Nýsköpun á ráðherraskrifstofu

Iðnaðarráðherra stærir sig af því á heimasíðu sinni að vera að vinna að því að hjálpa nokkrum aðilum sem hafa leitað til hans með nýsköpunarhugmyndir.   Frábært, eða hvað?  Við fyrstu sýn hljómar þetta vel, ráðherra sem til verka. En við nánari athugun er þetta alls ekki eins og það á að vera.

Um leið og Össur fer að bjarga þessum fyrirtækjum má spyrja sig um gegnsæið, geta allir og þar með ég, farið til Össur og fengið fyrirgreiðslu eða eru þetta bara nokkrir aðilar?  Ef svo er, erum við þá nokkuð betur sett en við vorum hér á árum áður þegar það voru pólitískar fyrirgreiðslur sem skiptu máli.  Á ráðherra að vera með röð af hugmyndaríkum mönnum á bekknum að biðja um fyrirgreiðslu?

Ríkið hefur haldið úti stofnunum sem hafa séð um að halda utan um nýsköpun og auk félaga eins og Innovit sem hafa staðið við bakið við þá aðila sem hafa verið í nýsköpun.   Það væri mun eðlilegra fyrir Ríkið að setja meiri kraft í kringum slíkar stofnanir og gefa ráherrum færi á að vinna að stóru málunum (sem þeir eru vonandi í þessa dagana).   Eigi ríkið húsnæði sem það er ekki að nota eða getur gert annað til að ýta undir nýsköpun án þess að það kosti verulega peninga er það eðlilegra að það fari í gegnum þær stofnanir. 

Ekki hef ég nokkuð út á þessa menn sem leituðu aðstoðar Össurar að setja eða hugmyndirnar, kannski eru þær frábærar og kannski eru þær drasl.   Ég veit bara ekkert um þær, frekar en Össur.  Réttar stofnanir hafa þau tæki sem þarf til að meta hugmyndir og aðstoða menn á réttan máta.  Það er því mun eðlilegri vettvangar en á ráðherraskrifstofunni.

Skemmtilegar kappræður

Það er ekki hægt að kvarta undan því að kappræðurnar á milli Guðlaugs Þórs og Ögmundar hafi verið leiðinlegar. Svo skemmtilegar voru þær að eftir fundinn tók ég í höndina á Ögmundi og hvatti hann til að vera áfram hressan og skemmtilegan, það væri svo miklu skemmtilegra að hlusta á fólk sem væri jákvætt. Þetta er hlið sem ég hef ekki séð á Ögmundi áður, þótt ég hafi þó nokkuð oft séð og heyrt hann flytja ræður.

Mér fannst merkilegt að heyra í Ögmundi varðandi Seðlabankann, en ég spurði þá um stöðuna varðandi Seðlabankann og ef VG vildi stjórn Seðlabankans frá, af hverju þeir byrjuðu ekki á eigin manni sem á þar sæti. Það var að heyra á Ögmundi að hann væri ekki á því að skipta um stjórn. Mér fannst þetta merkilegt svar, þar sem ég hef ekki heyrt annað en kröfu um að stjórninni verður skipt út.

Mikið var talað um frjálshyggjumennina í IMF og að Ögmundur vildi ekki taka lánið. Spurður um IMF, svaraði Ögmundur því til að við hefðum ekki þurft á því að halda ef hann hefði ráðið. Hins vegar varðandi stöðuna núna ættum við að leita til norrænna vina. Ég veit reyndar ekki betur en að Danir og Svíar hafi ekki verið tilbúnir að lána okkur, nema eftir að við hefðum fengið lán frá IMF. Ég sit því eftir með það að vita ekkert hvað VG ætli að gera komist þeir til valda.

Annað sem ég var merkilegt er að Ögmundur vildi að Ríkið tæki til baka kvótann, eitthvað sem kannski fór ekki mikið fyrir í seinustu kosningabaráttur en var á stefnuskrá VG, ef ég man rétt átti þetta að vera fyrning . Ég gat ekki betur skilið hann í kvöld að það væri hans skoðun að nota bankana og hversu skuldsett sjávarútvegsfyrirtæki eru til þess að fá hann til baka en ekki að kaupa hann af kvótaköllunum. Ég get ekki séð að það sé nokkur munur á þessari stefnu. Í báðum tilfellum er það þjóðin sem borgar fyrir kvótann.

Auðvitað var nokkur umræða um Evrópusambandið, Ögmundur vildi ekki ganga inn (surprice, surprice) og sagði að hann hefði meira að segja efasemdir um EES samninginn. Hins vegar gat hann ekki sannfært okkur um framtíð krónunnar, ég veit ekki veit ekki hvert við eigum að snúa okkur í gjaldmiðilsmálum ef ekki til Evrópusambandsins. Ég hef amk. ekki heyrt um aðra raunverulega kosti. Guðlaugur og Ögmundur voru þó sammála um að það þyrfti að breyta peningamálastefnunni.

Í samhengi við umræðu um Evrópusambandið benti Ögmundur á ástandið þar, og að ekki er ekki mikið betra en hérna heima. Hann benti meðal annars á björgun á Royal Bank of Scotland. Mér fannst þessi umræða nokkuð merkilegt á sama tíma og hann nokkrum mínútum áður vildi varpa allri skuldinni á vandanum á Ríkisstjórnina. Þetta var í fyrsta skipti sem ég heyri að menn viðurkenni að þótt við séum að fara ver úr kreppunni, þá er þetta ekki einangrað vandamál Íslands. Mér fannst þetta stórmerkileg yfirlýsing, jafnvel þótt Ögmundur hafi fyrst og fremst ætlað henni til að ráðast gegn evrópusamabandinu, þá var þetta óneitanlega viðurkenning á ástandinu eins og það er um alla Evrópu og vonlaust að benda bara á ríkisstjórnina í þeim efnum.

Ég vildi að það væri meira af svona kappræðum. Þá meina ég alvöru kappræðum, þar sem tveir aðilar með svo ólík sjónarmið mætast. Ekki einræður eins og mest hefur sést af undanfarið, án nokkrurar gagnrýni.

Ögmundur fær stórt hrós fyrir að hafa verið skemmtilegur og málefnalegur í kvöld. VG auglýsti fundinn á heimasíðunni sinni í dag og hvatti félaga til þess að mæta. Framkvæmdarstýran og formaður UVG í Reykjavík mættu, ég veit ekki hvort það hafi verið mjög margir aðrir sem mættu úr VG. Það hefði verið gaman að sjá fleiri frá þeim mæta og spyrja erfiðra spurninga.

Ögmundur og Guðlaugur mætast

Ég ætla ekki að missa af kappræðum á milli Ögmundar og Guðlaugs Þórs, á morgun klukkan 20 í Öskju (HÍ).   Umræðuefnið verður Icesave – IMF – ESB og framtíð íslenskra efnahagsmála.    Það hefur ekki verið mikið um kappræður undanfarið, þetta hafa verið fyrst of fremst einræður, þá sérstaklega þeirra sem telja sig tala fyrir hönd alls fólksins.  Margt af því sem hefur komið fram í þessum ræðum er enn þá vitlausara en þau mistök sem voru gerð áður en bankarnir hrundu.   Ef þessir hlutir yrðu að raunveruleika, þá fyrst værum við í skítnum til langs tíma.Á morgun mun hvorugur komast upp með slíkar einræður.  Ef ég þekki þessa menn rétt, þá verða alvöru kappræður. 

Loðnan, CCP og nýsköpun

Upp hefur sprottið áhugaverð umræða um hvort loðnan eða CCP gefur meiri útflutningstekjur. Menn virðast alls ekki vera sammála því, og nú hefur sá sem fyrst kom með þessa hugmynd viðurkennt að tölurnar sem hann var með voru ekki réttar.

Eftir stendur að þetta: CCP er að koma með mikið af erlendum gjaldeyri inn til landsins.

Það merkilega við CCP og fleiri fyrirtæki eru að þau eru sprottin upp úr fyrirtækinu OZ. Það er áhugavert að velta fyrir sér hvað fyrirtækin sem spruttu upp úr .com bólunni í kringum 2000.

Í fljótu bragði dettur mér nokkur fyrirtæki í hug þar sem fyrrverandi starfsmenn Oz stofnuðu, þótt þau öll hafi ekki verið stofnuð beint í kjölfarið á hruni Oz:
CCP
Hexia.net
Industria
Miði.is

Önnur fyrirtæki sem tengjast þessu en kannski ekki á jafn beinan hátt eru t.d. Trackwell og Caldris.

Ég geri ráð fyrir að þau séu töluvert fleiri.

Þessi fyrirtæki hafa öll verið að gera það mjög gott, skapað nýjar og áhugaverðar vörur. Öll hafa þau einnig verið í útflutningi.

Nú er verður áhugavert að fylgjast með hvort svipað eigi eftir að gerast eftir hrun bankakerfisins?

Guðni og kjúklingingurinn

DV heldur áfram að toppa sjálft sig. Nú hafa þeir komist að því að Guðni Ágústsson hafi fengið sér kjúkling með beikoni.
Ég hef ekki séð hallærislegri fréttamennsku síðan ungi fréttamaðurinn sat um Guðna, þegar hann yfirgaf íbúð sína klukkan 6 að morgni.

Rannsóknarblaðamennska Fréttablaðsins

Einhver merkilegasta niðurstaða Fréttablaðsins í dag er að Formaður SUS tali við formann Sjálfstæðisflokksins. Ég vona að þeir hafi ekki eytt miklum tíma í rannsókn sýna, því það hlýtur að blasa við að þessir menn eigi í samskiptum.  Kannski að Geir hafi líka bara horft á þáttinn?

Hins vegar hefði blaðamaður mátt eyða eitthvað meiri tíma í að rannsaka það hvort skoðanir þeirra fari endilega saman. Góð byrjun hefði t.d. verið á Deiglunni og skoða eitthvað af þeim greinum sem hafa verið skrifaðar.

Íslandsmeistaramót í sakleysi

Magnús Þór á ágætis grein á Deiglunni í dag, þar sem hann talar um ábyrgðarleysið sem boðið er uppá á alla kanta í dag.

Það er næg ábyrgð til fyrir alla. Á meðan Seðlabankinn reyndi að draga úr þenslu með háum stýrivöxtum gróf Íbúðarlánasjóður undan aðhaldinu með síhækkandi íbúðarlánum á lágum vöxtum. Þar sem erfitt var fyrir bankana að selja lán á íslenskum vöxtum prönguðu þeir gjaldeyrislánum inn á neytendur án þess að útskýra þá miklu gengisáhættu sem fylgja slíkum lánum. Fjölmiðlar stóðu sig litlu betur, og birtu raunar oftar en einu sinni kostnaðarútreikninga sem voru misvísandi í hæsta máta og gáfu kolranga mynd af samanburði krónulána og gjaldeyrislána. Opinberir eftirlitsaðilar virðast heldur ekki hafa gert athugasemdir við gríðarlega skuldasöfnun almennings í erlendri mynt. Allra síst virðast íslenskir neytendur hafa séð neitt athugavert við það að skuldsetja sig í botn til að geta keypt sér einbýlishús, lúxusjeppa og fimmtíu tommu flatskjá.

Ný smuga

Ég sé að, Smugan, nýtt og mjög flott vefrit er komið í loftið. Það er auðvitað löngu tímabært að VG komi með alvöru vefrit eftir að múrinn féll. Ég get samt ekki annað en brosað yfir því að VG hafi snúið sér til „auðvaldsins“ og fengið alvöru fagmenn til að gera þetta vefrit úr garði eins og best má kjósa. Það hefur ekki verið sparað í neinu við að koma þessu glæsilega vefriti á fót. Það hefði nú verið meira í anda VG að nýta sér „open source lausnir“. Ég veit ekki heldur hvort það er bara ég, en mér finnst það spaugilegt að af þeim þúsunda vefkerfa sem eru til á markaðnum, og tuga sem eru í boði á Íslandi, skuli þetta nýja vefrit ákveðið að velja sama vefkerfi og Björn Bjarnason notar.

Ég veit ekki hvort þetta vefrit byrjar mjög vel. Blaðið byrjar að segja einhverjar mestu ekki-fréttir sem maður hefur heyrt í langan tíma, eða að spenna sé að magnast innan Samfylkingarinnar.

Það ríkir ekki minni spenna innan VG en annarra flokka þessa dagana. Samkvæmt þessari frétt eru 2/3 hluti kjósenda flokksins stuðningsmenn Evrunnar.

Sú mýta hefur lengi gengið að ekki hafi mátt ræða þessi mál innan Sjálfstæðisflokksins, sem er alrangt. Þótt menn hafi (réttilega eða ranglega) metið stöðuna þannig að hagsmunum þjóðarinnar væri betur borgið utan Evrópusambandsins (og að sjálfsögðu vitandi um afstöðu forystu flokksins), hefur aldrei verið gerð tilraun til að kæfa umræðuna í nefndum flokksins.

Spurningin er því hvort sú mýta hafi fundið sér nýtt heimili innan VG, en VG virðist vera eini flokkurinn sem er ekki tilbúinn að taka þessa umræðu af alvöru, þrátt fyrir skoðanir stuðningsmanna flokksins og því öngstræti sem krónan er í um þessar mundir.
Jafnvel þótt einhver umræða fari fram, virðist formaðurinn halda þessu máli í gíslingu.

Kæri Steingrímur!

Ég get ekki still mig um annað en bent á ágæta grein eftir vélstýruna:Ég get ekki annað en hrifist af því hve þú ert mælskur, sérstaklega þegar þú talar af fullu ábyrgðarleysi. Ég hlustaði á viðtal við þig í Kastljósi mánudagsins og ég nánast hneykslaðist ef ábyrgðarleysi þínu. Þú vildir fara einhverjar aðrar leiðir, en samt hafðir þú ekkert plan B uppi í erminni heldur ætlaðist til að einhverjir aðrir ættu að vera með plan B uppi í erminni, þ.e. ríkisstjórnin. Því vil ég hryggja þig með því að það er ekkert plan B til í þeirri arfaslöku stöðu sem ríkisstjórn Íslands er í.

Ábyrgð forstjóranna

Óli Björn Kárason bendir á nokkuð merkilegan hlut í leiðara á T24, þegar forstjórar hafa verið að koma fram undanfarið og kenna bönkunum og ríkisstjórninni um allt sem miður hefur farið:

Ekki voru það stjórnvöld sem tóku ákvörðun um skuldsettar yfirtökur fyrirtækja sem er eitt helsta vandamál sem glímt er við og skýrir þá veiku stöðu sem íslenskt bankakerfi var komið í þegar það hrundi. Ekki voru það stjórnvöld sem tóku ákvörðun fyrir forráðamenn einstakra fyrirtækja að kaupa stöðugt upp önnur fyrirtæki og safna enn frekari skuldum. Ekki geta þeir sem gengu hraðast um gleðinnar dyr ætlast til þess að skattgreiðendur beri stöðugt skaðann.

Það er mikið til í þessu hjá Óla Kára. 

Samsæriskenningar

Það er gaman af samsæriskenningum og um þessar mundir. Í dag fékk ég SMS um að ég ætti að tæma bankareikninginn minn og nánast daglega hef ég frétta af því að ríkisstjórnin sé að springa.

Ein af þessum skemmtilegu kenningum er að Inga Jóna og tengdir virðist eiga að hafa fulltrúaráðið á Skaganum í vasanum. Þetta er saga sem hefur komið fram trekk í trekk og nú seinast eftir að fulltrúráðið á Skaganum sendi frá sér ályktun varðandi Evrópumálin.

Þessir aðilar hafa oft nefnt uppstillingu á Skaganum frá árinu 2006, það er kannski í lagi fyrir fyrir þessa aðila að rifja það upp að það var uppstillingarnefnd flokksins í Norðvestur en ekki fulltrúaráð Akranes sem stillti upp á þann lista. Skagamenn áttu sína fulltrúa í þeirri nefnd, en mönnuðu hana ekki. Ætli uppstillingin hefði ekki litið öðruvísi út ef menn hefðu slíkt heljartak á nefndinni?

Ályktunina um Evrópumál er hægt að lesa á heimasíðunni Skessuhorn undir fyrirsögninni „Sjálfstæðismenn á Akranesi ósammála flokksforustunni“. Ekki veit ég afhverju Inga Jóna ætti að standa að baki árás á Ríkisstjórnina?

Menn ættu kannski að leita aðeins nær fulltrúaráðinu áður en menn fara um víðanvöll í kenningasmíðum. Til dæmis er formaðurinn útibússtjóri Glitnis á Skaganum. Fyrir skemmstu sendi Glitnir frá sér morgunkorn, þar sem lagt var til að ganga í Evrópusambandið.

Það gildir því um þessa samsæriskenningu eins og margar aðrar samsæriskenningar sem hafa verið á floti undan farið, það er gaman að lesa þær en þær eru ótrúlegt bull.

Tóku Bretar yfir skuldbindingar okkar

Eiríkur Bergmann kemur í dag fram með áhugaverðar pælingar varðandi stöðu Breta eftir að þeir frystu eigur Landsbankans. Um leið og þeir hafa fryst eigur bankans gera þeir kröfur um fulla endurgreiðslu. Þetta er áhugaverð pæling hjá Eiríki, skoðun sem því miður hefur verið alltof lítið haldið á lofti. Um leið og þeir hafa tekið eignirnar geta þeir varla krafist þess að við greiðum krónu.

Afsögn og flimtingur

Nú segir Bjarni Harðarson að hann hafi sagt þetta í flimting og alveg hissa á að fjölmiðlar hafi ekki farið að orðun sínum og ekki gert neitt með þetta. Hann gengur meira að segja svo langt að snúa þessu við og segja að fjölmiðlar séu að nota þetta til að koma höggi á menn!Þrátt fyrir þessi ummæli í morgun, um grínið hefur Bjarni ákveðið látið bæði formann framsóknarflokksins og skrifstofustjóra alþingis vita að hann ætli að snúa sér aftur að bóksölu. Batnandi mönnum er best að lifa.

Vegið úr launsátri

Í kvöld birtust frekar sérstakar fréttir á netinu. Í ljós hefur komið að Bjarni Harðarson, þingmaður Framsóknar, ætlaði að láta aðstoðarmann sinn senda út nafnlaust bréf til þess að bera út skít um Valgerði Sverrisdóttir.
Í bréfinu frá Bjarna segir:

„sæll
hér er merkilegt bréf
ertu til í að búa til anymous netfang og senda þetta úr því á alla fjölmiðla,
-b.,”

Bjarni sendi svo fjölmiðlum aftur bréf:

ágætu fjölmiðlamenn
mér urðu á lítilsháttar mistök áðan við sendingu á bréfi til aðstoðarmanns míns
bréf þetta sem átti aðeins að fara milli okkar tveggja lenti óvart á hópsendingarlista fjölmiðla
ég vil því vinsamlegast fara þess á leit við ykkur að þið eyðið þessu bréfi og nýtið hvorki efni þess né þessi mistök mín sem urðu til þess að bréfið rataði ranglega í ykkar hendur á nokkurn hátt í miðlum ykkar
með kærri kveðju og fyrirfram þökk
-b.”

Með þessu er Bjarni ekki bara að ráðast gegn eigin flokksystur heldur líka eigin flokk. Nógu lítið er nú fylgi Framsóknar fyrir, án þess að menn séu að “tala það niður”. Napoleon Bonaparte sagði einhverju sinni, þegar óvinur þinn er að gera mistök, ekki trufla hann. Þessa dagana er athyglin öll á Sjálfstæðisflokknum, á meðan bæði Framsóknarflokkurinn og Samfylkingin hafa gleymast. En þetta eru þeir flokkar sem hafa haldið utan viðskiptaráðuneytið og bera þannig töluverða ábyrgð á því hvernig er komið.

Þessi bréfasending er því gjörsamlega óskiljanleg hjá Bjarna. Líklega eru ýmsir Sjálfstæðismenn Bjarna þakklátir fyrir framferðið. Sjálfsagt hafa menn leitað að einhverju til þess að ná athygli frá ástandinu og Bjarni hefur þarna fært mönnum eitthvað annað til að tala um en Sjálfstæðisflokkinn.

Maður spyr sig hvort þingflokksfundirnir hjá þeim séu haldnir í gegnum fjarfundarbúnað, svo alvöru slagsmál brjótist ekki út?

Líf í sósíalísku hagkerfi

Félagi Pawel hefur skrifað hreint ágætar greinar um líf í sósalísku hagkerfi.  Ég mæli með aflestri þeirra, enda bráð skemmtileg skrif hjá Pawel.

Ef menn af einhverjum óskiljanlegum ástæðum kjósa að stunda launaða vinnu, er mælt með að þeir kynnist svokölluðum biðraðaöryrkja og láti hann standa í röðum fyrir sig. Æskilegt er að öryrkinn hafi fötlun sem gefur honum rétt á að fá afgreiðslu fram fyrir röð. Það eykur mjög líkurnar á að geti keypt það sem vantar hverju sinni.

Líf í sósíalísku hagkerfi I

Líf í sósíalísku hagkerfi II

Líf í sósíalísku hagkerfi III

Guðni vill að ríkið kaupi 365

Hafi fylgi Framsóknar verið lítið fyrir, þá veltir maður fyrir sér hvert það stefnir þessa stundina. Á þessum tímum, þá virðast einu hugmyndir sem Guðni leggur í púkkið að ríkið kaupi 365. Það virðist vera algjört ráðaleysi í gangi á þeim bænum, og ótrúlegt að á þeim tímum sem eru uppi núna sé það virkilega hugmynd hjá Guðna að kaupa 365.
Það getur ekki verið betri hugmynd að allir stærstu fjölmiðlar landsins, með sjónvarstöðum, útvarpsstöðum og dagblöðum lendi í höndum ríkisins.

Nú þegar er ljóst að fjölmörg fyrirtæki munu lenda í höndum ríkisbankanna og þar með Ríkisins ef ekki verður neitt aðgert, eru það varla stærstu áhyggjur alþingismanna hvort fjölmiðlar munu allir lenda á höndum fárra manna.

Frammarar hafa reyndar ágætis reynslu af bæði fjölmiðlarekstri og gjaldþrotum. Tíminn varð Nútíminn, sem varð NT áður en þeir hættu að reyna að gefa hann út. Margir spáðu því reyndar í dag að tími slíkra miðla væri risinn á ný, þegar fréttist að VG væri að fara að gefa út „óháðan fjölmiðil“. Þær áhyggjur eru þó óþarfar, það fylgdi nefnilega ekki fréttinna á netinu að um vefmiðlil væri að ræða.

Ef Guðni hefur virkilega áhyggjur af fjölmiðlum væri eðlilegra að kíkja á ný fjölmiðlalög. Það er ljóst að fáir muni kvarta undan því núna. Jón Ásgeir hefur sjálfur opnað fyrir að eignarhald verði takmarkað..

Fyrst Guðni er byrjaður að velta fyrir sér að ríkið kaupi fyrirtæki, má benda honum á að Eimskip er verulega illa statt og sömu sögu er víst að segja um Samskip. Ólíkt fjölmiðlum þá eru þessi skipafélög lífæð okkar, með inn- og útflutningi. Guðni gæti líka slegið tvær flugur í einu höggi fengið aftur ríkisskipafélag og náð að koma á óhagstæðum strandflutningi eins og voru hérna fyrir 1992, þegar ríkisskip sigldu í flestar hafnir landsins.

Ef þessi hugmynd er ekki nóg fyrir Guðna er hægt að finna ágætis lista yfir fyrirtæki sem Ríkið hefur selt síðan 1992 hérna. Þarna eru meðal annars Jarðboranir, en Ríkið seldi 50% hluta á árunum 1992-1995 fyrir 140 milljónir, en var svo selt frá Jarðborunum til Atorku á 14 milljarða fyrir um ári síðan. Þetta var á meðan „eigna bólan“ var í gangi.

Tengslanetasíður og nýsköpun

Um þessar mundir er mikið talað um nýsköpun, ég hef töluvert verið að spá í nýsköpun og netið. Ég fann mjög áhugaverða síðu sem er sérhæfir sig í tengslanetum fyrir frumkvöðla.  Hún heitir http://www.startupspace.com. Þessi síða er reyndar hluti af tengslanetasíðu sem heitir ning.com, þar sem menn geta búið til minni útgáfur af tengslanetasíðum.

Það er fátt betra fyrir þá sem eru að ráðast í nýsköpun að geta leitað til aðila sem hafa farið í gegnum sömu vinnu. Tengslanetasíðan getur hjálpað til við að kynnast fólki sem hefur farið í gegnum það sama.

Gjaldmiðillinn til framtíðar

Árni Helgason á góðan pistil á Deiglunni í dag, ég get skrifað upp á flest af þessu.  Undanfarin ár hef ég flutt inn mikið af vöru með 2-3 mánaða afhendingartíma, ég hef reyndar eins og flestir gert tilboð mtt. þróunar á genginu.  Það breytir því ekki að óvissan flyst þá bara yfir á kaupendurna.

Í pistlinum segir Árni:

Segja má að sú stóra breyting hafi aftur á móti orðið á umræðunni um Evrópumál að undanförnu að allt útlit er fyrir að gjaldmiðilsbreyting sé ekki eingöngu æskileg breyting heldur nauðsynlegt skref að taka til lengri tíma litið

Skuldaeftirgjöf

Nú eru að koma í ljós rotin epli innan úr Kaupþing, svo virðist sem æðstu stjórnendum hafi verið gefnar eftir skuldir vegna kaupa á hlutabréfum í Kaupþing. Samkvæmt tilkynningu í gær, er þetta allt mjög eðlilegt.  Nú þegar þessi rotnu epli eru að koma upp upp úr körfunni, má spyrja hvaða önnur rotnu epli eru þar?

Það er nokkuð undarlegt að sömu menn og sögðu okkur að allt væri í himnalagi, skuli afskrifa þessar skuldir. Sömu menn og sögðu fólki að fjárfesting í peningabréfum væri áhættufjárfesting, þótt þeir hefðu látið sölumenn sína selja þennan fjárfestingakost sem áhættulausan, sömu menn og sögðu prófessor vera gjaldþrota þegar hann benti hvert stefndi og sömu menn og keyrðu bankana í þrot.

Ef þetta gengur upp gæti þetta orðið góð hugmynd fyrir fyrirtæki sem nú stefna mörg í þrot. Bara selja starfsmönnum hlutabréfin í fyrirtækinu nógu dýrt, að sjálfsögðu með láni frá fyrirtækinu. Svo bara að fella niður ábyrgðir og allir sáttir. Eða hvað?

Hvað er svo með aðra starfsmenn Kaupþings, sem voru hvattir til þess að kaupa sér hlutabréf í bankanum.  Eru þeir sáttir með að bara sumir fengu þessa niðurfellingu?

Það þarf að fara í rannsókn á þessum málum og það strax. Ekki bara einhverja 2 félaga, sem voru dregnir fram af eftirlaunum.  Það þarf að fá erlenda aðila, sem geta svo fengið til sín íslenska sérfræðinga með sér í verkefnið.  Ekki á morgun þegar búið er að dusta þessu undir skúffuna, það á að gera það núna.