Kosningaþátttakan

Athygli vekur að það skuli ekkert vera birt hjá Samfylkingunni í Árborg hversu margir tóku þátt í prófkjörinu hjá þeim.  Ætli það sé vegna þess að það voru skammarlega fáir?

Ég get ekki verið annað en ánægður með þátttökuna í Kópavogi, lokatölur eru ekki komnar en það er búið að telja 2600 atkvæði.  Það er áhugavert að í Reykjavík var þátttaka í prófkjöri Samfylkingarinnar um 2600 atkvæði.

Ég er auðvitað mjög sáttur með Ármann, þótt ég hafi ekki tekið þátt eða fylgst með prófkjörinu held ég að Kópavogsbúar hafi tekið skynsama ákvörðun fyrir flokkinn í heild.  Nú er ég ekki viss um að það sem sagt hefur verið um Gunnar sé satt, en hins vegar hafa það mörg mál verið í gangi að það getur ekki verið heillavænlegt að hafa Gunnar í forystu.   Ég held að Gunnar hafi gert margt fyrir Kópavog en hefði átt að þekkja sinn vitjunartíma.

Mér hefur fundist það til mikils sóma hvernig félög innan Sjálfstæðisflokksins hafa birt niðurstöður sínar.  Það hefur ekki verið neitt pukur og ekki bara niðurstaða í hvert sæti verið birt.  Þetta hefur gefið mönnum miklu meiri tækifæri til vangaveltna.

Skrýtinn stuldur í “innbroti”

Það var “brotist inn í” bílinn minn um daginn.   Það þurfti reyndar ekki mikið til enda gömul drusla, sem fær að enda lífdaga sína í mínum höndum. Eins og með marga gamla bíla er auðvelt að opna hann, með nánast hvaða lykli sem er.

Þar sem bílinn er eins og hann er, þá var lítið merkilegt í bílnum.  Þetta er svo sem ekki heldur í fyrsta skipti sem brotist hefur verið inn í hann, en þá var köldu kaffi sem ég var með í glasabakkanum helt niður í hann.

Núna var ruslapokinn tekinn og öllu helt úr honum á gólfið. Einnig var ónýtri tölvu stolið.  Reyndar var það búið að vera á dagskrá í nokkrar vikur að fara með hana á haugana.

Það sem mér fannst skrýtnast var að þeir stálu rúðusköfunni.  Þeir stálu hins vegar ekki startköplunum mínum, sem voru við hlið rúfusköfunar.

Ætli það sé stór svartur markaður fyrir stolnar rúðusköfur?

Prófessor rýkur á dyr

Það er í sjálfu sér ekki stór ráðgáta af hverju prófessorinn Þórólfur Matthíasson rauk á dyr í útvarpsþætti á Útvarpi Sögu. Ráðgátan er hins vegar hvað hann var að gera í viðtali á þessari útvarpsstöð.  Hefur maðurinn aldrei hlustað á stöðina eða er hann svo fyrtur að hann hélt að hann kæmist upp með eitthvað múður þarna?

Ég hlustaði á viðtalið í morgun, ég missti reyndar af því þegar hann gekk á dyr en náði að hlusta á það aftur í endurflutningi seinna í dag.

Ég undraði mig á því að prófessorinn hafi ekki farið betur undirbúinn í viðtalið.    Hann virtist t.d. ekki vera viss á því hversu hátt hlutfall væru forgangskröfur af öllum kröfunum, eitthvað sem ég held að maður sem er að skrifa greinar um málið og vera með fullyrðingar varðandi mögulega innheimtu ætti að hafa á hreinu, sérstaklega þegar hann gat vísað í að þetta hefði verið birt á heimasíðu slitastjórnarinnar.

Jafnframt hefði maður haldið að rökin fyrir því að 90% ættu að innheimtast væru veigameiri en þau sem hann færði að ef hann væri í skilanefnd myndi hann meta hlutfallið niður frekar en upp, þannig að kröfuhafar myndu vera ánægðari þegar lokauppgjörið fer fram.    Þetta var það sem hann sagði efnislega en í lengra máli.

Einnig voru mjög skemmtileg rök fyrir því að hagvöxtur yrði á næstu árum.  Svarið var bara að hann vissi það.  Þetta væri alltaf svona.   Þetta sagði hann án þess að nefna nokkur dæmi máli sínu til stuðnings eða að vísa í fræði.  Þar fyrir utan vissi ég ekki að hagfræði væri það nákvæm vísindi að það væri hægt að fullyrða að „þetta sé bara svona“.

Það má segja að það hafi ekki verið taka hann neinum vettlingatökum,  spyrjendur voru tveir og keyrðu í hann til skiptis.  Þáttarstjórnendur virtust ekki vita hver væri munurinn á forgangskröfum og öðrum kröfu og virtust efast um allt sem slitastjórn hefur upplýst, meira að segja hlutfallið af forgangskröfum.  Ég held að það hafi ekki verið bara yfirgangurinn frá þáttarstjórnendum sem gerði það að verkum að prófessorinn yfirgaf stúdíóið, hins vegar það þegar hann áttaði sig á því að þáttastjórnendurnir virtust ekki meðtaka neitt af því sem hann var að segja, virtust efast um allar tölur sem komið hafa fram í málinu (nema frá Evu Joly).

Eru spilavíti slæm fyrir orðspor Íslands?

Ég las viðtal við Álfheiði Ingadóttur heilbrigðisráðherra á vísi í gær þar sem verið er að fjalla um spilavíti, þar sagði hún:

„Ég sé enga ástæðu til þess að breyta lögunum og fara að opna hér spilavíti. Það yrði ekki orðspori Íslands til framdráttar. Ísland hefur upp á margt að bjóða og aðra sérstöðu,” segir Álfheiður sem þykir hugmyndin ekki góð og áréttar að spilafíkn sé alvarlegur sjúkdómur og öllum ljóst hverjar afleiðingar spilafíknar geta orðið.“

Nú eru til dæmis bæði spilavíti í Danmörku og Svíþjóð.  Ég hef ekki orðið var við að þessi spilavíti hafi skaðað orðspor þessara landa.

Ég sé ýmsar ástæður fyrir því að spilavíti eigi ekki að starfa á Íslandi en hvernig sú starfsemi eigi að skaða orðspor okkar sé ég ekki.  Gat Álfheiður virkilega ekki fundið  betri rök gegn spilavíti en að það skaðaði orðspor okkar Íslendinga?

Hitt er annað mál að á Íslandi hafa menn verið með ótrúlegan tvískinnungshátt varðandi spilavíti og fjárhættuspil.  Íslensk góðgerðarsamtök hafa getað rekið spilakassasali, þar sem menn hafa getað tapað aleigunni.  Þegar farið er inn á þessa staði má sjá að þetta eru ekkert annað en vísir af spilavítum.  Það hefur þótt í góðu lagi og stjórnvöld hafa veitt þessu blessun sína.  Meira að segja SÁÁ hefur hluta af tekjum sínum með þátttöku í rekstri spilakassa.    Þeir setja sig nú upp á móti þessari hugmynd, en hversu trúverðugt er það þegar þeir standa sjálfir í stórtækum spilakassarekstri?

Ég er ekkert hrifinn af því að fá spilavíti til Íslands, en það er rétt hjá Álfheiði að spilafíkn sé alvarlegur sjúkdómur.  Á sama tíma er samt skrýtið að góðgerðarstofnun sem starfar við það að hjálpa fólki úr þessari fíkn skuli fá drjúgan skildinginn með rekstri sem verður ekki kallaður annað en vísir að spilavítum. Ég hef ekki séð núverandi heilbrigðisráðherra leggjast gegn því eða koma með aðrar lausnir fyrir þessi félög til að afla sér fjár.

Hver er annars munurinn á sportbar með 15 spilakössum og spilavíti með spilakössum?  Bara nafnið og að það verða væntanlega spilaborð með alvöru „dílerum“?

Réttað vegna níðsíðu

Ég hef fylgst með öðru auganu með málefnum vefssvæðisins Sláturfelagid.com, en fyrrverandi starfsmaður hefur verið sakaður um að halda þeim vef úti og moka drullu yfir sinn gamla vinnustað.

Mér finnst samt ekkert spennandi við það að fyrrverandi starfsmaður sé fúll og ákveði að deila einhverjum leyndarmálum, opinberum staðreyndum og hugsanlega heimatilbúnum sögum.  Þvert á móti finnst mér sá þáttur málsins mjög óspennandi, enda síður en svo spenntur yfir því hvort einhverjum sé illa við SS.

Það sem er áhugavert við þetta er hvernig ákæruvaldið ætlar að sýna fram á að viðkomandi starfsmaður hafi framkvæmt þetta.

Hver sá sem framkvæmdi verknaðinn lagði á sig fyrirhöfn og kostnað.  Hann lét ekki duga að setja upp nafnlausa síðu og senda svo ábendingar á fjölmiðla.  Hann kaupir lénið slaturfelagid.com en vísar henni svo á síðu hýstri á blogspot.com sem Google á.

Lénið sjálft er skráð hjá godaddy, en þeir bjóða upp á möguleika sem heitir „Private Domain Registration“ og var sá möguleiki nýttur í þessu tilfelli.  Það þýðir að godaddy hylur hver á lénið, þannig að ólíkt hefðbundnum skráningum birtast ekki réttar upplýsingar hver skráði það.  Þó þetta veiti vörn gagnvart upplýsingasöfnunum, eltihrellum eða „kæfu“-póstum, þá kemur það hvergi fram að þeir verndi eigandann gegn því að fremja lögbröt með léninu og dæmi eru um að þeir hafi með lítilli fyrirhöfn gefið upplýsingar um eigandann og greiðanda.

Google hafa hins vegar lagt út í mikinn kostnað til að verja þá sem nota bloggkerfið hjá þeim.  Samt hafa þeir verið dæmdir til þess að upplýsa hver stóð að baki síðu sem fjallaði um módel í New York og urðu að gefa upp ip-tölu viðkomandi bloggara og netfang.

Ég veit ekki hvort ákæruvaldið reynir að afla þessara gagna úti, þeir hafa farið í tölvu þess grunaða og virðist sem að þeir hafi einnig sótt tölvu af fyrrverandi vinnustað hans.  Sá grunaði sendir svo inn tilkynningu á vísi.is þar sem meðal annar segir:

„Sama gilti um tölvu sem ég hafði aðgang að, ásamt öðrum, í Mjólku. Þá tölvu hafði Steinþór sjálfur sótt þangað og komið til lögreglunnar mánuði eftir að ég hætti þar og því haft nægan tíma til þess að láta „fitla“ við hana.”

Það bendir ekki beint til sakleysis að saka Steinþór (forstjóra SS) um að fitla við tölvuna.  Séu vafra upplýsingar geymdar á tölvunni sem benda til þess að viðkomandi hafi skráð sig inn á blogspot reikninginn sem hélt úti síðunni er frekar ólíklegt að þeim hafi verið “fitlað” inn í hana.

Stóra spurningin er samt hvort menn eru tilbúnir að fara út og sækja þær upplýsingar sem þar eru að finna og hvort þau fyrirtæki eru tilbúin að gefa þau gögn frá sér til íslenskra dóms- og lögregluyfirvalda.  Þetta er fyrsta málið sem ég man eftir þar sem það gæti verið nauðsynlegt að leita út eftir slíkum upplýsingum.

Ekki skrökva að sjálfum þér

Í dag og á morgun ganga stúdentar við Háskóla Íslands til kosninga. Sjálfur hef ég fylgst með þessum kosninum síðan ég byrjaði í Háskólanum árið 1998 og var virkur í nokkur ár í byrjun háskólagöngu minnar í Vöku en hef lítið sem ekkert komið að þessu síðan.

Ég sé að núna er komið nýtt framboð á sjónarsviði sem virðist vera að gera þetta í einhverju gríni, öll plögg sem ég hef séð frá þeim merki um það.

Það má sjálfsagt gagnrýna ýmis bólgin loforð hefðbundnum framboðanna, hlutir sem menn þakka sér sem utan aðkomandi aðstæður hafa raunverulega gert en þegar viðkomandi var við völd.

Hins vegar má ekki gleyma því að stúdentaráð hefur ansi mikilvægt hlutverk. Þetta eru stærstu hagsmunasamtök háskólanema á Íslandi. Þau hafa í gegnum tíðina haft mesta slagkraftinn til að berjast gegn misvitrum ákvörðunum háskólayfirvalda og stjórnvalda.

Þótt við fyrstu sýn mönnum finnist fyndið að kjósa eitthvað grínframboð er ansi hætt við að gamanið kárni eftir kosningar þegar framboðin þurfa að fara að vinna. Það gleymist oft að baki það fólk sem er þarna að störfum leggur ómælda vinnu í að gera Háskólann betri og ljóst að Háskóli Íslands væri ekki sá háskóli sem hann er í dag ef ekki það fólk sem hefur setið í gegnum árin í stúdentaráð hefði ekki verið tilbúið að leggja á sig þessa fórnfúsu vinnu (í báðum stóru hreyfingunum).

Ég bið menn því að skrökva ekki að sjálfum sér skoða vel þau málefni og það starf sem menn bjóða fram og kjósa þannig að stúdentaráð verði starfhæft í baráttunni. Líklega hefur sjaldan verið mikilvægara fyrir stúdenta að hafa öflugt stúdentaráð en einmitt á þeim tímum núna þar sem niðurskurðarhnífarnir eru á lofti og vanda þarf vel til þess verks.

Helst vildi ég auðvitað að menn kysu Vöku.

Gerði Margrét ekkert gagn?

Ég sé að Samfylkingin hefur ekki séð ástæðu til að birta leiðréttar tölur á heimasíðu sinni vegna mistaka sem voru í birtingu talna á laugardaginn. Það er nokkuð merkilegt að þetta skuli bara standa en eina sem gert hefur verið er að senda tilkynninguna til Eyjunnar. Þarf ekkert að leiðrétta þetta við þá sem kusu?

Síðan prófkjörið fór fram hef ég séð nokkra blogga um þá synd að Sigrún Elsa náði ekki þeim árangri sem hún ætlaði sér. Um hana hafa verið sögð ýmis fögur orð og talað um hvað borgarstjórnarflokkurinn er að verða af öflugum liðsmanni í borgarstjórn.

Það hefur hins vegar ekki verið sagt múkk (svo að ég hafi séð) um árangur Margrétar Sverrisdóttur sem þó lenti fyrir neðan Sigrúnu.

Gerði hún ekkert gagn? Var ekkert gott um hana að segja?

Líkt og Sigrún hefur hún starfað með borgarstjórnarflokki Samfylkingarinnar. Margrét taldi sér ýmislegt til ágætis þegar hún mótmælti fáránlegri frétt á DV að hennar mati:

“Heildarmánaðarlaun mín hjá Reykjavíkurborg eru 212.449 krónur fyrir skatta. Ég fæ 25% skerðingu á full laun varaborgarfulltrúa vegna þess að ég sit bara í einu fagráði, Umhverfis- og samgönguráði. Ég á líka sæti í hverfisráði Grafarholts- og Úlfarsárdals og í borgarmálahóp Samfylkingar, sem hittist oft. Auk þess hef ég sótt borgarstjórnarfundi en mæting mín þar er aldrei skráð af því ég á ekki seturétt þar. “

Hún virðist því hafa starfað nokkuð með Samfylkingunni.

Hverju ætli það sæti að enginn Samfylkingar bloggari hafi séð ástæðu til að minnast á ágæti Margrétar? Þegar F-listinn hóf meirihluta samstarfa við Sjálfstæðiflokkinn ákvað hún að taka ekki þátt í því heldur gekk í faðmlag við Samfylkinguna sem átti væntanlega síðar töluverðan þátt í að Íslandshreyfingin ákvað að sameinast Samfylkingunni.

Finnst Samfylkingarfólki engin eftirsjá í henni?

Það var reynt að búa til spennu

Ég sé að í Orðinu á götunni segir að enn sé óútskýrður talnamunur sem glöggir menn komu auga á í birtingu talna úr prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík. Hér skal hann skýrður.
Við birtingu talna kl. 19 á lauardaginn var upplýst að talin hefðu verið 2.212 atkvæði. Þetta var ekki rétt. Hið rétta er að kl. 16 höfðu verið GREIDD alls 2.212 atkvæði, þar af voru TALIN rafræn atkvæði greidd til kl. 16 og gild atkvæði greidd á pappír til kl. 14, alls 1.984 gild atkvæði. Þarna munar 228 atkvæðum sem enn voru í kjörkössum, bæði á kjörstað í Þróttaraheimilinu og á Hallveigarstíg, eða sem biðu úrskurðar um gildi. Þessi 228 atkvæði skýra það misræmi sem var á tölum birtum kl. 19 og lokatölum.
Þetta misræmi við birtingu talna hafði engin áhrif á niðurstöðu prófkjörsins, þar sem þessi 228 atkvæði voru hluti af lokatölum.
Kveðja,
Páll Halldórsson

Ekki veit ég af hverju þessi rannsókn tók svo langan tíma en væntanlega vegna þess að menn áttu frekar von á því að þetta vandræðalega mál myndi gleymast og ekki þyrfti að útskýra þetta klúður neitt frekar.

Það sem er merkilegt við þessa tilkynningu er ekki það að enginn svindlaði heldur hitt að hvernig staðið var að talningunni.

Eins og ég nefndi í fyrri pistil þá grunaði mig að spindoktorar Samfylkingarinnar væru að búa til tölur til að auka fjölmiðlaathygli. Eins og kemur bersýnilega í þessari tilkynningu er ákveðið að birta eingöngu hluta af rafrænum atkvæðum en öll rafræn atkvæði. Setning um TALIN rafræn atkvæði er bara grín, öll rafræn atkvæði voru talin um leið og kosningu lauk.

Þetta er án efa gert til að skapa meiri spennu en sem hefði myndast ef eingöngu hefði verið eftir að telja atkvæði sem voru greidd á pappírsformi eftir klukkan 14 (eins og stendur í tilkynningunni), svo ekki sé talað um þá athygli sem fékkst út á að frambjóðendur voru að skipta á sætum.