Hvernig fékk Dagur 112 fleiri atkvæði en voru talin?

Hvernig fékk Dagur B. 112 fleiri atkvæði en voru talin?

Dagurinn í dag var sannarlega áhugaverður fyrir þá sem hafa áhuga á pólitík. Líklega var spennan mest í Hafnarfirði þar sem eingöngu munaði 2 atkvæðum á milli frambjóðendanna sem vildu leiða lista Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði.

Það sem var þó áhugaverðast í dag var þó ekki þessi tveggja atkvæða munur í Hafnarfirði heldur virðist Dagur B. Eggertsson hafa fengið 112 fleiri atkvæði en talin voru frá því aðrar tölur birtust þar til lokatölurnar birtust. Dagur var með 1652 atkvæði þegar talin höfðu verið 2212 atkvæði en hins vegar var Dagur með 2208 atkvæði þegar talin höfðu verið 2656 atkvæði.

Dagur virðist því hafa fengið 556 atkvæði út úr þeim 444 atkvæðum sem voru talin voru, hann fékk því 112 fleiri atkvæði en voru talin!

Hvaða atkvæði voru menn annars að telja? Hvernig telja menn rafræna atkvæðaseðla?

Einn galli netkosninga er einmitt að það er enginn seðill sem hægt er að telja eða til að sannreyna að ekki hafi verið um svindl að ræða. Annar galli hefur einnig verið talinn að í rafrænum kosningum birtist niðurstaðan strax um leið og kosningu líkur og þá eru engar spennandi kosningavökur. Það tæki Huawei símann minn nokkrar sekúndur telja þessi 2.656 atkvæði og birta niðurstöðurnar, hvað þá netþjónarnir sem kerfi Samfylkingarinnar keyra á. Niðurstöðurnar voru því ljósar um leið og kosningu lauk en ekki mörgum klukkutímum síðar.

Annað hvort er því hér á ferðinni kosningasvindl, til að bæta niðurstöður oddvitans eða það sem er líklegra að spunameistarar Samfylkingarinnar voru að reyna að búa til spennu með því að búa til einhverjar millitölur og víxla sætum neðarlega á lista hjá velþekktum frambjóðendum og auka þannig þá fjölmiðlaathygli sem prófkjörið fær.

Annað sem vekur athygli í þessu prófkjöri Samfylkingarinnar er ótrúlega léleg þátttaka. Það tóku tæplega þrisvar sinnum fleiri þátt í prófkjöri Sjálfstæðismanna í Reykjavík sem fór fram fyrir viku. Meira að segja þegar hlutfall á kjörskrá er skoðað er þetta léleg þátttaka, en það voru 33,7% af kjörskrá sem tók þátt hjá Samfylkingunni en 36,4% hjá Sjálfstæðisflokknum. Munurinn er samt sá að Samfylkingin var með netkosningu. Samfylkingarmenn gátu því kosið í símanum sínum eða hvar sem þeir komust á netið á meðan Sjálfstæðismenn þurftu að koma sér á kjörstað. Í ljósi umræðu eftir prófkjör Sjálfstæðisflokksins verður fróðlegt að heyra hvort fjölmiðlamenn eiga eftir að velta fyrir sér væntanlegum árangri hjá Samfylkingunni í vor í ljósi lélegrar þátttöku í prófkjörinu.

Skjámynd af lokatölum
Skjámynd af millitölum

Námskeiðsdagar í Háskóla Íslands

Ég var mjög ánægður að sjá Námskeiðsdaga hjá Stúdentaráði. Ég var með örnámskeið í því hvernig á að halda kynningar og lagði sérstaka áherslu á kynningu á tölfræðilegum niðurstöðum. Það var meðlimur í Vöku sem hafði samband og bað mig um að gera þetta.

Þetta hefur lengi verið áhugamál hjá mér og oft rætt við ýmsa varðandi birtingu á tölfræðilegum niðurstöðum og ekki síst í kynningum. Datamarket hafa verið frumkvöðlar í því að taka safn af gögnum og búa til skiljanlegar niðurstöður. Niðurstöður sem fólk skilur og á auðvelt með að túlka. Í dag er til mikið af áhugaverðum tólum til að hjálpa fólki að búa til skiljanlegar niðurstöður og línurit í Excel eða úrtak úr SPSS eru ekki einu leiðirnar. Með smá vinnu er hægt að einfalda framsetningu og setja fram niðurstöður þannig að það skiljist.

Á námskeiðinu í dag var stór hópur, ég var í raun virkilega ánægður að sjá hversu margir ákváðu að mæta. Sjálfur hef ég áður séð um að skipuleggja viðburð fyrir háskólanema oft með lélegri aðsókn. Líklega var lágmarkinu náð ég fékk Impru til að koma og kenna háskólanemum hvernig ætti að stofna eigið fyrirtæki og hvernig Impra gæti hjálpað þeim að gera þetta. Þetta var 2002 og líklega lítill áhugi á frumkvöðlastarfsemi innan Háskólans þá. Þegar 15 mínútur voru liðnar af fyrirlestrinum, mætti einn félagi minn sem ég hafði blikkað til að mæta. Fyrirlesarinn ákvað að halda fyrirlesturinn og gerði það með miklu glæsibrag fyrir okkur tvo.

Ætli kynningar dragi ekki eitthvað meira af fólki að. Bæði er þetta eitthvað sem allir háskólanemar þurfa að gera en því miður er enginn formleg kennsla í þessu. Nemendur eiga bara að vita hvernig á að standa fyrir framan stóran hóp og kynna verkefni. Fyrir vikið vantar mikið upp á margar kynningar, bara klukkustund í kennslu og það er hægt að hjálpa fólki virkilega að bæta úr þessu.

Ég var alla vega virkilega ánægður að fá þetta tækifæri hjá Vöku til að kynna þetta fyrir fólki.

Bjögginn auglýsir Eurovision

Ekki skil ég nú alveg hvað Bjöggi eldri er að gera í auglýsingu sem er að auglýsa söngvakeppnina. Alltaf þegar verið að auglýsa að því er virðist heimasíðu RÚV og að þar sé að finna upplýsingar um Evróvision er byrjað á að sýna hann.

Af hverju í veröldinni er RÚV að sýna þennan mann og tengja við söngvakeppnina?

Loftkæling frá Íslandi

Þegar ég byrjaði að flytja inn fyrir mörgum árum loftkælingu, sagði góður vinur minn að nú væri ég endanlega genginn af göflunum. Ég gæti allt eins selt eskimóum ísskápa. Fyrirtækið sem ég rak náði þó góðu flugi og við seldum mest af loftkælingu árið 2007 og þá mest til banka og fjármálafyrirtækja.

Augljóslega datt botninn úr þessum eftir hrunið, ég ákvað að gerast nemandi frekar en að selja loftkælingar og hætti að starfa hjá Íshúsinu, þrátt fyrir að fyrirtækið hafi haldið áfram rekstri af fullum krafti.

Þegar ég hóf þennan rekstur datt mér í raun aldrei í hug að fyrirtækið ætti eftir að taka þátt að gefa loftkælingu í góðgerðarmálefni en það gerðist í gær þegar leitað var til Íshússins og óskað eftir þátttöku í að senda loftkælingu til Haiti. Það merkilega var að sá sem leitaði eftir aðstoðunni er samkeppnisaðili og hefur staðið i ákafri samkeppni við Íshúsið í mörg ár. Rauði Krossinn hafði haft samband við þá og þeir fóru af stað og hringdu í fyrirtækin í þessum geira og söfnuðu saman tækjum.

Mikið væri gaman ef Íslendingar gætu staðið saman á þennan hátt í fleiri málum, ekki síst á þeim tímum sem nú eru uppi.

Skiptir Facebook máli í prófkjörum?

Vefurinn miðjan gerði athugun á vinsældum frambjóðenda á Facebook, og í dag birtist svo sambærileg grein á vísi.is í dag.

Það er reyndar ýmislegt að athuga við könnunina sem miðjan gerði, þeir virðast amk. ekki hafa leitað mjög lengi að fólki. Þeir hafna t.d. að Geir Sveinsson sé með síðu en samþykkja nákvæmlega eins síðu frá Gísla Martein (sem sagt group/hóp en ekki fan page /aðdáendasíða). Þá virðast þeir ekki hafa leitað mjög ítarlega að fólki en upphaflega vantaði ýmsa frambjóðendur inn á listann, enn þá vantar t.d Emil Örn. Vísir tekur svo í dag bara út þát sem eru að leitast eftir því að fá annað sætið en sleppir öllum hinum. Þá kemur í ljós að Geir er vinsælastar, sem setur spurningar við hvað veldur því að miðja sleppi honum út í greininni hjá sér en hleypi öðrum að með nákvæmlega sömu tegund af facebook síðu.

Í þessum greinum er verið að skoða vinsældir á aðdáendasíðum eða hópum viðkomandi frambjóðanda. Því miður segja þessar stuðningssíður eiginlega ekkert um væntanlegan framgang frambjóðenda. Séu t.d. tölur sem Svansson tók saman úr prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í vor og borið saman við niðurstöður prófkjaranna sem fóru fram kemur bersýnilega í ljós að það er einhver fylgni, en ég er nokkuð viss um að hún er ekki tölfræðilega marktæk.

Auðvitað hefur það áhrif ef margir vinir þínir eru að mæla með ákveðnum frambjóðanda, gefið að þú sért búsettur í réttu kjördæmi, sért í viðkomandi flokk og ætlir yfir höfuð að kjósa í prófkjörinu. Séu þessar stuðningssíður skoðaðar sést einmitt að margir sem eru skráðir á þessar síður kemur einmitt í ljós að margir sem eru skráðir stuðningsmenn ætla sér ekki að kjósa eða geta það ekki t.d. vegna þess að þeir eru skráðir í aðra flokka eða ekki búsettir í kjördæminu.

Nánast alltaf þegar er fjallað um social miðla er bent á árangurssögurnar og Obama er alltaf tekin fyrir. Auðvitað var árangur hans gríðarlegur og sérstaklega þegar kemur að fjáröflun og dreifingu á boðskapnum. Í því tilfelli upplifðu menn nýja tíma og yngri kynslóðin og þeir sem eru vanir að nota þessa tækni fóru á flug.

Á Íslandi er ekki hægt að segja að neinn stjórnamálamaður hafi náð nokkru í líkingu við þetta. Mjög margir stjórnmálamenn hafa fallið í þá gryfju að nýta sér miðilinn rétt fyrir kosningar og líta ekkert á hann á milli. Ætli það lýsi samt ekki sumum stjórnmálamönnum alveg ágætlega. Það er eiginlega ótrúlegt að vinna vinnu og tala ekkert við “yfirmenn” sína nema á 4 ára fresti (svona að meðaltali). Ég held að flestir sjái í gegnum þetta og viti alveg að það er frekar grunnhyggið þegar menn bjóða manni í vöfflur og eru vinir manns en hafa ekki átt í nokkrum samskiptum í 4 ár.

Annað sem margir stunda grimmt er að bæta við fólki sem viðkomandi þekkir ekki nokkurn skapaðan hlut. Ég hef litla trú á að það virki vel á fólk, ég set amk. þá reglu að ég hafi talað við og þekki fólk sem ég bæti við hjá mér. Fyrir alveg óþekkta frambjóðendur getur þetta auðvitað haft einhver áhrif, þar sem nýi “vinurinn” gefur sér amk. tíma til að meta hvort eigi að samþykkja frambjóðendanum eða hafna honum. Í leiðinni þá skoða menn nafn viðkomandi amk. í smá stund, eitthvað sem er mjög erfitt að fá í því hraða umhverfi sem við búum við í dag. Fyrir þekktari frambjóðendur er líklegra að viðkomandi verði samþykktur en það segir ekkert til um hvort nýi “vinurinn” muni taka þátt og kjósa viðkomandi í prófkjöri.

Fyrst menn eru að skoða þessa tölur, væri í raun áhugavert að skoða hlutfall vina og fjölda í stuðningshóp. Margir þessara frambjóðanda eru með mjög stóran vinahóp en fáa stuðningsmenn. Hvað segir það um viðkomandi frambjóðanda? Treysta vinir hans honum ekki?

Þeir sem ná mestum árangari með á þessum miðlum eru þeir sem sinna þeim jafnt og þétt og eiga í opnum og heiðarlegum samskiptum við fólk sem þeir þekkja og bæta fólki við jöfnum höndum, eða um leið og kynn hefjast. Margir frambjóðendur standa sig ótrúlega vel í þessu og miðla (amk. að því sem virðist) heiðarleg og persónuleg skilaboð.

Hitt er annað mál að það má spyrja sig hvaða áhrif miðlar eins og Facebook hafa. Röskvu-Finnur tók saman nokkuð merkilega tölfræði um aldur notenda á Facebook. Samkvæmt þeim tölum eru 75% íslenskir notendur yngri en 40 ára. Ef maður ber þetta saman við meðalaldur þeirra sem kjósa í prófkjörum væri ég ekki hissa á að 75% þeirra sem kjósa séu eldri en 40 ára (bara ágiskun – kannski ekki alveg út í loftið en ekki stutt með neinni tölfræði). Það er því ekki stórt sniðmengi á milli þátttakenda í prófkjörum og þeirra sem eru á Facebook.

Aðalatriðið er að vefir eins og Facebook er ágæt viðbót en frambjóðendur ættu ekki að festast eða treysta eingöngu á þessa miðla. Frambjóðendur festast oft í einhverri pissukeppni á þessum miðlum, sem því miður skipta litlu máli og tíma þeirra og stuðningsmanna væri einfaldlega mun betur varið í að tala beint við kjósendur. Ef menn ætla að nota þessa miðla, þá er eins gott að kynna sér miðilinn og nota hann þannig að tíminn sem í miðilinn er varið skipti máli.

Hætti í einum samtökum, íhuga að stofna önnur

Í gær hætti ég í JCI (Junior Chamber international) samtökum sem ég hafði verið í upp á dag í 4 ár (byrjaði 16. Janúar 2006). Það var svo sem ekki auðveld ákvörðun, en ég horfði upp á skrípaleik í gær og ákvað að það væri komið að leiðarlokum hjá mér.

Upphaflega gekk ég inn í JCI vegna ræðumennsku, þrátt fyrir að samtökin eigi að standa fyrir meira en ræðumennsku þá hefur það alltaf verið það sem ég hef haft mestan áhuga á. Ég hef því tekið þátt í öllum ræðukeppnum sem ég hef haft færi á að taka þátt í og sömuleiðis þjálfað á þeim ræðunámskeiðum sem ég hef getað tekið að mér.

Ég hef áfram mikinn áhuga á ræðumennsku, og hefði viljað vera í samtökum sem snúast um að þjálfa fólk fyrst og fremst í ræðumennsku, framkomu og auk þess hjálpar fólki að reka og stjórna fundum. Þetta er eitthvað sem skortir nánast í íslenska skólakerfið og mikil þörf er á.

Það er auðvitað stutt síðan ég hætti í JCI, en síðan þá hef ég velt þessu fyrir mér og er kominn á þá niðurstöðu að það sé rétt að stofna svona samtök, sem eru að sjálfsögðu ópólitísk en eingöngu með þessi framan greindu markmið.

Ef þær hugmyndir sem ég er með ná fram að ganga má búast við að samtökin færu af stað á næstu vikum eða mánuðum og að sjálfsögðu að vel athuguðu máli. Eitthvað sem ég á eftir að fara í á næstu dögum að skoða og halda áfram að velta fyrir mér hvort ég fari út í þetta og á hvaða nótum slík samtök myndum starfa.

Netþýðið og skoðanakannanir

Ég hlustaði eins og fleiri á umræðu í Silfrinu um seinustu helgi þar sem kom meðal annars umræða um þátttöku á netinu en þar var Haukur Arnþórsson að fjalla um umræðu á netinu. Það sem sat eftir þá umræðu hjá mér var að það væru miðaldra menntamenn á stór-reykjavíkursvæðinu sem tækju þátt í umræðunni á netinu. Hann nefndi auk þess sérstaklega hóp öryrkja, atvinnulausa og fólk á landsbyggðinni og skort á þeirra þáttöku.

Andrés bloggaði um þetta um daginn og fékk ansi mikil viðbrögð við þessari umfjöllun. Eitt af því var frá Röskvuliðanum Finn, sem tók saman ansi merkilega tölfræði í kjölfarið um Facebook aldursdreifingu.

Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á þessu (eins og flestu sem kemur að netinu), ég fór því að skoða þetta aðeins betur. Hagstofan hefur safnað upplýsingum varðandi netnotkun og samkvæmt þeirra niðurstöðum frá 2009 eru um 93% Íslendinga á netinu og hefur vaxið úr 86% frá árinu 2005. Skipting á milli landsbyggðar og höfuðborgarsvæðisins þá eru 94% höfuðborgarbúa með aðgengi að netinu en 91% af landsbyggðinni. Nákvæmlega sama skipting er á milli karla og kvenna.

Mesti munurinn er hins vegar á milli aldurshópanna, á meðan 100% yngri kynslóðanna hafa aðgengi að netinu, þá hafa eingöngu 55% af 65 til 74 ára með aðgengi en hefur þó vaxið um 13 prósentustig frá árinu 2005.

Þessar tölur sýna því að mjög mikil þátttaka er á netinu bæði hjá körlum og konum, hvar sem fólk býr. Þótt ég hafi ekki fundið neinar tölur um notkun netsins hjá öryrkjum og atvinnulausum þá hafa hafa komið til sögunnar mikið af tólum til þess að bæta aðgengi öryrkja að netinu. Jafnvel þótt atvinnulaus maður hefði ekki aðgengi heiman frá sér þá er hægt að fara inn á bókasöfn og víðar til að komast á netið.

Um leið og 93% Íslendinga nýta sér netið, þá sýndi könnun Hagstofunnar að eingöngu 88% heimila væru með símalínu árið 2005 og stór hluti ungs fólks nýtir sér eingöngu að vera með fyrirfram greidd farsímakort (frelsi). Þessi númer eru hvergi skráð og erfitt fyrir fyrirtæki að nálgast þennan hóp fólks til að leita skoðanna viðkomandi í gegnum síma. Sá hópur sem hefur kosið að nýta sér þessa leið og jafnvel ekki talið nokkra ástæðu til að kaupa hefðbunda símalínu inn á heimilið, þegar stofnað hefur verið til heimilis hefur vaxið mjög hratt.

Það mætti því alveg eins gera svipaða fyrirvara varðandi símakannanir og þá sem Haukur gerir um netið.

Eldhús umræður Hrannars

Það virðast ýmsir og meðal annars Eyjan rekist á tilkynningu frá Hrannari Arnarssyni, þar sem hann segir að á facebook síðunni sinni vilji hann geta tjáð sig eins og hann geri í eldhúsinu heima hjá sér.

Tilkynningin er auðvitað ekki ný, þetta er búið að vera inni hjá aðstoðarmanninum amk. síðan í október. Ég notað mitt eigið facebook á sínum tíma til að benda á umföllun Vísis þar sem skrif Hrannars voru birt með skjámynd af facebook reikningnum hans. Á myndinni má greinilega sjá þessi skilaboð (til vinstri á myndinni):

Ekki veit ég hvernig eldhúsið hjá Hrannari lítur út eða hversu stórt það er. En þegar hann er að spjalla á facebook með 1700 vini, verður seint hægt að líkja þessu saman. Það gerist amk. ekki mjög oft að ég fái 1700 gesti í mitt eldhús.

Hrannar hefur notað síðuna til að koma skilaboðum á framfæri vitandi vits um að þau myndu rata á síðum fjölmiðla. Ég veit amk. ekki um neinn íslenskan facebook notenda sem hefur oftar sagt eitthvað á facebook sem hefur ratað í fjölmiðla.

Þessi setning getur því ekki verið annað en grín, nema Hrannar sé ótrúlega tregur.

Kvöld nöldur

Stundum dettur maður um augljósa hluti sem maður getur látið fara í taugarnar á sér. Eitt af því var þegar ég datt niður á umfjöllun um forstjóraskipti hjá Húsasmiðjunni á viðskiptablaðinu.

“Steinn Logi hefur stýrt þróun Húsasmiðjunnar úr hefðbundinni byggingavöruverslun í breiða lífsstílsverslun sem höfðar til sístækkandi hóps neytenda og fagmanna.”

Ég man nú ekki betur en stóru breytingarnar hafi farið fram töluvert áður en hann tók til starfa, þegar verslunin óx mjög hratt á nokkrum árum og umboð og verslanir eins og Blómaval voru keypt.

Eina sem hægt er að segja um Húsasmiðjuna í dag, er í raun hversu henni hefur farið aftur á undanförnum árum og maður nennir varla að fara í hana. Þar sem áður voru bæði góð raftækjadeild og búsáhöld er frekar að maður eigi von á ódýrri borvél.

Ég get ekki gert af því en ég sakna gömlu Húsasmiðjunnar.

Hverju deilirðu á Facebook?

Er Facebook síðan þín opin öllum?

Ég hef tekið eftir því undanfarið að fjölmargir eru með töluvert opna prófíla á Facebook meira en verið hefur. Í fyrstu hélt ég að þetta væri bara tilviljun, ég nota Facebook ekki það mikið. Síðar komst ég að því að þetta sama gilti um sjálfan mig og fleiri í kringum mig. Facebook virtist hafa breytt aðgengi að prófílnum mínum.

Ég mundi eftir því að Facebook hafði byrjun mánaðarins sett inn tilkynningu um breytingar á “privacy settings”. Á þeim tíma leiddi ég hugann ekkert að þessu en smellti á “ok”, og hélt áfram að nota síðuna. Eftir að ég áttaði mig á þessum breytingum kannaði ég þetta og í ljós kom að stjórnendur Facebook voru meðvitað að opna síður fólks með það að leiðarljósi að auka heimsóknir inn á vefinn.

Í sjálfu sér eru fá stór leyndarmál inn á Faceabook hjá mér. Almenna reglan þegar ég skrifa inn, er að ég set ekkert þar sem ég myndi ekki deila á öðrum stöðum. Helsti munur er reyndar sá að t.d. ólíkt blogginu er erfitt að leiðrétta eftir á (eins og ég geri stundum hérna þegar ég les færslunar mínar aftur). Ég skrifa oft mun hraðar og án þess að úthugsa það sem ég skrifa inn á Facebook. Því miður með þeim afleiðingum að það sem fer inn er manni ekki beint til sóma, með hálfkláruðum setningum og stafsetningarvillum. Annað hefur maður ekki að fela. Eins ágætt tól og Facebook er má ekki gleyma því að Facebook telur sig eiga allt sem þangað fer inn og fara með það á þann hátt sem þeir kæra sig um.

Samt sem áður kærir maður sig kannski ekki að opna sig meira gangvart öðru fólki en það sem nauðsynlegt er.

Alla vegana ef þú ert eins og ég, þá mæli ég með að þú kíkir á “privacy settings” og athugir hvort reikningurinn er opnari en þú kærir þig um.

Umfjöllun á Guardian
Umfjöllun á bbc

Bjarnferðarson

Ég fór áðan á myndina Bjarnfreðarson, ég get ekki sagt annað en að það hafi verið nokkur eftirvænting enda hef ég séð allar þrjár seríurnar. Seríurnar hafa verið algjör snilld og jafnvel þótt ég sé ekki áskrifandi af Stöð 2, hef ég gert mér far um að fara í heimsókn þegar þættirnir hafa verið sýndir.

Auðvitað má svo sem segja að maður hafi verið búinn að byggja upp eftirvæntingu um myndina. Það voru sem sagt töluverð vonbrigði og ekki þess virði að borga sig inn á bíó til þess að sjá myndina.

Auðvitað var myndin bráðfyndin á köflum og grá eins og þættirnir en það vantaði einhvern veginn allan söguþráð í myndina. Mér leið á köflum eins og ég væri frekar að horfa á þætti um “the making of” frekar en bíómynd í fullri lengd. Svo hefði verið hent inn smá aukaefni.

Fyrst það er ákveðið að þetta yrði seinustu kaflar um þá félaga hefði maður viljað sjá meira um endalokin, ekki síst Danna. Það var skilið eftir í lausu lofti og hefði verið gaman að sjá hver endalok þessa þunga einstaklings hefðu verið og hvort hann hefði endað í hamingjusamara hlutverki.