Category: blogg

Kosningaþátttakan

Athygli vekur að það skuli ekkert vera birt hjá Samfylkingunni í Árborg hversu margir tóku þátt í prófkjörinu hjá þeim.  Ætli það sé vegna þess að það voru skammarlega fáir?

Ég get ekki verið annað en ánægður með þátttökuna í Kópavogi, lokatölur eru ekki komnar en það er búið að telja 2600 atkvæði.  Það er áhugavert að í Reykjavík var þátttaka í prófkjöri Samfylkingarinnar um 2600 atkvæði.

Ég er auðvitað mjög sáttur með Ármann, þótt ég hafi ekki tekið þátt eða fylgst með prófkjörinu held ég að Kópavogsbúar hafi tekið skynsama ákvörðun fyrir flokkinn í heild.  Nú er ég ekki viss um að það sem sagt hefur verið um Gunnar sé satt, en hins vegar hafa það mörg mál verið í gangi að það getur ekki verið heillavænlegt að hafa Gunnar í forystu.   Ég held að Gunnar hafi gert margt fyrir Kópavog en hefði átt að þekkja sinn vitjunartíma.

Mér hefur fundist það til mikils sóma hvernig félög innan Sjálfstæðisflokksins hafa birt niðurstöður sínar.  Það hefur ekki verið neitt pukur og ekki bara niðurstaða í hvert sæti verið birt.  Þetta hefur gefið mönnum miklu meiri tækifæri til vangaveltna.

Skrýtinn stuldur í “innbroti”

Það var “brotist inn í” bílinn minn um daginn.   Það þurfti reyndar ekki mikið til enda gömul drusla, sem fær að enda lífdaga sína í mínum höndum. Eins og með marga gamla bíla er auðvelt að opna hann, með nánast hvaða lykli sem er.

Þar sem bílinn er eins og hann er, þá var lítið merkilegt í bílnum.  Þetta er svo sem ekki heldur í fyrsta skipti sem brotist hefur verið inn í hann, en þá var köldu kaffi sem ég var með í glasabakkanum helt niður í hann.

Núna var ruslapokinn tekinn og öllu helt úr honum á gólfið. Einnig var ónýtri tölvu stolið.  Reyndar var það búið að vera á dagskrá í nokkrar vikur að fara með hana á haugana.

Það sem mér fannst skrýtnast var að þeir stálu rúðusköfunni.  Þeir stálu hins vegar ekki startköplunum mínum, sem voru við hlið rúfusköfunar.

Ætli það sé stór svartur markaður fyrir stolnar rúðusköfur?

Gerði Margrét ekkert gagn?

Ég sé að Samfylkingin hefur ekki séð ástæðu til að birta leiðréttar tölur á heimasíðu sinni vegna mistaka sem voru í birtingu talna á laugardaginn. Það er nokkuð merkilegt að þetta skuli bara standa en eina sem gert hefur verið er að senda tilkynninguna til Eyjunnar. Þarf ekkert að leiðrétta þetta við þá sem kusu?

Síðan prófkjörið fór fram hef ég séð nokkra blogga um þá synd að Sigrún Elsa náði ekki þeim árangri sem hún ætlaði sér. Um hana hafa verið sögð ýmis fögur orð og talað um hvað borgarstjórnarflokkurinn er að verða af öflugum liðsmanni í borgarstjórn.

Það hefur hins vegar ekki verið sagt múkk (svo að ég hafi séð) um árangur Margrétar Sverrisdóttur sem þó lenti fyrir neðan Sigrúnu.

Gerði hún ekkert gagn? Var ekkert gott um hana að segja?

Líkt og Sigrún hefur hún starfað með borgarstjórnarflokki Samfylkingarinnar. Margrét taldi sér ýmislegt til ágætis þegar hún mótmælti fáránlegri frétt á DV að hennar mati:

“Heildarmánaðarlaun mín hjá Reykjavíkurborg eru 212.449 krónur fyrir skatta. Ég fæ 25% skerðingu á full laun varaborgarfulltrúa vegna þess að ég sit bara í einu fagráði, Umhverfis- og samgönguráði. Ég á líka sæti í hverfisráði Grafarholts- og Úlfarsárdals og í borgarmálahóp Samfylkingar, sem hittist oft. Auk þess hef ég sótt borgarstjórnarfundi en mæting mín þar er aldrei skráð af því ég á ekki seturétt þar. “

Hún virðist því hafa starfað nokkuð með Samfylkingunni.

Hverju ætli það sæti að enginn Samfylkingar bloggari hafi séð ástæðu til að minnast á ágæti Margrétar? Þegar F-listinn hóf meirihluta samstarfa við Sjálfstæðiflokkinn ákvað hún að taka ekki þátt í því heldur gekk í faðmlag við Samfylkinguna sem átti væntanlega síðar töluverðan þátt í að Íslandshreyfingin ákvað að sameinast Samfylkingunni.

Finnst Samfylkingarfólki engin eftirsjá í henni?

Námskeiðsdagar í Háskóla Íslands

Ég var mjög ánægður að sjá Námskeiðsdaga hjá Stúdentaráði. Ég var með örnámskeið í því hvernig á að halda kynningar og lagði sérstaka áherslu á kynningu á tölfræðilegum niðurstöðum. Það var meðlimur í Vöku sem hafði samband og bað mig um að gera þetta.

Þetta hefur lengi verið áhugamál hjá mér og oft rætt við ýmsa varðandi birtingu á tölfræðilegum niðurstöðum og ekki síst í kynningum. Datamarket hafa verið frumkvöðlar í því að taka safn af gögnum og búa til skiljanlegar niðurstöður. Niðurstöður sem fólk skilur og á auðvelt með að túlka. Í dag er til mikið af áhugaverðum tólum til að hjálpa fólki að búa til skiljanlegar niðurstöður og línurit í Excel eða úrtak úr SPSS eru ekki einu leiðirnar. Með smá vinnu er hægt að einfalda framsetningu og setja fram niðurstöður þannig að það skiljist.

Á námskeiðinu í dag var stór hópur, ég var í raun virkilega ánægður að sjá hversu margir ákváðu að mæta. Sjálfur hef ég áður séð um að skipuleggja viðburð fyrir háskólanema oft með lélegri aðsókn. Líklega var lágmarkinu náð ég fékk Impru til að koma og kenna háskólanemum hvernig ætti að stofna eigið fyrirtæki og hvernig Impra gæti hjálpað þeim að gera þetta. Þetta var 2002 og líklega lítill áhugi á frumkvöðlastarfsemi innan Háskólans þá. Þegar 15 mínútur voru liðnar af fyrirlestrinum, mætti einn félagi minn sem ég hafði blikkað til að mæta. Fyrirlesarinn ákvað að halda fyrirlesturinn og gerði það með miklu glæsibrag fyrir okkur tvo.

Ætli kynningar dragi ekki eitthvað meira af fólki að. Bæði er þetta eitthvað sem allir háskólanemar þurfa að gera en því miður er enginn formleg kennsla í þessu. Nemendur eiga bara að vita hvernig á að standa fyrir framan stóran hóp og kynna verkefni. Fyrir vikið vantar mikið upp á margar kynningar, bara klukkustund í kennslu og það er hægt að hjálpa fólki virkilega að bæta úr þessu.

Ég var alla vega virkilega ánægður að fá þetta tækifæri hjá Vöku til að kynna þetta fyrir fólki.

Bjögginn auglýsir Eurovision

Björgúlfur Eldri
Ekki skil ég nú alveg hvað Bjöggi eldri er að gera í auglýsingu sem er að auglýsa söngvakeppnina. Alltaf þegar verið að auglýsa að því er virðist heimasíðu RÚV og að þar sé að finna upplýsingar um Evróvision er byrjað á að sýna hann.

Af hverju í veröldinni er RÚV að sýna þennan mann og tengja við söngvakeppnina?

Kvöld nöldur

Stundum dettur maður um augljósa hluti sem maður getur látið fara í taugarnar á sér. Eitt af því var þegar ég datt niður á umfjöllun um forstjóraskipti hjá Húsasmiðjunni á viðskiptablaðinu.

“Steinn Logi hefur stýrt þróun Húsasmiðjunnar úr hefðbundinni byggingavöruverslun í breiða lífsstílsverslun sem höfðar til sístækkandi hóps neytenda og fagmanna.”

Ég man nú ekki betur en stóru breytingarnar hafi farið fram töluvert áður en hann tók til starfa, þegar verslunin óx mjög hratt á nokkrum árum og umboð og verslanir eins og Blómaval voru keypt.

Eina sem hægt er að segja um Húsasmiðjuna í dag, er í raun hversu henni hefur farið aftur á undanförnum árum og maður nennir varla að fara í hana. Þar sem áður voru bæði góð raftækjadeild og búsáhöld er frekar að maður eigi von á ódýrri borvél.

Ég get ekki gert af því en ég sakna gömlu Húsasmiðjunnar.

Samkeppni símafyrirtækjanna

Samkeppni símafyrirtækjannaÉg var nú ekki alveg viss um að ég væri að heyra rétt, þegar afgreiðslustúlkan hjá Símanum sagði mér að ég gæti fengið síma sem heitir Huawei fyrir 12 þúsund staðgreitt og svo fengi ég 12 þúsund krónur til baka næsta árið (þúsund krónur á mánuði, greiddar inn á símreikninginn minn).

Mig langaði því í síma með dagatali og jafnvel þótt 6 þúsund króna síminn minn frá Elkó væri enn í fullu fjöru gat ég ekki stillt mig um að þiggja þennan ókeypis síma.

Ég spurði þó stúlkuna að því hvernig það væri hægt að gefa mér síma. Eina svarið var að það væri ekki verið að gefa mér síma heldur borgaði ég símann en fengi afslátt af reikningum sem næmi sömu upphæð og ég greiddi fyrir.

Afsláttur eða gjöf, þá var hann ókeypis. Síminn fær á endanum ekki krónu fyrir símtækið.

Það er samt áhugavert hvert samkeppnin er að færast á Íslandi á símamarkaðnum. Yfirleitt þá nenna fáir að kynna sér tilboðin frá þessum fyrirtækjum, sem oft eru mjög flókin. Það flókin að oft verður mjög erfitt að gera sér grein fyrir raunverulegum kostnaði af símtölum eða bera saman símafyrirtækin. Nú virðist áherslan vera frekar að festa menn inni með ódýrum (eða ókeypis símum) (eða að lokka menn til sín).

Að lokum þá er Huawei síminn ágætur og eiginlega bara ótrúlega góður miðað við það sem maður átti von á. Það er margt mjög sniðugt í símanum sem ég hef ekki séð áður, t.d. er möguleiki að hlaða hann beint með usb snúru úr tölvunni minni (standard), því miður er ekki hægt að tengja hann beint við outlook. Hins vegar eru leiðbeiningarnar með símanum alveg vonlausar og stuðningur við símann á heimasíðu framleiðandans er fáránlega lélegur.

Að spinna sig undan undirskriftarlista

Undirskriftarlistar indefence hafa verið gagnrýndir út af örfáum fölskum nöfnum.

DV birti grein í dag þar sem fjallað var um undirskriftarlista indefence, en þeir fundu 3-4 nöfn af 30 þúsund sem augljóslega voru ekki rétt. Ýmsir bloggarar hafa gripið þetta á lofti og fjallað um málið eins um stór hneyksli sé að ræða.

Mistökin hjá Indefence eru líklega að birta nöfn beint á vefnum hjá sér án þess að fara yfir upplýsingarnar áður en þær birtast á vefnum. Í þessu tilfelli eru ákveðin öfl sem hafa hagsmuni af því að eyðileggja þessa könnun en það er alltaf áhætta með slíka opna lista og án þess að kanna grunninn fyrst að einhverjir grínista eða aðilar sem vilja eyðileggja listana. Það er skal reyndar viðurkennast að það er alvega galið hjá þeim að vera með alls enga prófanir á kennitölum um leið og hún er skráð inn, jafn einfalt og kennitölupróf nú er eða skráning á ip tölum og fjöldtakmarkanir á slíku á hverja og eina.

Reyndar er alveg sama hvaða leið er valin til þess að afla undirskrifta, alltaf er hætta á slíkum eyðileggingum. Jafnvel þótt undirskrifta væri aflað með því að ganga hús úr húsi, þá eru þeir sem skrifa undir ekki beðnir um skilríki og því alltaf hætta.

Í einni undirskriftarsöfnun sem ég tók þátt í var notast við þá leið og fólk var beðið um að staðfesta undirskriftina með því að smella á hlekk í tölvupóst sem var sendur á fólk. Því miður þá skrifuðu hátt í 30% undir staðfestu ekki skráninguna af einni eða annarri ástæðu t.d. rangt netfang, pósthólfið fullt eða hirtu ekki um að smella á hlekkinn til að staðfesta póstinn sem þeir fengu.

Þrátt fyrir að alls konar listar hafi verið gerðir á facebook, þá er ég ekki frá því að það sé töluvert að marka þá lista. Þótt menn séu að kanna ýmislegt misgáfulegt á Facebook, þá er þó alla vegna nokkuð öruggt að hver og einn skrifar einu sinni undir og er sá sem hann segist vera. Mjög auðvelt er að staðfesta að viðkomandi er til og ekki bara reikningur sem var búinn til, til að gabba.

Sá spuni sem nú er að koma fram um indefence undirskriftarlistann er alveg örugglega frá stjórnarflokkunum kominn. Spuninn virðist vera tvennskonar, annars vegar á þetta að vera komið úr höfuðstöðvum framsóknar og hins vegar þessi nokkru nöfn sem eru augljóslega bull.

Auðvelt er að dempa inn nokkrum nöfnum og gera stórfrétt úr þessu, listinn er opinn og nöfnin birtast strax. Varðandi að þetta sé komið frá Framsókn, þá eru indefence ópólitísk og kjósendur allra flokka í samtökunum.

Þrjátíu þúsund undirskriftir segja sitt og þótt spunakellingar ríkisstjórnarinnar reyni að spinna sig frá þessu þá er megn óánægja með þessa samninga og raunverulega reiði í samfélaginu varðandi samninganna. Menn spinna sig ekkert úr því.

Baugsmyndandið – léleg afsökun fyrir stöðvun birtingar

Eyjan segir frá því í dag að myndbandið sem lak á youtube í gær sé nú komið á nýjan stað eftir að Saga Film fór fram á það við Youtube að þeir fjarlægðu myndbandið.

Að sjálfsögðu var fyrirtækið spurt af hverju þeir hefðu óskað eftir því að myndbandið yrði fjarlægt. Ástæðan sem var gefin fer líklega í sögubækurnar fyrir lélegustu afsökun sem hægt er að bjóða upp á.

Sjálfsagt hafa þeir gert samning um að þeir myndu ekki dreifa því á netinu. Hins vegar er vandamálið að þeir voru alls ekki að dreifa því. Ekki frekar en kvikmyndaframleiðendur og aðrir sem eiga efni sem er sett inn á youtube af notendum vefsins.

Um þann sem setti myndbandið á netið gildir sjálfsagt annað mál og viðkomandi skaðabótaskildur gagnvart fyrirtækinu.

Vandamálið við svona myndbönd er að það er mjög erfitt að stoppa þetta þegar þau eru komin á netið. Þetta fer um eins og eldur í sinu og bara í gær voru víst yfir 30 þúsund mans sem horfðu á þetta.

Skaðinn er því skeður og litlu máli skiptir hvort þeir óski eftir því einnig á nýja staðnum að mynbandið verði tekið út. Sjálfsagt dúkkað það upp á annari myndasíðu (ef einhver hefur nennu til þess að setja það þar), nóg er af slíkum síðum.

Hérna er svo hægt að finna það á nýjum stað

Pirringur Steingríms

Í gær í fréttum RÚV var viðtal við Steingrím J Sigfússon, þar sem hann var spurður út í afstöðu sinna manna til Icesave samkomulagsins.

Fréttamaður: En þú getur ekki sagt að það séu allir komnir um borð.
Steingrímur: Æi, ég nenni ekki að standa í þessum leik menn eru búnir að vera með þessa síbylju í allt sumar.

Hægt er að sjá þetta myndbrot hérna

Það er spaugilegt hvernig Steingrímur bregst þarna við, eins og það sé síbylja fjölmiðlamanna en ekki óeinining innan hans eigin raða. Á meðan hans fólk getur ekki einu sinni gefið upp eigin afstöðu til þessa mikilvæga máls er fullkomlega eðlilegt að fjölmiðlamenn spyrji hann út í þetta.

Björk benti á mætingarskort eigin oddvita

Þetta mál þegar Samfylkingin réðst gegn Sigmundi Davíð hlýtur að fara í sögubækurnar sem einhver heimskulegasta pólitíska árás sem sögur fara af.

Björk hendir boomerang og fær hann svo tvöfalt í hausinn, þegar kemur í ljós að hennar eigin leiðtogi er engu betri og ekki bara það heldur líklega töluvert verri. Þar af auki er um oddvita Samfylkingarinnar að ræða, sem ætti að sjá sóma sinn í að mæta í þau verkefni sem hann fær grætt fyrir af okkur borgarbúum.

Þetta ætti auðvitað ekki að hafa komið Björk á óvart að hennar eigin oddviti var ekki að mæta eins og æskilegt er, hluti af myndinni hefur áður komið fram í fjölmiðlum, t.d. hérna, þar sem hann viðurkennir að árangur Samfylkingarinnar í landsmálum hafi verið mikilvægari en þau málefni sem hann tók að sér að gera. Nú hefur komið í ljós að um fleiri tilfelli er að ræða en það sem hann viðurkenndi í þessu viðtali.

Hvort sem menn heita Sigmundur Davíð eða Dagur B, þá eiga menn að sjá sóma sinn í að vinna þau verkefni sem þeir taka að sér að gera.

Annars finnst mér þessi mynd segja ansi margt:
Boomeran

Hver er trúverðugleiki Ólafs?

Ólafur Arnarsson dregur í efa trúverðugleika Moggans, þetta gerir hann út af forsíðufrétt Moggans þar sem er fjallað um lánveitingar til stjórnenda Kaupþings vegna jarðakaupa. Lánin voru kúlulán í jenum, sem hafa rokið upp á meðan eignirnar hafa hrunið í verði.

Meðal þess sem kemur fram er að hlutafé var eingöngu 600 þúsund en var síðar aukið í nokkrar milljónir á móti þeim eignum sem voru keyptar. Skuldir félagsins eru nú í kringum milljarður.

Í bloggi Ólafs segir:

“Er ekki staðreynd málsins sú, að jarðakaupendurnir urðu, rétt eins og aðrir Íslendingar, fórnarlömb afglapa við stjórn Seðlabankans á peningamálum á undanförnum árum? Ekki kom fram í „frétt“ Morgunblaðsins hvort lánin vegna jarðakaupanna í Mýrarsýslu eru í skilum. Ætli það megi ekki draga þá ályktun af því, að þau séu í skilum?”

Ha! Er það nú ekki frétt að menn séu að kaupa sér jarðir og skuldi milljarða. Hvernig dettur honum í hug að líkja þessu saman við einstaklinga sem voru að koma sér þaki yfir höfuðið?

Spurningin er auðvitað á hvort það sé óeðlilegt að segja frá mönnum sem tóku hundruðir milljóna að láni til að leika stórbændur út á landi og sitja núna uppi með verðlitlar eignir og óheyrilegar skuldir. Er það ekki frétt?

Samlíking Ólafs hér að ofan er ótrúleg, að líkja þessum mönnum saman við einstaklinga sem voru að koma sér upp heimili og þeim sem hefðu átt að vita hvað þeir voru að gera.

Sjálfsagt er hægt að finna ýmis dæmi fyrir misnotkun Moggans ef út í það er farið og Ólafur nefnir önnur dæmi um misnotkun sem sjálfsagt eiga meiri rétt á sér en þetta dæmi sem hann þó eyðir mestu púðri í. Það er ekki með nokkru móti hægt að sjá að þessi sérstaka frétti dragi úr trúverðugleika blaðsins.

Annað verður sagt um Ólaf sjálfan, um leið og skrif hans eru lesin er kannski rétt að ryfja upp þessa frétt, í henni er bent á að Ólafur Arnarsson er bróðir konu Hreiðars Más, sem er einmitt einn af þeim sem tóku þessi lán.

Skemmtilegar tilraunir – nördaskapur

Gerði skemmtilega tilraun hér í kvöld. Ætlaði að bæta við hér fyrir neðan rss straum með áhugaverðum bloggum. Það vildi ekki betur til en svo að í stað þess að birta þau, þá bættust þau við eins og um eigin blogg væri að ræða. Kerfið bauð sem sagt upp á að bakka upp færslurnar, sem mér fannst í sjálfu sér ekkert óvitlaust (í stað þess að sækja þær í hvert skipti).

Ég vona að ég hafi náð að eyða út þessum færslum. Ef þið sjáið Ómar á ferðinni á blogginu mínu, vitið þið alla vegna af hverju.

Næst þegar ég reyni þetta geri ég ráð fyrir að það verði ekki fyrst á opnu bloggi.

Ketill Máni og World Class

Ég gat nú ekki annað en hugsað til Ketils Mána eða Kenneths eins og hann hét þegar ég las þessa frétt á dv.is. Þar segir Björn:

“Hvað átti bankinn að gera? Færa þetta í hendurnar á Jóhannesi í Bónus?,“ spyr Björn og bætir við. „Ég fékk meira að segja lækkun á leigunni.”

Björn hefur komið trekk í trekk í fjölmiðla og borið fyrir sig að það hafi verið bankinn sem ráðlagði sér svo illa að hann er nú kominn í þessa stöðu. Það skrítna er þó að Björn var að kaupa rekstur sem var ekki ólíkur eigin og sem hann hefði átt að hafa mun meiri þekkingu en bankinn á til að meta hvort væri þess virði að kaupa.

Kenneth karlinn lenti hins vegar í Georgi Bjarnfreðarsyni, kominn með nýtt nafn og fær því ekki að snúa aftur til Ameríku. Orð Kenneths um Georg í gær hefðu alveg eins getað verið Björns:
“Við erum þó alla vegna heiðarlegir glæpamenn”.

Niðurstaðan er að þeirra eigin sögn lentu þeir í mönnum sem komu þeim í þá stöðu sem þeir eru í dag. Annar getur borið fyrir sig heimsku, ég veit ekki um hinn.

Baggalútsfréttir Vísis

Ég horfði í fyrra dag á ráðlausan og duglausan fréttastjóra Vísis reyna að afsaka frétta um “appelsínuhúð” stjarnanna með því að þetta væru Baggalútsfréttir.

Hvað átti maðurinn við? Eru þeir að ljúga þessum fréttum? Eru þeir að gera gys af þessu fólki? Var maðurinn að segja að fréttamiðill sé algjörlega ótrúverðugur?

Af hverju sagði hann bara ekki satt og rétt frá, þeir gera þetta af því að þær selja. Þeir setja inn slatta af myndum og þetta er mikið lesið. Fólk smellir á 5-10 myndir og fjölgar þannig flettingum á vefnum og hækkar lesturinn í samanburði við miðlana.

Þar að auki er eftirspurn eftir þessum fréttum, í hvert skipti sem þessar fréttir birtast tróna þær á toppnum yfir vinsælustu fréttir miðlanna.

Varðandi það að þetta brengli sjálfsmynd barna og unglinga, þá er nóg framboð af efni sem bjagar unglinga. Sú útlitsdýrkun sem er í samfélaginu birtist allstaðar og lélegar vísisfréttir eru varla staðurinn til að hefja baráttu gegn því.

Um leið og Stöð 2 er á fullu að fækka fólki undrar maður sig á því að fréttastjórinn haldi vinnunni. Vonandi var þetta bara slæmur dagur hjá honum en er ekki lýsandi fyrir hæfni mannsins.

Hið meinta hrun moggabloggsins

Hatur DV á Moggabloginu er ótrúlegt, skipti eftir skipti hafa þeir komið með upplýsingar um meint hrun bloggsins og fjallað um flótta bloggara.

Án efa er það áhyggjuefni þegar heilu hóparnir af bloggurum ákveða að yfirgefa bloggið. Hins vegar er það spurning hvers virði þessir “stjörnubloggarar” eru. Eitt af skilyrðum þess að verða stjörnubloggari hjá DV virðist vera að yfirgefa moggabloggið.

Á sama tíma eru þúsundir minni bloggara sem halda áfram að blogga þarna og þar eins og annars staðar eru molar brauð. Þótt það séu höggin skörð í hópinn koma nýir í staðin og með þúsundum minni bloggara, hefur það líklega ekki úrslita áhrif hvort nokkrir stórir hverfi.

Það fylgja því ákveðnir kostir að vera hluti af samfélagi eins og hjá moggablogginu og margir þeirra sem nú hafa ákveðið að yfirgefa bloggið og skrifa á eigin vegum eiga eftir að komast að því að það er ansi margt gott við moggabloggið. Kostir sem ekkert annað bloggsamfélag getur boðið upp á.

Í gær gerði dv.is sér aftur að umtalsefni hið meinta hrun heimsókna inn á moggabloggið. Þar bera þeir saman annars vegar þá viku sem mest var sótt (eða um 10% meira en í vikunni á undan og vikunni á eftir) og svo seinustu viku. Þeir komast að því með þessum samanburði að það hafi orðið hrun (heildar “hrunið” er sem sagt um 16% þegar þessar tvær vikur eru skoðaðar). Raun minnkun á milli vikna er hins vegar 3,4% og heimsóknir eru yfir meðaltali seinustu 17 vikna. Þetta eru því bara eðlilegar sveiflur á milli vikna og eru ekki sérstakar vísbendingar um hrun.

Sannleikurinn hefur aldrei neitt sérstaklega verið að þvælast fyrir DV-mönnum og góð saga er sannleikanum betri.

Messufall kemur lítið á óvart

DagurDV.is segir frá því í dag að af um 100 leiksskólastjórum hafi eingöngu 4 mætt á fund hjá Degi B. Eggertssyni þegar hann boðaði alla á fund sinn.

Í sjálfu sér þarf það ekki að koma á óvart að það hafi ekki verið
meiri aðsókn á fundi Dags og segir líklega meira en margt annað um störf Dags í borginni. Á sama tíma og hann hefur þegið full laun hjá borginni fyrir störf sín hefur áherslan verið á önnur störf en meðal annars sem varaformaður Samfylkingarinnar. Það þarf engum að koma á óvart að það starf taki töluvert tíma

Þannig væri fróðlegt að skoða hvernig hann sótti nefndir og fundi
stjórna sem hann situr í (og þyggur laun fyrir) í vor á meðan á
alþingiskosningunum stóð.

Fyrir vikið hefur Dagur oft komið illa út, þar sem hann hefur farið mikinn með mál sem hafa verið gjörsamlega úr lausu loftið gripin og farið með inn á fundi og í fjölmiðla.

Dagur er klár strákur og á án efa framtíðina fyrir sér í pólitík, en
hann ætti að láta þetta verða sér lexíu og sinna betur þeim störfum
sem hann tekur að sér. Taka minna að sér og sinna því vel.

Ósamræmi í úthlutunarreglum LÍN

Menntamálaráðherra barðist lengi fyrir auknu jafnræði hjá LÍN, en nú hefur reglum verið breytt í þver öfuga átt.

Það verður ekki af þessari stofnun skafið. Ég er nokkuð viss um að starfsmenn fangelsisstofnunnar koma fram við sína umbjóðendur af sambærilegri virðingu enda virðast báðar stofnanirnar helst telja sig díla við glæpamenn. Í þau fáu skipti sem ég hef átt viðskipti við LÍN hefur viðhorfið alltaf verið að ég sé að reyna að misnota mér aðstöðu mína á einhvern hátt.

Ég man eftir ótrúlega mörgum dæmum í gegnum tíðina, þar sem fólk var hankað á einföldum smáatriðum svo það fengi örugglega ekki fengið lán, ég man að ég gafst sjálfur upp þegar ég var úti í námi vegna þess að anna kerfið hentaði ekki mjög vel að þjónustufulltrúanum en í Svíþjóð voru 4 annir yfir árið og sum námskeið náði yfir 2 -3 annir. Ég hef heyrt af læknanemum sem hafa staðið í ströngu vegna þess að verklega námið þeirra hentar ekki að fulltrúunum og svo mætti lengi telja.

Nú var ég að rekast á enn eitt dæmi þess að þessi stofnun virðist vísvitandi reyna að hindra lán til einstaklinga. En með nýjum breytingum þá er ekki hægt að lána öðru námi en námi sem er skipulagt sem 60 ECTS:

Heimilt er að veita einungis skólagjaldalán til náms sem ekki er skipulagt sem 60 ECTS-eininga nám á skólaárinu, sbr. 2. m.gr.

Hverjar skildu vera ástæður fyrir þessu? Víða erlendis eru í boðið fjölmörg form af námi, en á sínum tíma byrjaði Háskóli Íslands með diploma nám, sem var nám í 3 annir og var sérstaklega í greinum þar sem fólk stoppaði stutt við á þeim tíma, það er tölvunarfræði og viðskiptafræði. Þessu námi hefði ekki verið veitt lán. Í hefur Háskólinn boðið upp á nám sem er kennt seinnipartinn og mögulegt er að taka með vinnu. Til dæmis býður Háskólinn í dag eingöngu upp á meistaranám í endurskoðun með þessu fyrirkomulagi. Þetta nám fær heldur ekki styrk.

Til samanburðar, þá samkvæmt reglum LÍN mætti einstaklingur skrá sig í meistaranám í mannauðsstjórnun sem er eining meistaranám í viðskiptafræði og taka eingöngu 45 ECTS á ári og samt fá lán, bara vegna þess að námið er skipulagt sem fullt nám.

Það vekur athygli að þessar breytingar eru nýjar og það skuli vera núverandi stjórn sjóðsins og menntamálaráðherra sem hefur hvað lengst barist fyrir því sem hefur verið kallað jafnrétti til náms skuli með þessu standa á óskiljanlega hátt gegn þessari hugsjón sinni.

Ég hef nú þegar sent á þá fáu stjórnarmenn sem ég fann netfangið bréf og óskað eftir að menn leiðrétti þetta enda með ólíkindum að slíkt misræmi sé í úthlutunarreglum sjóðsins. Ég von að menn leiðrétti þetta, enda man ég ekki betur en að Gunnar I. Birgissyni og félögum hafi verið mokað úr sjóðnum til að draga úr óréttlætinu en ekki auka á það.

Ræðumenn á þingi

Því miður vantaði upp á ræðumennskuna í kvöldÖgmundur (sem er nb. skemmtilegri ræðumaður en pólitíkus) sagði að Sigmundur hefði verð besti ræðumaður kvöldsins. Því var ég sammála, þóg hugsanlega af örðum ástæðum. Ýmsir hafa kallað þetta skjallbandalag, það væri fróðlegt bandalag ef það yrði af veruleika.

Ólíkt flestum þeim sem tóku þátt í ræðum kvöldins, þá hafði Sigmundur húmor og gat stautað sig í gegnum ræðublaðið án þess að horfa stöðugt á blaðið eða stama vegna þess að hann vissi ekki hvað hann átti að segja næst. Við í jci reynum að halda okkur frá málefnunum sjálfum þegar við erum að dæma, og þar erum við Ögmundur hugsanlega ósammála en samt niðurstaðan sú sama Sigmundur var bestur.

Ég horfði á stærstan hluta af umræðu um stefnuræðu forsætisráðherra og get ekki sagt að ég hafi verið hrifinn. Ég eiginlega gafst upp á endanum.

Ég hef tekið þátt í að dæma ræðumenn, þar á meðal seinast þegar Birkir Jón varð fyrir valinu þegar JCI valid ræðumann Alþingis. Eins og þá var ég nánast þeirra skoðunar að það ætti enginn skilið að vera ræðumaður kvöldsins.

Það er ótrúlegt að menn sem eru atvinnustjórnmálamenn (lifa á því að tala til fólks), skuli ekki leggja metnað sinn í að undirbúa ræður sínar almennilega. Það hefur amk. greinilega gleymst að segja þessu ágætu ræðumönnum að það er ekki bara efnið sem skiptir máli heldur líka flutningurinn.

Svo var líka í kvöld eins og oft áður.

Katrín Jakobsdóttir kom næst á eftir Sigmundi. Þrátt fyrir að hafa algjörlega misst af því tækifæri að ná til kjósenda með því að horfa til þeirra þegar hún flutti ræðuna sína, þá var flutningurinn alla veganna í lagi.

Ég hef verið alllengi baráttumaður fyrir því að ungliðahreyfingar taki upp samstarf um að bjóða upp á almennilegar kappræður. Því miður hef ég hvorki ítök né áhrif á til að bæta þessa þætti en hef þó eins gert eins mikið og hægt er innan míns eigin flokks til að bæta ræðumennskuna.

Sem fyrr er ég boðinn og búinn að bæta ræðumennskuna og ef einhver vill reyna að taka þátt í þessu áhugamáli mínu, hverra flokka sem viðkomandi er, þá er ég tilbúinn að hjálpa við að bjarga þessu annars ágæta kvöldi með leiðbeiningum og aðstoð.

Farið hefur fé betra

„Komdu bara á blaðamannafundinn, þá kemstu að því,“ sagði Þór Saari við blaðamann DV.is

Þetta fólk er ágætt og þess verður minnst. Það þarf ekki að hafa áhyggjur af því. Það verður reyndar ekki fyrir störf sín á Alþingi, mér finnst mér mjög ólíklegt. Heldur fyrir að hafa eyðilegt merkilegt grasrótarframboð og séð til þess að fjórflokkararnir muni endalega festast í sessi.

Úr þessu skiptir engu máli hvort Þór og félagar starfi innan Borgarahreyfignarinnar eða utan hennar. Þau eru búin að eyðileggja hreyfinguna og eyðileggja möguleika sambærilegra framboða.

Ég skil því blaðamann DV að nenna ekki að mæta á blaðamannafundinn hans Þórs. Þau eru bara að spila einhvern PR leik og blóðmjólka fréttina.

Hver sendir annars tilkynninginu um að þau ætli að ákveða eitthvað á morgun.

WordPress Themes