það er mikil harka í þessu hjá lögmanni 365, og alveg fyrir neðan allar hellur hvernig hann sendir frá sér tryllingslega tilkynningu um embættismann sem gerir ekki eins og hann krefst. Saka hann um að vera með Sky, og þess vegna sé hann ekki að sinna starfinu sínu á eðlilegan máta. Væri ekki eðlilegra að hafa eitthvað fyrir sér áður en farið er af stað með slíkar ásaknir á opinberum vettvangi um embættismann?

Þessi barrátta er auðvitað fyrir svo löngu töpuð fyrir 365, það getur vel verið að þeir stöðvi þessa örfáu dreifingaraðila sem eru að selja þessi kort hérna heima en augljóslega eru þeir ekki að stöðva sölu sem berst til landsins með erlendum netsíðum. Fyrir utan það eru netveitur orðnar mjög öflugar að dreifa þessu efni með litlum tímamun hafi menn áhuga á því.

Birti Reynir launin sín?

Nú hef ég ekki skoðað þessa hluti, en ég velti fyrir mér hvort Þórarinn eða Reynir hafi birt launin sín í eigin blöðum? Hefði það ekki verið eðlilegt í ljósi þeirra hugsjóna sem þeir halda fram?

zuuber.is skráð

Ég hef verið duglegur að ræða um þáttinn zuuber og bloggið þeirra. Ég skal viðurkenna að ég les nú ekki bloggið þeirra eða hlusta á þáttinn þeirra. Nú tók ég eftir því að lénið zuuber.is. Það mun því styttast í að zuubler hætti að blogga hjá samkeppnisaðila vísir.is og færi sig annað hvort í eigið kerfið eða á vísisbloggið.

Sönn íslensk sakamál

Það er spurning hvort það sé ekki kominn tími til að gera nýja svona þætti, í Svþjóð eru reglulega sýndir svona þættir (Eftirlýst). Þetta eru ekki sýst þættir sem hjálpa fólki að verjast gegn glæpamönnum, t.d. með því að upplýsa hvað rúsneska maffían hefur verið að gera þar í landi til að ná peningum af venjulegu fólki, svo auðvitað lýsa eftir fólki. Þessir þættir eru samblanda af svona dýpri rannsóknu og svo miknni casum og daglegum málum.

Maður veltir í sjálfu sér hvort öryggið hafi mikið aukist hér á landi. Þó svo að menn séu komnir með einhverja peningaflutningingarmenn, er það í raun ekki jafn mikið grín og þegar 2 stúlkur sinntu þessu? Svona miðað við hvernig þetta er erlendis.

Hafa ekki komið upp nein áhugaverð mál á seinustu árum til að rannsaka á svipaðan hátt?

BostonNow notar bloggara

NYT fjallar um blaðið BostonNow, sem er í eigu 365 miðla. Athygli er vakin á notkun þeirra á skrifum bloggara í blaðinu. Enn sem komið er nota þeir eingöngu fáa bloggara.

Þetta er eitthvað sem við höfum þekkt hér á landi í mörg ár, öll blöðin nota bloggara upp að einhverju marki, t.d. notar mogginn eigin bloggara, en Fréttablaðið (í þó minna mæli en þeir gerðu) og blaðið birta skrif annara bloggara. Þetta hefur verið gert án þess að biðja um leyfi.

Helsta gagnrýnin á BostonNow er að þeir séu að nota efni án þess að greiða þeim. Svo virðist sem að menn pósti samt inn á þeirra svæði líkt og hjá Mogganum, þeir eru því vætnanlega með notkunarskilmála sem leyfa svona birtingu, auk þess bloggararnir fá mun meiri dreifingu á skrifum sínum. Einnig er bent á að þessir bloggarar eigi möguleika á að fá baksviðspassa og fréttamannapasssa, eithvað sem íslensku bloggararnir hafa aldrei fengið.

Zuuber bloggar hjá mbl.is

Það vakti athygli mína að þátturinn zuuber, sem er á FM957 eina af stöðvum 365 er að blogga á Blog.is. Eins og kunnugt er hafa margir flutt sig af Moggablogginu eftir að hafa hafið störf hjá þeim (meðal annars Einar Mar og Denni). Það vekur því athygli að jafn þekktur þáttur og Zuuber skuli ekki nota bloggkerfi eigin miðils til að eiga skamskipti við hlustendur sína.

Hvað ætli valdi þessu? Ætli engin hafi verið tekinn á teppið fyrir þessa ákvörðun eða eru stjórnendur almennt ekki að fylgjast með þessu?

Netútvarpslausidagurinn búinn

Í gær voru flestar netútvarpsstöðvar með hljóðlausan dag, en ákveðið hefur verið að auka gjöld á stöðvarnar frá 300 – 1200% og þetta var hluti af mótmælunum. Talið er að fjölmargar muni gefa upp öndina ef það verði af þessu og flóran sem eru þúsundir stöðva, með allt frá mjög sérhæfðri tónlist og yfir í að vera bara tónlistarstöðvar með mjög dreifða tónlist.

Ég hlusta oft á live365.com, þar hef ég fundið stöðvar sem ég hef áhuga á að hlusta á meðan ég er að vinna. Bæði talmálsstövar (sem lenda ekki í þessum hækkunum) sem og að finna nýja og áhugaverða tónlist. Þetta hefur gert það að verkum að maður er ekki bundinn af íslensku síbyljunni, gæðin hafa bara verið ágæt.

Í sjálfu sér er þetta eitthvað sem þessar stöðvar máttu eiga von á, tónlistariðnaðurinn vill fá meira fyrir sinn snú eftir því sem þessar stöðvar verða algengngari og notendum fjölgar. Þetta er ekki lengur svo að það sé fámennur hópur “nörda” sem hlusta á þessar stöðvar. Hins vegar er vandamálið að þessar stöðvar eru oft reknar af áhugamönnum um tónlist eða úr heimastúdíum. Þetta er fólk sem hefur áhuga á að spila sína tónlist út á netið, að sumu leiti blogg þessa fólks. Það hefur engar tekur af þessu enda hafa auglýsendur ekki hrúgast í sama mæli inn á þessar stöðvar, þar sem þær eru bæði margar, flestar ekki stórar og með mjög dreifðan og óþekktan markhóp.

Skemmtilegar auglýsingar

Hérna eru nokkuð fyndnar auglýsingar. Það er svo oft sem menn geta notað smá hugmyndaflug til að margfalda gildi auglýsingarinnar. Eins og þessi sem myndin er af hérna við hliðina. Það eru mun fleirri dæmi um skemmtilegar auglýsingar sem kosta oft ekki mjög mikið. Bara upp með burstann og byrja að skrúbba, eins og í þessari auglýsingu. Svo einn lítill kall á endann á gangbrautinni. Segir allt sem segja þarf.

Stafrænn Hákon slær í gegn

Umsögn um disk Stafræns Hákons er ein mest lesna grein á virtu bresku óháðu nettímartiti, Angry Ape. Hérna má svo lesa umsögnina.

Aðstöðumunur

Habbakriss er með mjög áhugaverð umræðu um aðstöðumun kvenna og karla í handbolta. Mér finnst merkilegt hvernig fólk er alltaf tilbúið að trúa þessu. Flott hjá henni að leiðréttta þetta.

Ábyrgð vegna athugasemda

Ég velti fyrir mér fyrr í dag ábyrgð þess sem hýsir athugasemdir, nú bendir Arna Schram áhugaverða umræðu sem er í gangi í Svíþjóð vegna athugasemda sem voru skrifaðar inn á heimasíðu Carls Bilds og svo þessi grein. Þetta minnir óneintanlega á umræðuna núna sem er í gangi hér heima með mál Elíasar, þar sem gerendurinir sem hann nefnir eru nafgreindir í athugasemd en ekki í pistlinum hans. Eins og ég spurði áður, þá er það spurning hver ber ábyrgðina, sá sem seturinn athugasemdina, sá sem skrifaði bloggið eða fyrirtækið sem á vefsvæðið (árvakur).

Erlendis eru stórir fréttavefir með opið fyrir athugasemdir, hér heima bíður vísir upp á athugasemdir. Fjölmargir spjallvefir eru í gangi eða aðrir staðir þar sem hægt er að koma á framfæri ótrúlegum athugasemdum. Þetta er gríðarlega mikilvægur vettvangur umræðu og hugmynda og mjög slæmt ef menn verð að loka þessari gátt, mitt blogg væri amk. hálf líflaust ef ég væri með lokað á athugasemdir. Ég er augljóslega ekki sammála þeim, en á móti eru þeir aðhald á það sem maður skrifar og maður fær endurgjöf á þær hugmyndir sem maður setur fram. Eins og ég blogga er oft sem það sem maður segir ekki fullhugsað og að fá endugjöf gerir það að verkum að maður fær leiðréttingar á hugmyndum sem maður hefur og heldur áfram að þróa þær pælingar sem eru í gangi.

Þess má geta að ég hef hingað til ekki þurft að fjarlægja athugasemd vegna þess að hún hefur verið of gróf, ég hef oft lent í heitum umræðum. Ég hef ekki lent í hótunum í gegnum bloggið en einu sinni fengið mjög sérstakt SMS.

Svampur upplýsir hver hinn bloggarinn er

Ég veit ekki hvað er rétt í þeim upplýsingur sem Svampur upplýsir um en löngu áður en þessi umræða birtist, þá birti hann dóminn yfir hinum. Sá hafði strax þegar þessi umræða fór af stað fjarlægt allar persónugreinanlegar upplýsingar, svo sem nafn og myndir.

Af athugasemdum á ýmsum bloggum má vera ljóst að nokkuð margir vissu af þessum mönnum? Afhverju gerði enginn neitt?