Hin dyggi stuðningur

Ég sé á samfélagsmiðlunum að margir eru að átta sig á því að þeir eru á leiðinni í verkfall. Til hamingju!

VR er líklegast með skrýtnustu samsetningu nokkurs verkalýðsfélags –mér dettur amk. ekki neitt annað í hug. Félagið er með slatta af félögum sem er í með laun yfir 900 þúsund og svo er félagið með fólk sem er undir 300 þúsund. Samt hefur félagið þótt álitlegur kostur hjá öllum þessum aðilum. Þeir sem hafa haft það betra hafa hingað til getað treyst því að VR hafi gengið frá samningum án þess að þurfa að beita verkfallsvopninu, og þá hefur það eingöngu verið gert með hluta af mannskapnum og í mjög takmarkaðan tíma – fyrir mjög mörgum árum síðan.

Í gær birtist kom niðurstaða þar sem félagar kusum um að fara í verkfall. VR er að fara í verkfall. Allir. Jafnt þeir sem eru með 900 þúsund sem og þeir sem eru með 300 þúsund. Sama hvort viðkomandi samdi sjálfur eða hvort hann er á taxta. Af samfélagsmiðlum að dæma þá virðast ansi margir ekki hafa áttað sig á því að þeir væru “þyrftu að fara” í verkfall og talið að þeir væru „lausir“ því þeir semdu um sín laun sjálfir.

Nú er það bara þannig að meirihlutinn ræður. Hafi lágmarksþátttaka náðst, þá gildir það. Ég sé að margir fagna þessu og telja að umboðið sé skýrt og aðrir deila um að það sé óljóst. Sú umræða er algjörlega óþörf. Atkvæðagreiðslan fór fram og VR hefur umboðið til að fara í verkfall. Svo einfalt er það.

Það sem er mun flóknara er þá framhaldið.

VR ætlar að greiða 180 þúsund úr vinnudeilusjóði á mánuði fyrir fulla vinnu. Kaldhæðnin í því er að VR berst fyrir lágmarkslaunum upp á 300 þúsund og því er þetta rúmlega helmingur þess. Sem sagt þá dugir þetta skammt fyrir flesta. Það er því hætt á að þótt menn hafi samþykkt verkfall sé sá stuðningur ansi fljótur að dala. Mjög fljótt verður þrýstingurinn frá félagsmönnum að semja.

Hitt er að verði verkfallið langt held ég að margir eigi eftir að hugsa sér til hreyfings úr VR. Margir eru jafnvel nú þegar farnir að gera það. Tengingin við verkalýðsfélög eru oft bara í gegnum sjúkrasjóð, orlofssjóð og íþróttastyrki. Ansi margir eru sjálfsagt að velta fyrir sér hvenær þeir notuðu þetta seinast og hvað er í boði á öðrum stöðum. Jafnvel að sleppa sleppa því að vera í slíku félagi.

VR þarf því að spila rétt úr spilunum, því um leið og félagið þarf að ná farsælum samningum fyrir sína félagsmenn, mun mjög fljótt draga úr baráttuvilja félagsmanna (ef hann er þá fyrir hendi). Ekki bara heldur er líklegt að það hefði varaleg áhrif á félagið ef margir ákveða að hætta. Það hefði jafnvel verið betra að verkfallsumboð hefði ekki fengist.

Samfélagsmiðlarnir

    Bullað um Bjarna Ben

    Ég sé að grein á vald.org hefur farið eins og eldur um sinu um netið, þar sem fjallað er um Bjarna Benediktsson og meinta spillingu. Greinin er góð en því miður algjör þvæla. Þetta er ekki einu sinni góðar samsæriskenningar. Það er nóg að lesa greinina, skjölin og greinarnar sem vísað er á til að sjá í gegnum bullið.

    Stóra sprengjan á að vera að Bjarni Benediktsson sé tengdur fyrirtæki sem er að gera einn stærsta fjárfestingarsamning sem gerður hefur verið eins og segir í greininni:

    „Núna 24. mars 2015 síðastliðinn, var gerður gríðarlega stór samningur við Elkem Silicor Materials en það er nafn Íslenska járnblendifélagsins í dag. Þetta er einn stærsti samningur um fjárfestingu við fyrirtæki sem gerður hefur verið frá því 2003 og er í heildina 120 milljarðar. Fyrirtækið framleiðir kísiljárn eða ferrosilicon (FeSi).“

    Þarna er vísað í frétt á netinu í þeirri frétt er ekki minnst einu einasta orði á Elkem. Heldur fyrirtæki sem heitir Silicor Materials. Hérna er linkur á heimasíðu fyrirtækisins ásamt upplýsingum um milljarða viðskipti þar sem þeir eru að fjárfesta á Íslandi.

    Um sögu fyrirtækisins segir:

    “The organization was founded as a development company in 2006 under the name Calisolar, with the goal of manufacturing low-cost photovoltaic (PV) solar cells from silicon designed specifically for the solar industry (“solar silicon”) rather than electronic-grade polysilicon.”

    Þetta er sem sagt bara eitthvað allt annað fyrirtæki sem er ekki á nokkurn hátt tengt Elkem. Það sem meira er, þá er fullyrt eitthvað allt annað nafn á fyrirtækið Elkem, en samkvæmt gögnum sem þau sjálf vísa í heitir Elkem bara Elkem og ekkert annað. Þrátt fyrir ítarlega leit finn ég ekki með nokkru móti neina tengingu á milli Elkem og Silicor. Þetta virðist vera tilbúningur höfundar sem gæti verið tilkomin vegna framleiðslu fyrirtækisins sem er kísiljárn eða ferrosilicon eins og stendur raunar í greininni.

    Seinna ruglið er álíka heimskulegt, af einhverjum ótrúlegum ástæðum eru menn að búa til alveg ótrúlegt hneyksli upp úr því að Bjarni Benediktsson sé tengdur Bílanaust. Hver sem skrifar þessa grein getur þó ekki lesið eigin gögn. Það stendur mjög skýrt og greinilega í þessum pappír sem höfundur sýnir í greinni að félagið hefur verið sameinað (og þar með afskráð) árið 2007. Þeir aðilar sem þarna eru skráðir, eru þeir aðilar sem voru í stjórn þegar félagið var afskráð. Það er augljóslega ekki stjórnir í afskráðum félögum og eiginlega frekar skrýtið að það sé hægt að fá pappír mörgum árum síðar frá fyrirtækjaskrá með slíkum upplýsingum eins og um virka stjórn sé að ræða.

    Að lokum hafa verið grafnar upp enn frekari sannanir á meintu hneyksli Bjarna, en það hefur komið í ljós að árið 2002 var Bjarni lögmaður Elkem. Þvílíkt hneyksli að Bjarni sem starfaði sem lögmaður á þessum tíma og var ekki kominn á þing hafi starfað fyrir fyrirtæki!

    Þetta er algjört bull frá upphafi til enda, það eina sem stendur eftir er að Bjarni er skráður bt aðili fyrir Elkem ASA. Sú skráning þýðir samt ekki neitt. Bjarni ber ekki ábyrgð á félaginu, er ekki í stjórn félagsins eða hefur ekki endilega nokkra einustu tengingu við félagið. Eina sem þetta þýðir er að á einhverjum tímapunkti var hann skráður tengiliður. Það var sjálfsagt gert fyrir 2002 þegar félagið keypti Íslenska Járnblendið og Bjarni var lögmaður þess. Síðan hefur það verið dótturfélag Elkem og móðurfélagið varla þurft annan tengilið á Íslandi en eigið félag.

    Það er algjör skömm af þessum skrifum. Það er sorglegt að sjá fólk dreifa þessari vitleysu. Því miður hefur fólk ekki gefið sér tíma til að kynna sér málið og er tilbúið að trúa á spillingu. Það er í sjálfu sér verkefni fyrir Bjarna að koma í veg fyrir að slíkur jarðvegur sé fyrir hendi að auðvelt sé að koma slíkum sögum af stað. Höfundur greinarinnar á hins vegar að skamma sín, enda hefur þessi grein annað hvort verið skrifuð af mjög illum hug eða heimsku.

    Uppfært:
    Ég sé að það er uppfærsla á greininni, þar sem er látið eins og Silicor og Silicon hafi skolast til og um smá uppfærslu sé að ræða. Þetta var grunnurinn að allri greininni og “uppfærslan” er ný grein sem á ekkert skilt við þá gömlu nema að ruglið um Bílanaust stendur enn. Greinin er samhengislaust rugl og það væri hægt að skrifa annan pistil um ruglið í þessari nýju grein.

    Samfélagsmiðlarnir

      Ferðaþjónustan græðir en við borgum

      Samtök verslunar og þjónustu segja okkur frá því að ferðamenn hafi greitt tvo milljarða í skoðunarferðir í janúar. Það kemur reyndar ekkert óvart, þegar ég skrapp í bæinn áðan þá taldi ég 8 rútur sem voru á leiðinni úr bænum, fullar af ferðamönnum á leið að skoða norðurljósin. Það hefði væntanlega þurft að segja mér það tvisvar fyrir nokkrum árum að okkur tækist slíkt í janúar.

      Hin hliðin á þessu er að það er orðið alltof mikið álag á ferðamannastaði. Hugmyndin á Alþingi virðist vera að skattleggja þjóðina (ásamt ferðamönnum) til að mæta þessu góðæri í ferðamennsku.

      Það gengur svo sannarlega vel í ferðageiranum um þessar mundir. Icelandair græddi 9 milljarða í fyrra, þá eftir að reikna saman hagnað frá hundruðum eða þúsundum fyrirtækja sem starfa innan geirans.

      Nú þegar aldrei hefur gengið betur, þá á að rukka landsmenn sérstaklega. Þetta hljómar eitthvað öfugsnúið er það ekki? Ferðamannageirinn er að græða á tá og fingri og það að hækka á okkur skatta. Þetta er gert til að þessi fyrirtæki geti haldið áfram að græða.

      Úr því það á að nota þessa aðferð væri ekki rétt að færa þetta yfir á aðrar atvinnugreinar t.d. sjávarútveg? Nú gengur þeim vel og með sömu rökum ætti ekki að rukka þjóðina.

      Þótt þessi dæmi séu augljóslega ekki sambærileg, þá eru þau sett fram til að sýna að umræðan er á villigötum. Það á ekki að vera að deila um hvort og hvernig við landsmenn eigum að greiða niður ferðaþjónustuna. Það á að ræða hvað ferðaþjónustuna ætlar að greiða fyrir auðlindina.

      Samfélagsmiðlarnir

        Hetjur eða Skúrkar?

        Ég sé að Jóhann Páll er hættur á DV. Þeir félagar breyttust úr skúrkum og í hetjur á örfáum dögum eftir að í ljós kom að þeir höfðu haft rétt fyrir sér varðandi mál Hönnu Birnu. Eftir það þá hafa þeir félagar gengið á vatni að því er virðist. Þeir virðast vera hluti af „the untoucables“ og flytjendur fagnaðarerindisins og sannleikans.

        Um leið ég tek hatt minn ofan fyrir þeim að hafa fylgt þessu máli eftir eins og þeir gerðu, þá gleymist að stundum ratast kjöftugum satt orð á munn.  Því miður á það við um ansi margt sem ritað var í DV.

        Ég hef á köflum verið áskrifandi DV og viljað lesa og styðja fjölmiðla sem hafa verið að „skera á graftarkýlin“ eins og þeir segja sjálfir frá. Á endanum hef ég þó alltaf endað með segja upp áskriftinni. Þessi graftarkýli sem þeir voru að skera á voru einum of oft tilbúningur. Það þurfti oft ekki að hafa mikla þekkingu á málum til að sjá að umfjöllun var bæld, skæld og afskræmd. Mýflugur urðu að úlföldum. Blaðamennirnir virtust fyrst og fremst leita að blóðinu en ekki sannleikanum. Val á orðalagi var oft á þann veg að annað hvort skildi blaðamaðurinn ekki það sem hann var að skrifa um eða vísvitandi var verið að snúa út úr. Það reyndist oft erfitt að átta sig á því, hvað var satt og hvað var logið. Varla eftirsótt staða hjá fjölmiðili og því endaði ég á að segja blaðinu upp.

        Það verður því lítill söknuður af DV eins og það var. Um leið og maður vill hafa fjölmiðil sem uppfyllir þau háleitu markmið sem DV hafði, þá má fjölmiðillinn ekki missa augun af boltanum eins og DV gerði. Það er getur aldrei verið góður pappír að láta sig lítið varða um sannleikann og hugsa frekar um krassandi fyrirsagnir.

        Samfélagsmiðlarnir

          Breyting vsk og niðurfelling vörugjalda

          Nýverið voru ýmsir skattar hækkaðir lítillega á sama tíma og vörugjöld voru felld niður af annarri vöru og skattar lækkaðir.

          Fjölmargir brugðust ókvæða við og með ólíkindum að fyrirtæki hafi ekki beðist afsökunar á því að leyfa starfsmönnum að uppnefna menn og ríkisstjórn. Um leið og menn hafa spáð heimsenda og heilu ræðurnar um læsi fólks, þá má spyrja sama fólk hvernig ástandið var hérna fyrir 2007.

          Á því mikla og merkilega ári var þetta skattþrep nefnilega lækkað. Fram að því hafði sum að þessari vöru verið í efsta skattþrepi (þá 24,5%) og annað lækkað úr 14% í 7%.

          Matvörur
          Virðisaukaskattur af almennum matvörum lækkar úr 14 prósentum niður í 7
          prósent, virðisaukaskattur af sælgæti, gosdrykkjum, ávaxtadrykkjum og kexi
          lækkar úr 24,5 prósentum í 7 prósent. Vörugjald af ávaxtadrykkjum, ís, kexi, kaffi,
          te og kakó hefur jafnframt verið fellt niður, en vörugjald helst óbreytt á sykri og
          sætindum.
          Bækur, tímarit, blöð og geisladiskar
          Virðisaukaskattur af bókum, blöðum og tímaritum lækkar í dag úr 14 prósentum
          í 7 prósent. Virðisaukaskattur af hljómdiskum lækkar úr 24,5 prósentum í 7 prósent.
          Þannig lækkar geisladiskur sem áður kostaði 2.199 krónur í 1.890 krónur.

          Það má þá spyrja, hvernig var lestrarástand þjóðarinnar fyrir þessar breytingar? Batnaði ástandið mjög mikið þegar skattprósentan lækkaði?

          Ekki að ég skilji ástæðuna fyrir þessum breytingum. Niðurfelling vörugjaldanna var mjög skiljanlegt, en lækkun hærra þrepsins í lægsta stig frá upphafi og hækkun lægra þrepsins skil ég ekki. Þjóðin mun samt halda áfram að kaupa sinn mat, þetta mun ekki skaða læsi þjóðarinnar og gamall bílafloti þjóðarinnar verður áfram viðhaldið.

          Eigum við ekki bara að róa okkur í svartsýnis spánum?

          Samfélagsmiðlarnir