Ekki skrökva að sjálfum þér

Í dag og á morgun ganga stúdentar við Háskóla Íslands til kosninga. Sjálfur hef ég fylgst með þessum kosninum síðan ég byrjaði í Háskólanum árið 1998 og var virkur í nokkur ár í byrjun háskólagöngu minnar í Vöku en hef lítið sem ekkert komið að þessu síðan.

Ég sé að núna er komið nýtt framboð á sjónarsviði sem virðist vera að gera þetta í einhverju gríni, öll plögg sem ég hef séð frá þeim merki um það.

Það má sjálfsagt gagnrýna ýmis bólgin loforð hefðbundnum framboðanna, hlutir sem menn þakka sér sem utan aðkomandi aðstæður hafa raunverulega gert en þegar viðkomandi var við völd.

Hins vegar má ekki gleyma því að stúdentaráð hefur ansi mikilvægt hlutverk. Þetta eru stærstu hagsmunasamtök háskólanema á Íslandi. Þau hafa í gegnum tíðina haft mesta slagkraftinn til að berjast gegn misvitrum ákvörðunum háskólayfirvalda og stjórnvalda.

Þótt við fyrstu sýn mönnum finnist fyndið að kjósa eitthvað grínframboð er ansi hætt við að gamanið kárni eftir kosningar þegar framboðin þurfa að fara að vinna. Það gleymist oft að baki það fólk sem er þarna að störfum leggur ómælda vinnu í að gera Háskólann betri og ljóst að Háskóli Íslands væri ekki sá háskóli sem hann er í dag ef ekki það fólk sem hefur setið í gegnum árin í stúdentaráð hefði ekki verið tilbúið að leggja á sig þessa fórnfúsu vinnu (í báðum stóru hreyfingunum).

Ég bið menn því að skrökva ekki að sjálfum sér skoða vel þau málefni og það starf sem menn bjóða fram og kjósa þannig að stúdentaráð verði starfhæft í baráttunni. Líklega hefur sjaldan verið mikilvægara fyrir stúdenta að hafa öflugt stúdentaráð en einmitt á þeim tímum núna þar sem niðurskurðarhnífarnir eru á lofti og vanda þarf vel til þess verks.

Helst vildi ég auðvitað að menn kysu Vöku.