Egill Helgason hefur verið duglegur að birta bréf frá einstaklingum, mörg þeirra hafa verið mjög góð lesning og hafa lýst reiði landsmanna. Eitt af því sem ég rak augun í dag er þetta bréf sem ég birti hér fyrir neðan. Maður spyr sig, hvað mælir gegn því að bindiskyldan verði lækkuð, þó ekki sé nema tímabundið.
Í öllu orðaflaumi Björgvins G. Sigurðssonar undanfarið þá lofaði hann meðal annars að koma til móts við eigendur peningabréfa, enn sem komið er hef ég ekki séð neitt gert í þessum efnum. Eigendur virðast vera að fá 60 – 80% til baka af upphaflegri upphæð. Þetta fólk á í hættu að ef það verður eitthvað verðbólguskot að tapa enn frekar nema með því að setja peningana inn á verðtryggða reikninga. Hinn kosturinn er að binda peninga í 3 ár eins og staðan er í dag. Ríkið hefur lagt áherslu á að halda inni sparnaði fólks og að fólk haldi áfram að spara og takmarka útflæði peninga. Það er spurning hvort eigendur sparifjár séu tilbúnir að binda sig í svo langan tíma?
Hvernig væri að stytta bindiskyldu á verðtryggðum reikningum?
Samkvæmt lögum Alþingis þá er bindiskyldan á innlánsreikningum 3. ár hið minnsta
á verðtryggðum reikningum. Verðtryggð lán verða svo að vera hið minnsta til 5. ára.
Ef að bindiskyldan á verðtryggðum innlánsreikningum væri stytt, þá myndi það auka stöðutöku
í íslenskri krónu og koma í veg fyrir flótta úr gjaldmiðlinum. Ég tel styttingu bindiskyldu
virka betur en dyntóttir stýrivextir Seðlabanka Íslands. Sérstaklega þar sem raunávöxtun
er töluvert hærri á verðtryggðum reikningum þessa stundina.
Að sama skapi þá verður fé laust fyrr til fjárfestingar og annara notkunar hjá þeim sem þegar hafa
flúið með það í verðtryggða reikninga. Með að stytta bindiskylduna væri hægt að sjá þessa peninga
í umferð í lok árs 2009, í stað þess að þeir væru fastir til lok árs 2011 hjá þeim hópi fólks sem
hefur flúið í nýlega þetta skjól með fé sitt.
Það hlýtur að vera borðliggjandi að þessi aðgerð sé að hluta lausn á þeim vanda sem við erum að fást við með að flýta fyrir efnahagsbata á næstu árum og að tempra flótta úr íslenskri krónu yfir í aðra gjaldmiðla.
Í morgunkorni Glitnis segir:
“Hins vegar má segja að landsmenn séu heldur bjartsýnir á að hratt muni rætast úr ástandinu, enda bendir margt til þess að efnahagslægðin sem nú er hafin muni vara út næsta ár hið minnsta.”
Ég hef undanfarið hitt marga, og fáa sem eru raunverulega bjartsýnir. Sumir segjá þó þetta reddast án þess að benda á sérstakar ástæður fyrir því. Ætli þetta sé nú ekki bara hugafar Íslendinga?
Gaman að bankinn skuli benda á það á þennan hátt. Ég veit ekki hvort það sé hans “skoðuna” að “you ain’t seen nothing yet”, en það er samt alveg ljóst miðað við þetta að þetta á eftir að versna áður en það batnar.
Það ætti svo sem ekki að koma neinum á óvart.
Viðskiptaráðherra var að senda frá sér ítrekun um frystingu lána, en maður myndi ætla að ráðherrann yrði að gera upp við sig hvaða frystingu er um að ræða. Maður hefur séð allar útgáfur af þessu hjá honum, höfuðstól, höfuðstól + vexti og jafnvel að henda bílum inn í þennan pakka.
Eins ágætur og ráðherra hefur verið, hefur hann verið kostulega yfirlýsingaglaður, oft að því er virðist án þess að hafa lappirnar á jörðinni.
Líkt og því sem hann lýsti yfir á hádegisfundi í Landsbankanum.
Það er sjálfsagt gaman að vera í spottjósinu, en það þarf þá að nýta það rétt. Stundum er bara betra að þegja en að segja vitleysu.
DV upplýsir að fyrrverandi bankastjóri Icebank og núverandi bankastjóri Kaupþings var í viðskiptum við Spron. Og?
Var hann ekki bankastjóri Sparisjóðabankans á þessum tíma (eða Icebank eins og hann hét í millitíðinni)?
Mér fannst mjög gott hjá honum í gær að upplýsa bara hvað hann er með í laun. Ekki þessi feluleikur eins og hjá Landsbankanum og Glitni.
Þetta virðist vera mjög vandaður maður.
Það er áhugavert að fylgjast með umræðunni um stórvini okkar og frændur Norðmenn.
Ekki er langt síðan að menn voru ekki sáttir með þessa frændur okkar.
Þessa dagana er nú oft á tíðum ekki alltof mikið unnið, maður bíður einhvern vegin eftir nýjustu fréttum og vonar eins og hinir að botninum sé náð.
Ég er mjög fegin að það er komin þessi nýji fídus í gáttina að geta fylgst með helstu innlendu miðlunum. Þar með þarf maður ekki að liggja á þeim, heldur getur fylgst með um leið og fréttirnar koma inn.
Það er glæsilegur list sem Landsbankinn er kominn á. Svona inn á milli glæsilegra ríkja eins og Burma, Kongó og Íran.
Þessi peningamarkaðsbréf eru alveg stórkostlegt fyrirbrigði. Um leið og hver bankamaðurinn á fætur öðrum kemur nú fjölmiðla og finnst þetta leitt er alveg ljóst að margir einstaklingar voru gabbaðir. Svar margra er að menn hafi átt að lesa smáaletrið.
Sjálfsagt hefur þetta verið nokkur eldskírn fyrir marga. Hingað til hafa flestir Íslendingar treyst bankanum sínum, þegar einhver hringir úr manns eigin banka, jafnvel eigin þjónustufulltrúi og ráðleggur manni um að færa peningana sína á betri vexti. Að sjálfsögðu með orðunum að þetta sé alveg áhættulaust. Ég hef heyrt nokkrar svona sögur frá fyrstu hendi.
Á sama tíma koma ýmsir bankamenn og segja að þeim finnist þetta leit. Mér finnst þetta leitt líka, en finnst alveg ólíðandi að menn komist einfaldlega upp með að “finnast þetta leitt”. Það var ekki þjónustufulltrúinn sem ákvað að selja fólki þessi bréf. Það voru einhverjir yfirmenn sem settu menn í þetta.
Þess má geta að ég hef ekki átt, eða fengið ráðleggingar um að kaupa í þessum sjóðum.
Það er nokkuð skondið að nú er sagt að Glitnir sé að koma best út úr þessu. Var ekki búið að fella sjóðinn (Sjóð 9) 10% áður en bankinn var tekinn yfir? Það leiðréttir mig einhver ef ég hef rangt fyrir mér.
Tölurnar hafa verið mjög óljósar allt frá því að Landsbankinn eigi eftir að greið út 30 – 60%. Þarna munar 100%
Mér sýnist að ef menn ætli að greiða þetta í rólegheitunum eigi verðbólgan eftir að bíta vel á þessum peningum.
Þegar þessu líkur er líklega verst þó að fólk á ekki eftir að treysta bönkunum í mjög langan tíma. Sú hringa vitleysa sem var með þessa sjóði og verslun sem var í besta falli siðlaus og í versta falli kolólögleg þegar menn nota peninga úr sjóðunum til að fjármagna kaup á eigin bréfum er auðvitað eitthvað sem á ekki að líðast. Hins vegar þurfa fyrirtæki fyrirgreiðslu. Það er alveg ljóst að í framhaldi af þessum endalokum þessara sjóða verður erfiðara fyrir fyrirtæki að nálgast fjármagn.
Sárir sparifjáreigendur á Mön hafa nú búið til nýtt logo fyrir Kaupþing.
Það er nokkur kaldhæðni í því að yfirvöld á Mön munu ekki hafa efni á því að standa við innlánstrygginguna við sparifjáreigendur, meðal annars vegna þess að þeir fjárfestu í Kaupþing (2 milljónir punda).
Hægt er að finna síðuna þeirra sem töpuðu peningunum sínum hérna
Maður fagnar því að nú eigi að fara að gera eitthvað í PR málum Íslendinga. Auðvitað er þetta eitthvað sem átti að gera strax og spurning hvort það sé ekki of seint í rassin gripið að fara að gera eitthvað núna.
Það er í frábært að það sé farið að taka á þessum málum og maður vonast til þess að þessir aðilir eigi eftir að grípa fljótt til aðgerða.
Maður spyr sig samt hvort þetta sé nægjanlega öflugt teymi. Hversu mikla reynslu hefur Gunnar af alþjóðlegum krísum? Ég þekki svo sem ekki mikið til hans starfa.
Getur verið að viðskiptaráðherra sé að semja við auðjöfurinn Green? Um leið og það þarf að koma eignum hratt í verð, getur það ekki verið hlutverk ráðherra að semja við einstaka auðjöfra. Það hlýtur að vera eitthvað eðlilegra ferli við söluna. Er ekki til nóg að verkefnalausum bankamönnum 
Þetta er nú meira bullið. Ég var á þessum ágæta fundi, þar hittust menn á góðum fundi. Ég heyrði bæði þessa ágætu ræðu Kjartans og sá aðrar umræður, ekki var mikið um grát eða meira af faðmlögum en vanalega. Það er svo sem auðvitað að hleypa þessu upp í einhverja æsifréttamennsku.
Ég er eins og flestir aðrir Sjálfstæðismenn fegnir að það skuli vera Geir en ekki einhver annar við stjórnvölin. Ég gat tekið undir hvert orð í ræðu Kjartans. Hvað sem er hægt að segja um aðdragandann, þá hefur Geir staðið sig eins og hetja eftir að þessir atburðir fóru af stað. Það hafa verið gríðarlega erfiðir tímar og mikið álag á mönnum, það fer enginn fram á að sá sem stjórnar þessu sé fullkomin en ég veit ekki um neinn sem hefði staðið sig betur en Geir. Í krísu þarf þjóðin á sterkum leiðtoga sem getur miðlað upplýsingum, tekið á erfiðum málum og róað þjóðina.
Það er nánast fyndið að fylgjast með Guðna í þessari umræðu. Það er eins og vandamálið hafi byrjað um leið og hann hætti í ríkisstjórn. Á þeim tíma voru bankarnir búnir að fá að vaxa í þá stöðu sem þeir eru í dag, eftir að vandamálin komu upp hafa menn reynt að selja burt eignir án þess að gera það á brunaútsölu. Ábendingar Guðna eru hlægilegar og bera mark um alger ábyrgðarleysi hans.
Steingrímur Joð er frábær ræðumaður eins og áður, hins vegar er vandamálið skortur á trúverðugleika. Nú vissi hann að þetta myndi fara svona allan þetta allan tímann (eins og ótrúlega margir sem þessa daga hafa komið fram í fyrsta skipti), en samt hefur í raun lítið komið frá honum um þetta. Aðaláherslan hefur verið að berjast gegn álverum og mest hefur heyrst um það. Eitthvað sem er núna gullsígildi fyrir þjóðina, þegar þessir erfiðu tímar eru framundan.
Ég þarf nú ekki einu sinni að eyða orðum í Frjálslyndaflokkinn. Ætli þeir þurfi ekki fyrst að kljá innri deilur áður en þeir eru tækir til að taka á stóru málunum.
Ég vona að þessir daglegu fundir Geirs haldi áfram, um leið og ástandið er svona erfitt þurfum við að fá upplýsingar. Á næstu dögum á ýmislegt eftir að koma í ljós um framtíð þjóðarinnar og ástandið næstu ár.
Verst finnst manni auðvitað að heyra sögur eins og þær sem hafa birst undanfarna daga á bloggi Egils, þar sem fólki hefur verið sagt að peningamarkaðssjóðir væru algerlega traustir, mest innistæður, ríkispappírar og tryggir pappírar frá stórum fyrirtækjum. Svo heyrir maður hvernig var t.d. farið með sjóð 9 hjá Glitni, þar sem stórir eigendur eru sagðir hafa nýtt sjóðinn til að fjármagna kaup í bankanum. Manni sýnist að Kaupþing hafi eiginlega verið eini bankinn sem hafi verið að spila þokkalega eðlilega með 60% í innlánum. Vonbrigði margra eru ótrúleg eftir að Ríkið hefur sagt að þetta verði ekki tryggt. Þetta á örugglega eftir að draga dilk á eftir sér þegar kemur að sparnaði fólks (guð má vita hvenær það verður). Maður vonast til þess að það eigi eftir að greiðast úr þessum málum fljótlega. Ólíkt kaupum á hlutabréfum, þar sem fólk gat átt von á hruni, voru peningamarkaðssjóðir kynntir sem 100% tryggir, þar sem menn myndu í mestalagi tapa ávöxtun en ekki höfuðstól.
Gaman af því að Landsbankinn heiti nú Nýi Landsbankinn. Eitt hvað rifjast upp fyrir mann saga Tímans eins og hún var í gamla daga. Ekki að ég hafi þá sögu 100% á hreinu, en upphaflega hét blaðið Tíminn, varð svo Nútíminn og að lokum NT þegar hin bæði voru komin á kúbuna.
Ætli það sé ekki við hæfi í dag að ryfja upp þessa sögu.
Ég veit ekki hvort þeir á Eyjunni viti eitthvað sem við vitum ekki, en eftir mínum heimildum munu amk. hluti peningamarkaðsbréfa bæði Kaupþing og Landsbankans verða endurgreiddir en spurning um útfærslur og hversu mikið. Það er alveg ljóst að menn eru að verða af miklu fé en jafnvel þótt ríkið tryggi ekki þá upphæð, þá eiga sjóðirnir eignir á móti þessum kröfum. Hins vegar er samkvæmt því ekki aleigan.
Það hefur kannski eitthvað farið fram hjá mér í dag?
Sú niðurfelling sem kom á Sjóð 9 hefur fengið töluvert mikla umfjöllun undanfarið. Ég hef frétt af fleiri slíkum tilfellum og að BYR hafi fellt sambærilegan sjóð einnig. Ég hef samt hvernig séð neina umfjöllun um þessa niðurfellingu á þeirra sjóðum. Það væri áhugavert að heyra hverning stendur á því að peningamarkaðssjóður sem þeir kalla 100% tryggan og eingöngu möguleiki á vaxtatapi skuli geta gera svona án skýringa.Það er alveg magnað að ætla að versla með gengi þessa dagana, Landsbankinn er tilbúinn að kaupa dollarann minn á 114 en vill selja mér hann til baka aftur á 124.Ótrúleg staða.
Það hlýtur að vera eðlileg ályktun að það sé betra að versla í Krónunni þessa dagana en Bónus. Þeir auglýsa mikinn vöruskort í Bónus en Krónan segist eiga nóg.
Þessi hræðsluáróður er nokkuð merkilegur. Ætli lambakjötið sé að fara að seljast upp?
Það sem er örugglega rétt hjá þeim er að verðið mun hækka mjög fljótlega í ljósi gengisins.
Í dag skrifa ég hvort Facebook sé verkfæri djöfulsins á Deigluna. Ástæðan er meðal annars þær blaðagreinar þar sem Facebook hefur verið málað hið versta tól.
Annars hef ég verið í frekar litlu bloggstuði, mest af mínum tíma undanfarið hefur farið í að þeysast með erlenda gesti um landið, Landsþing JCI og út að ganga með hundinn Ara.
blogg | Tómas | 
31-10-2008 14:19 | 
Comments (3) 
RSS