Er heimasíðan þín leitarvélavæn?

Leitarvélabestun

Ég er búinn að vera að skoða ýmsar íslenskar heimasíður undanfarið og velta fyrir mér leitarvélabestun. Ég hef í gegnum tíðina reglulega lesið mig töluvert til um þessi fræði. Ég hef kannski ekki fengið mörg tækifæri til þess að spreyta mig í þessu en hef þó relgulega þegar ég hef sett upp heimasíður kynnt mér það nýjast sem er í gangi í þessum fræðum.

Það er ekki langt síðan að þessi síða var mjög vinsæl. Ég setti ég upp eftir að hafa áttað mig á að síða sem innihélt sum þessara orða var orðin ein vinsælasta síðan hjá mér, síðan safnaði ég saman leitum inn á bloggið mitt sem voru út í hött. Í dag fæ ég (sem betur fer) sárafáar heimsóknir inn á þessa heimasíðu.

Google og fleiri leitarvélar eru stöðugt að verða gáfaðri, með því að nota gervigreind til þess að greina síður þá hafa þeir bætt aðferðirnar til þess að greina góðar síður frá lélegum og mun fleiri þætti en þeir gerðu í upphafi. Algóritminn sem þeir nota er alltaf að batna, um leið og eigendur af heimasíðum finna leiðir til að “gabba” leitarvélarnar til að taka hækka leitarniðurstöður.

Það er samt í raun mjög merkilegt hvað íslensk fyrirtæki eru léleg í að hafa síðurnar sínar leitarvéla vænar. Ég leitaði t.d. að bílaleigu og sé að Hertz, sem er stærsta bílaleiga heims lendir ekki nema í 6. sæti. Ef ég ætla að leita að pizzastað, fæ ég engan stað á forsíðunni. Ég leitaði að nokkrum öðrum dæmum og sá að í mörgum tilfellum voru fréttir tengdar viðkomandi geira eða þjónustusíður sem komu fyrir ofan sömu fyrirtæki.

Það er í raun mjög skrýtið að það séu ekki fyrirtæki sem eru beint tengt lykilorðunum sem koma upp. Gulasíðan og ja.is hafa varla farið í leitarvélabestu með þesis lykilorð, þótt þær búi við það að vera með gríðarlega mörg fyrirtæki og lykilorð inn á síðunni.

Leitarvélabestun á íslensku er líka leikur einn miðað við það að fara út í hin stóra heim og keppa við fyrirtæki á ensku. Yfirleitt eru örfáir keppendur á hverjum markaði og því er mun auðveldara en að keppa á markaði sem er á ensku, þar sem þú ert ekki bara að keppa við niðursötður í þínu eigin landi heldur víðsvegar um heiminn (þótt google gefi staðsetningu reyndar verulegt vægi þegar þeir eru að birta niðurstöður).

Það er í því í raun þeim mun meiri ástæða fyrir íslensk fyrirtæki að leggja aðeins meira í síðurnar hjá sér þegar kemur að þessu. Það hlýtur jú að vera ein helsta ástæðan fyrir því að fyrirtæki setji upp heimasíður að fá gesti og um leið og fyrirtæki eru að greiða hundruð þúsund eða jafnvel milljónir í gerð heimasíðunnar er skrítið að taka ekki tillit til þessa í leiðinni.

Hvernig er vefurinn þinn lesinn?

Ég hef lengi haft áhuga á vefhönnun, bloggi og hvernig vefir eru lesnir. Ég hef í gegnum tíðina unnið að hönnun á ýmsum síðum og svo einstaka sinnum tekið þátt í námskeiðum varðandi markaðssetningu á netinu.

Ég hef eytt smá tíma í slíkar vangaveltur um helgina og verið að lesa mig aðeins til um málið. Eitt af því sem ég rakst á voru eftirfarandi myndir og staðfesta í raun það sem ég hef sagt um hönnunina og hvernig fólk les vefsíður (eða öllu heldur les ekki).

Á myndinni er augljóst að sjá hvernig augun eru á fyrirsögninni, fyrstu línunum og svo myndinni af höfundinum.

Hérna er svo önnur mynd af því hvernig fólk skoðaði google.

Í tilfelli google eru það fyrstu 2-3 leitar niðurstöðurnar og svo efsta leitin í adsense, keyptu auglýsingunum á hliðinni. Í tilfelli google, sýnir þetta hversu mikilvægt það er ná því fyrir fyrirtæki að vera á meðal efstu leitarniðurstaðna í google. Eitthvað sem er ekki of erfitt á Íslandi, þegar menn eru að keppa á svo litlum markaði. Eitthvað sem þarf virkilega að eyða tíma og peningum í, þegar síðan er á enskri tungu og með algenga vöru.

Grín með áfengisauglýsingar

Í kringum heimsmeistarakeppnina í knattspyrnu kom upp töluverð umræða um áfengisauglýsingar hjá RÚV. Bjórinn polarbeer auglýsti þá bjórinn sinn í þættinum.

Nú hef ég nánast engan áhuga á knattspyrnu og horfði á mjög fáa leiki (og aldrei allan leikinn). Samt sá ég ítrekað þessa auglýsingu þar sem ísbjörninn tróð Vuvuzela lúðrinum upp í ísbjörninn af pirringi. Nokkuð sniðug auglýsing, og eins og aðrar auglýsingar frá þeim, þá eru þeir ganga þær út á að bregðast á (mis) sniðugan hátt við nýlegum atburðum.

“Auglýsingin var sýnd nokkrum sinnum í þættinum án þess að orðið léttöl kæmi fram”, var sagt í fréttinni um þetta mál. Ég á ótrúlega bágt með að trúa því og held að hún hafi nánast alltaf verið sýnd. Í kjölfar umræðunnar sendi Páll Magnússon “harðorða viðvörun” til Ölgerðarinnar.

Sú harðorða viðvörðun skilaði sér þannig að bætt var við auglýsinguna smá bút, þar sem kom fram að verið var að auglýsa “Léttöl”. Þar með var málið dautt.

Það vita auðvitað allir að það er verið að auglýsa bjórinn en ekki léttölið. Sé þetta léttöl til, þá er skrítið að eyða gríðarlegum peningum í vöru sem er ekki verið að selja í búðum. Sem eiginlega þýðir að hér er alls ekki bann við að auglýsa bjór, það þarf bara að hengja smá texta aftan við. Þau viðurlög sem boðið er upp á, brjóti menn lögin eru auðvitað líka það lítil að það skiptir félögin nánast engu máli, 100-200 þúsund króna sektir eru smáaurar í samanburði við mátt auglýsingarinnar sem menn hafa verið sektaðir fyrir.

Hér heima er ekki leyfilegt að auglýsa lyf. Lyfjafyrirtækin hafa ekki gripið til svipaðra ráða og bjórframleiðendurnir. Svona til samanburðar virðist það vera nóg fyrir þá að setja orðið, “vítamín”, aftast í auglýsingu þar sem verið er að auglýsa verkjalyf. Bara að vöruheitið sé það sama.

Það hljóta allir að sjá að mikið vantar upp á fyrirkomulagið eins og það er núna. Annað hvort hljóta menn að breyta lögunum og leyfa þessum mönnum bara að auglýsa bjór og setja almennar leikreglur þá í kringum þær auglýsingar eða gera lögin þannig úr garði að menn geta ekki auglýst bjór bara með því að setja smátt letur og segja vöruna vera aðra en hún raunverulega er.

Draslið sem manni fylgir

Ég nýtti daginn I dag til að taka til í geymslunni minni, ekki bara það heldur reif ég gamla hirslu sem þar var og hefur eiginlega tekið upp allt plássið án þess að nýtast almennilega sem geymsla. Ég fór því í IKEA og verslaði hillur, núna er ég búinn að koma þeim að mestu upp og á morgun verður svo dótið sett aftur í geymsluna.

Um leið þá þurfi ég að tæma geymsluna og við það kom ýmislegt í ljós sem maður hefur sankað að sér í gegnum tíðina.

Maður veltir fyrir sér hvers virði gamlar bækur úr MR eru. Ólíkt mörgum bekkjarsystrum mínum sem nostruðu við bækurnar sínar, báru mínar enga sérstaka eftirminnilega takta aðra en þá köldu staðreynd að ég þurfti að skrifa niður það nauðsynlega til að ryfja upp fyrir próf. Ég efast um að ég eigi eftir að sitja yfir þessum bókum síðar eða þær eigi eftir að nýtast.

Annað dót, var ótrúlegt safn af straumbreytum og snúrum. Einhvern vegin heldur maður að það eigi alltaf eftir að koma tækifæri til þess að nota þessar græjur. Jú, stundum hefur komið sér að góðum notum. Það er samt auðvelt að verða sér út um straumbreyti eða rétta snúru ef maður þarf á því. Oftar en ekki gildir einmitt um þessa hluti að þegar maður þarf á þeim að halda man maður ekki eftir þeim í geymslunni og fer einfaldlega út í búð og kaupir nýja.

Ég hef grun um að þetta sé ekki einsdæmi hjá mér. Gamlar skólabækur og aðrir hlutir sem fólk heldur að það eigi eftir að nýta síðar taki töluvert pláss í geymslum fólks.

Næsta verkefni verður væntanlega vinnuherbergið okkar. Þar á ég nokkuð gott safn af ónýtum tölvum. Eitthvað sem hefur í gegnum annað hvort ætlað að laga en verið of bilað til að klára eða nánast allar ferðatölvurnar sem ég hef átt í gegnum tíðina. Ætli það sé ekki komið að því að losa sig við eitthvað af þessu.

orkuaudlindir.is lokað í tæpan sólarhring

Vefurinn orkuaudlindir.is hefur nú verið niðri í tæpan en sólarhring. Aðstandendur vefsins hafa lýst því yfir að möguleiki sé á að sé á að um árás sé að ræða eða tæknilega bilun.
„Það er ljóst að hagsmunir eru miklir fyrir þá sem eru ósammála okkur og maður veltir fyrir sér hvað fólk er tilbúið að gera,“ er haft eftir Jóni Þórissyni, eins af forsvarsmönnum síðunnar.

Ég get ekki annað en haft stórar efasemdir um að þeir sem eru á móti undirskriftarsöfnuninni hafi áhuga á því að loka vefnum. Það væri líklega með því heimskara sem þeir gætu gert. Undirskriftarsöfnunin fengi (og fær) mun meiri umfjöllun og samúð en hún fengi annars. Það er alveg sama hvað þeir væru með stóra maskínu að baki sér til að gera þessar árásir, þeir geta ekki lokað vefnum endalaust og þegar hann fer í loftið aftur er það líklegt að fleiri muni skrifa en annars hefðu komið.

Það þýðir þó ekki að það sé ekki verið að gera árásir á vefinn. Slík árás getur allt eins verið slemi-árás. Tölvuþrjótar leita skipulega að veikleikum í uppsetningu á netþjónum og óháð innihaldi vefjanna, kanna þeir á skipulegan hátt netþjóna og hvort möguleiki sé á árás.

Ég hef tekið þátt að setja upp svona undirskriftarsöfnun og vefurinn þoldi ekki álagið. Á þeim tíma var ekki um sér vél, heldur deildi síðan vélinni með hundruð annara síðna. Álagið var svo mikið vegna þess að á þeim tíma voru gestir vefsins stöðugt að kanna hversu margir höfðu skrifað undir. Galli í hönnun hjá mér gerði það að verkum að síðan taldi stöðugt upp úr gagnagrunninum fjöldann og jók gríðarlega álagið. Síðan “cassaði” ég fjöldann og uppfærði fjöldann eftir ákveðinn tíma en ekki í hvert skipti. Það eitt dugði til að minnka álagið þannig að hann þoldi álagið.

Það skrýtna við þetta mál er að síðan er hýst hjá Skýrr og aðstandendurnir upplýstu það í fjölmiðlum. Það eru engir amatörar í nettækni þar á ferðinni og þeim ætti að vera í lófalagt að nota þau tæki sem eru í boði til að komast loka á þá sem væru eða eru að stunda þessar árásir. Ég er ekki frá því að það þurfi yfirlýsingu frá þeim varðandi hvað er um að vera. Að það taki heilan sólarhring að koma síðunni upp aftur er ekki eitthvað sem er gott fyrir orðspor Skýrr. Sérstaklega þegar svo opinber barátta er í gangi.

Hvað kostar að reka vef eins og AMX?

DV birti í gær „frétt“ um að það kostaði um 20 milljónir á ári að reka vefinn AMX.is. Samsæriskenningarnar gengu lengra þegar því var haldið fram að vefurinn væri kostaður af LÍU.  Það kemur ekkert á óvart að Ólafur Arnarsson, hafi gripið þetta á lofti og fjallað um málið á bloggi sínu, enda verið einn af fastagestum í umfjöllunum AMX.is.

Annað hvort er hér um verulegt þekkingarleysi hjá dv.is um kostnað við rekstur á slíkum vef eða vísvitandi útúrsnúningur.  Ég hallast að hinu síðarnefnda.

Ástæðurnar fyrir því eru einfaldar.   Þegar AMX.is var stofnaður var hann með nokkra starfsmenn og var þá áhersla lögð á frumsamdar fréttir og svo auðvitað Fuglahvíslið.  Þegar fjárhagslegur grundvöllur brast, var ákveðið að breyta vefnum og síðan þá hafa engar frumsamdar fréttir birst á vefnum.

Eina efnið sem er skrifað á AMX er Fuglahvíslið.  Aðrar fréttir sem birtast á vefnum eru sóttar af öðrum vefjum og slíkt er hvorki mannaflafrek og líklega gert með sjálfvirkum uppfærslum, þar sem RSS-straumar eru nýttir til að sigta út þær fréttir sem á að birta.  Sé það gert handvirkt má benda á að sömu menn reka vefinn b2.is, þar sem tugi vísanna eru birtar daglega og lítið mál að bæta við sig nokkrum fréttum á dag hjá amx.is.

Vefurinn hefur lengi hamast á Reyni Traustasyni og hans liði hjá Dv.is.  Á móti hefur Dv.is kastað skít í amx.is.  Þetta hefur verið ein allsherjar standpínukeppni, þar sem keppst er um titilinn „Baugspenni ársins“. Fyrir skemmstu ákvað DV að beina fyrst og fremst skotum sínum að ritstjóra vefjarins og hafa ítrekað hamrað á því að hann hafi verið verslunarstjóri hjá Bónus.  Hann virðist þar með sjálfkrafa halda á kórónunni og er vís sigurvegari í þessari sérstöku keppni.

Áður en Dv.is beindi athygli sinni að ritstjóranum hafði birts reglulega kenningar um að það væru Hannes Hólmsteinn og Skapti Harðarson sem væru helstu höfundar að fuglahvíslunum.      Hvort sem sú kenning sé rétt hjá DV skal ósagt látið, hins vegar miðað við magn skrifað, þá er ólíklegt að baki vefnum standi her manna sem þiggi laun fyrir verkið.   Það er því ólíklegt að menn taki tugmilljónir á ári fyrir reksturinn á vefnum.  Mun líklegra er að vefurinn kosti innan við milljón á ári og þeir sem þar skrifi geri það af sömu hugsjón og ég og aðrir skrifum blogg.  Tengingin við LÍU er ákaflega langsótt í þessu samhengi og ólíklegt að LÍU færi að greiða þessar upphæðir til að reka áróðursvef af þessu tagi.

Áður en breytingarnar voru gerðar birtust í gegnum teljari.is upplýsingar um lestur á amx.is, en eftir breytingarnar eru heimsóknartölur vefsins ekki opinberar.  Það er því skiljanlegt að auglýsendur bíði ekki í röðum eftir að fá að auglýsa hjá þeim.  Hins vegar er nokkur kaldhæðni í því að líklega eru DV.is með skrifum sínum að halda uppi heimsóknartölum á vefnum, sem líklega eru ekki í hæstu hæðum miðað við aðrar fréttavefi á Íslandi.

Er í lagi fyrir Ómar að þiggja styrki?

Friðrik Weisshappel og fleiri hafa hrundið af stað söfnum til að safna fé fyrir Ómar Ragnarsson, sem að eigin sögn er með 9 heimildarmyndir í framleiðslu. Reyndar hljómar 9 ansi ótrúlegur fjöldi heimildamynda, og í ljósi aðstæðna hefði maður haldið að það hefði verið betra að vinna færri í einu og ná að klára þær.
Þegar þessi umræða fór af stað kom í ljós að Ómar hefur þegið 10 milljónir frá Landsvirkjun. Þar af voru 8 milljónir komnar áður (árið 2006) og svo nú 2 milljónir. Þessir styrkir hafa ekki verið neitt leyndarmál og enginn efast um að Ómar hafi ekki unnið þrekvirki á sinn hátt. Sjálfsagt eiga þessar myndir þegar þær koma út eftir að vera með ódýrustu myndum í framleiðslu sem gerðar hafa verið og Ómar lagt allt sitt undir.

Það skítur samt nokkuð skökku við að Ómar skuli þiggja styrki frá Landsvirkjun við gerð þessara mynda. Hann er að gera myndir sem fjalla um náttúru Íslands og þar spilar Landsvirkjun lykilhlutverk. Hvort sem menn eru sáttir eða ekki við þær umbreytingar sem hafa átt sér stað á hálendin Íslands, þá hefur Landsvirkjun staðið fyrir mestu landmótunum á því svæði sem átt sér hafa stað af manna völdum.

Ólíkt því sem á sér stað á þinginu, þar sem vinnan er að mestu gagnsæ, er fátt gagnsætt við vinnu kvikmyndagerðarmanns. Á þinginu er ljóst hvernig menn greiða atkvæði, hvað menn hafa sagt í ræðupúltinu og hvaða mál menn flytja. Sé það upp á borðinu hverjir hafa greitt í þessa sjóði ætti því að vera nokkuð ljóst ef menn hafa „selt sig“ eða eru að taka þátt í stjórnmálum á óheiðarlegan hátt.

Í tilfelli kvikmyndagerðar er það alls ekki ljóst, jafnvel þótt vitað sé hvaðan peningarnir koma. Þótt í þessu tilfelli sé alveg ljóst hvaða skoðanir Ómar hefur á Hálslóni, er ekki jafn víst að sömu skoðanir séu þegar kemur að öðrum kostum Landsvirkjunar. Það er á endanum kvikmyndargerðarmaðurinn sjálfur sem beinir vélinni í þær áttir sem honum hentar eða gerir þær klippingar sem henta hans sjónarhorni. Það eru ekki svo fáar myndir til um sama hlutinn, þar sem með klippingum eða viðtölum er hægt að sjá mjög mismunandi hluti út frá sömu forsendum.

Það er auðvitað langsótt að saka Ómar um slíkt, en hins vegar á meðan við lifum í þjóðfélagi þar sem þingmenn og borgarfulltrúar eru eltir upp á röndum fyrir að þiggja styrki til að koma sér á framfæri í prófkjörum finnst manni skjóta skökku við að það sé í lagi fyrir Landsvirkjun að styrkja myndir um náttúru Íslands án þess að það sé aðeins staldrað við og velta fyrir sér tilganginum með slíkum styrkjum.

Afmæliskveðjur á Facebook

Undanfarna daga hafa verið netlausir dagar fyrir utan eitt smá kíkk í gær, á milli þess sem gestir voru í heimsókn. Ég ákvað að nota þessa 2 daga sem ég tók mér í frí til þess að sleppa því að vera í tölvunni, eitthvað sem gerist nánast aldrei. Í tók svo tölvulausan dag í vinnunni í dag, svona fyrst ég var byrjaður á þessu á annað borð, tók til í kringum mig og las greinar sem ég ætlaði að gera fyrir löngu.

Mitt í þessum tölvulausa tíma átti ég afmæli, til mín streymdu tugir afmæliskveðna úr öllum áttum á Facebook. Ég sá þó ekki þessar kveðjur fyrr en nú eftir hádegi, fyrir utan smá tölvuleysishlé sem ég tók í 5 mínútur í gær, þar sem ég gægðist í tölvupóstinn minn. Bara svona til að kanna hvort heimurinn væri nokkuð að farast.

Mér mikillar gleði sá ég að ég hafði fengið tugi af afmæliskveðjum á Facebook. Ég verð að segja að það gladdi mig ótrúlega mikið. Ég hef lesið mig tölvuvert til í tengslanetum og vinasamböndum, sem ég notaði í kennslu þegar ég tók þátt í starfi JCI. Allstaðar þar sem um það er fjallað á annað borð, ber mönnum saman um að kveðjur á hátíðisdögum, hvort sem um var að ræða útskrift, afmæli eða jól sé eitthvað sem skipti máli.

Ég hafði íhugað þetta töluvert varðandi Facebook. Mín niðurstaða var sú að þetta skipti ekki jafnmiklu máli þar og þegar persónuleg kveðja eins og kort og þegar símtal á sér stað. Ég hef því sjálfur nánast ekki sent neinar slíkar kveðjur, en þess heldur hringt í mína nánustu þegar tilefni hefur verið til.

Það kom mér því nokkuð í opna skjöldu þegar ég áttaði mig á því að þetta hafði ansi mikið gildi fyrir mig og mér fannst ótrúlega ánægjulegt að sjá allar þær frábæru kveðjur sem ég fékk.

Án þess að gera sérstakan greinarmun á þeim kveðjum sem ég fékk, eru samt nokkur atriði sem hægt er að hafa í huga þegar slíkar kveðjur eru samdar og það beint úr þeim fræðum sem um þetta fjalla.
• Nota nafn viðkomandi í kveðjunni.
• Nota eitthvað persónulegt með eða gera kveðjuna persónulega
• Senda viðkomandi bein skilaboð frekar en að nota vegginn

Líklega var verst í þessum kveðjum að maður var ekki við tölvuna og nota tækifærið og senda þessu góða fólki öllu skilaboð til baka. Það er alveg ljóst að svona er kjörið tækifæri til þess að viðhalda tengslum og kunningskap.

Niðurstaðan er eftir þessar vangaveltur eru þær að það sé eitthvað sem er þess virði að gera að senda kveðjurnar og gleðja vini og kunningja. Þótt þær séu ekki jafn áhrifaríkar og að tala beint við viðkomandi hafa þær ótrúleg áhrif.

Vandamál Apple Iphone 4

Apple virðist eiga í stökustu vandræðum með að leysa vandamálið með loftnetið á nýja Iphone 4 símanum sínum en í nýja símanum er loftnetið sjálfur rammi símans. Í fyrstu Apple að þetta væri bara vandamál í hugbúnaði sem hefði reiknað rangt út styrkinn á gsm merkinu, en fjöldi tilrauna hefur sýnt að vandamálið er stærra en svo. Það virðist ekki vera sama á hvern hátt þú heldur á símanum og þetta sé vandamál í vélbúnaði (hardware) en ekki hugbúnaði.

Það merkilega er að þrátt fyrir að þetta sé ljóst vandamál virðist ekkert draga úr sölunni á símanum. Lausnirnar sem Apple hefur boðið upp á eru ótrúlega ómerkilegar, annars vegar hafa þeir mælt með að fólk haldi á annan hátt á símanum og hins vegar að menn kaupi tösku utan um símann (sem virðist leysa vandann).

Consumer report mælti í fyrstu með símanum, en bætti svo við eftir að gallinn kom í ljós umsögninni og krafðist þess að Apple innkallaði símann og lagaði. Þeir bentu einnig á að auðvelt væri að laga símann með því að setja tape á viðkvæma staði símans. Hversu flott er nú að eiga glænýjan Iphone síma með tape?

Það er alla veganna ljóst að ég myndi ekki vilja eiga slíkan síma.

Maður bíður á meðan eftir alvöru aðgerðum frá Apple, ég trúi því ekki að þeir vilji halda áfram með þessa umræðu og hljóta að bregðast við með alvöru aðgerðum.

Android símar

Ég hef aldrei tímt að kaupa mér síma á yfir hundrað þúsund, hvað þá 140 þúsund eins og Iphone síminn kostar hér heima. Í mínum huga er sími tæki sem ég er með mér öllum stundum og sem slíkt er nokkuð ánægður með að það endist í 1 ár, hvað þá meira. Fyrir slíkt tæki er yfir hundrað þúsund upphæð alltof há.

Mér langar samt í góðan síma. Líkt og það sem Iphone býður upp á. Ég geri reyndar ekki ráð fyrir að skrifa ritgerðir á símann en ég vil geta farið á netið, geta skoðað dagbókina mína og sett inn viðbætur sem hentar því sem ég er að gera á hverjum tíma.

Síminn frá Google (Nexus one) er líkt og Iphone alltof dýr til þess að kaupa og nota á sama hátt og ég geri. Hins vegar hefur Google farið aðra leið en Iphone, þeir hafa búið til Android stýrikerfið og flestir stóru framleiðendurnir hafa boðið upp á síma með stýrikerfinu.

LG hefur boðið upp á síma sem heitir Optimus. Síminn er búinn með Android stýrikerfi og öllum flestum þægindum sem því fylgir svo sem þráðlausu interneti, 3G, GPS staðsetningum. Síminn kostar 45 þúsund með 12 þúsund króna mánaðarlegum afslætti á símreikninginn hjá Símanum. Svo þessi sími er nálægt því sem maður er til í að eyða í síma (þó það sé dýrara en ég hef hingað til eytt í símanum). Þeir hafa lýst því yfir að markmiðið sé að selja símann til notenda sem eru í fyrsta skipti að kaupa “smart” síma og sem slíkur virðist þetta vera mjög áhugaverður sími.

Android stýrikerfið virðist vera að ná verulegu flugi, þegar stóru framleiðendurnir eru farnir að nota kerfið. Um leið losnar um eina hindrun sem hefur verið að kaupa aðra tegund en hver og einn er vanur. Framleiðendur hafa flestir verið með eigið stýrikerfi og hafi menn keypt síma frá öðrum framleiðenda en þeir eru vanir. Frekar en að skipta um framleiðanda hafa menn haldið sig við sömu tegund og sama “gamla” stýrikerfið sem menn þekkja.

Með Android er þetta vandamál úr sögunni. Það er eins og að kaupa tölvu með Windows stýrikerfinu. Kerfið er alltaf nokkurnn vegin eins. Það er þá hægt að fara að velja um aðra hluti eins og útlit, rafhlöðu endingu, stærð skjásins, gæði myndavélar og annað sem menn mögulega nota til að velja á milli síma.

Nokia sem hefur verið ráðandi á markaðnum fyrir síma ætlar að fara sína eigin leið. Eins og Iphone eru þeir með eigið stýrikerfi (symbian sem þeir keyptu fyrir 2 árum). Þeir ætla þó að bjóða linux lausn (eins og Android) sem heitir meego. Ég er nokkuð viss um að þeir eigi eftir að bjóða upp á síma með Android fljótlega. Nái Android því flugi sem kerfið er að stefna í, þá getur þessi ákvörðun orðið þeirra Akkilesar hæll. Þeir hafa í gegnum tíðina treyst á að notendur kaupi aftur “gamla góða” nokia stýrikerfið en ef notendur verða almennt orðnir vanir Android og Nokia ætlar að halda áfram að bjóða bara upp á symbina stýrikerfið (þrátt fyrir alla frábæru nýjungarnar sem hafa verið kynntar í Symbian^4) munu notendur velja kerfið sem þeir þekkja. Þar fyrir utan munu allra þær viðbætur sem standa til boðað í Android ekki vera í boði fyrir Symbian.

Vinna bara fávitar hjá Olís?

Þegar ég horfi á auglýsingarnar frá Olís sem þeir hafa verið með í gangi í sjónvarpinu í sumar, koma starfsmenn félagsins fram eins og þeir séu algjörir fávitar. Ekki bara í einni auglýsingu heldur í öllum auglýsingunum sem hafa verið í gangi.

Auðvitað á þetta að vera fyndið, en samt er væntanlega hægt að gera grín án þess að gera lítið úr starfsmönnum sínum.

Hver einasta auglýsing sem Olís hefur auglýst hefur ferkar ýtt undir þá ímynd að það séu bara bensíntittir eins og starfsmenn bensínstöðva voru einu sinni kallaðir.

Velti fyrir mér hvort Olís væri að reyna að mála þann stimpil aftur á eigin starfsmenn?

Hvað með að auglýsa frekar að þeir séu klárir og geti boðið mér upp á þjónustu sem ég ekki fæ með því að fara á sjálfsafgreiðslustöð?

Hanna, slepptu því að verða forseti

Í dag verður upplýst hvort Hanna Birna Kristjánsdóttir verði forseti borgarstjórnar.

Ég vona að hún taki þetta ekki að sér.

Þetta segi ég þrátt fyrir að allar vísbendingar bendi til þess að hún sé að íhuga málið og ég tel líklegt sé að hún eigi eftir að taka þessu boði.

Ég tek það strax fram að það getur verið að myndin líti allt öðruvísi út hjá þeim sem eru í hringiðunni og með meiri upplýsingar en ég. Eins og þetta lítur út frá mínum bæjardyrum og það sem ég hef séð í fjölmiðlum er þetta ekki áhættunnar virði.

Besti flokkurinn og Samfylkingin töluðu um nýja tíma, en það fyrsta sem var á dagskrá var samt að skipta með sér stólum. Á stóra þak-fundinum var Dagur eins og hann væri úr öðru sólkerfi og passaði engan vegin inn í þessa mynd, Besti flokkurinn virtist engu nær um það sem þeir ætluðu að gera.

Síðan þá hefur lítið breyst. Þær hugmyndir sem hafa komið fram hafa annað hvort verið þynntar út eins og hugmyndin með ísbjörninn, sem var allt í einu orðin að hjúkrunarheimili. Tekjuleiðin átti að vera hvítflibbafangelsi (eins og Jón sagði, þá var það í alvöru), en borgin fær sáralitlar tekjur af því og 15 þúsund manna hvítflibbafangelsi. Hugmyndin er góð eftir bjórdrykkju en svo rennur af mönnum og menn sjá hvað hún er langsótt.

Á meðan hugmyndirnar eru ekki skýrari en þetta sé ég ekki að það sé forsenda til þess að taka þátt í svona meirihluta samstarfi. Það er auðvitað hafi þetta verðið boð um meirihlutasamstarf. Enn sem komið er, þá liggur bara fyrir að Hönnu hafi verið boðið þetta sæti en ekki hvort þetta hafi verið boð um meirihlutasamstarf eða bara til Hönnu persónulega.

Það skiptir auðvitað máli.

Það er ekki nóg að bjóða fólki bara stóla og stöður, það þarf að fylgja því að þau málefni sem Sjálfstæðisflokkurinn lagði upp með í þessum kosningum fái brautargengi.

Sjálfstæðisflokkurinn þarf líka að taka til hjá sér sjálfum, yfirlýsingar á kosninganótt báru ekki merki þess að menn hafi tekið mikið tillit til þess gulaspjalds sem kjósendur sýndu flokknum. Þótt vissulega hafi úrslitin verið betri en verstu skoðanakannanir bentu til, er hann langt frá því að vera sigur. Menn verða að setjast niður og skoða þau mál.

Hvað varðar loforð Hönnu Birnu um samstarf, þá var líka talað um breytta hugsun. Það aukna samstarf getur allt eins komið án þess að vera í meirihluta eða án þess að fá úthlutað sérstaklega stólum. Hönnu hefur verið tíðrætt um hvernig þetta var, þegar meirihluti réði öllu og minnihlutinn var valdalaus og aðgerðarlaus. Við vorum að borga 15 fulltrúum laun en höfðum bara 8 í vinnu. Samstarf þar sem meirihluti og minnihluti vinna náið saman að góðum málum á að vera allt eins góður kostur í stöðunni.

Ég held því að Hanna ætti láta vera af því að taka þátt í þessu og leyfa flokkunum tveimur að komast að því fyrir hvað þeir standa en frekar að styðja góð málefni.

Frú Gína í vanda

Ég hef alltaf verið dálítill “sökker” fyrir nýjum leiðum til þess að svíkja fólk. Ég hef oft dáðst af hugmyndaflugi fólks til þess að ná að pretta samnáunga sinn.

Ég efast um að google translate þýðing Frú Gínu eigi eftir að selja frekar Nígeríu-svindlið en ensku bréfin sem hafa reglulega komið hingað til (ég vona alla vegna ekki) en það er alla vega skemmtilegur texti.

Það er greinilegt að greiningartækni þeirra hefur aukist, ég fór að velta fyrir mér hvernig þeir vissu að netfangið mitt væri íslenkst, þar sem þetta var sent á gmailið mitt. Ég hef grun um að isnic komi upp um mig. Þar er bæði netfang og símanúmer mitt skráð.

Ég hef þó verið blessunarlega laus við símtöl, en á upphafsárum netsins hringdu nokkrar vinkonur Frú Gínu í mig með litlum árangri þó.

Frá: Frú Gina Zemba.
Heimilisfang: 14., Jalalabad Road
Kabúl, Afganistan

Elskaða í Kristi,

Kveðjur í nafni Drottins vors Jesú Krists, ég er fyrrverandi Frú Fatima Kudiruti Zemba, nú frú Gina Zemba. A ekkja til seint Sheik Mohammed Zemba, ég er 71 ára gamall, ég er nú nýr í trúnni umbreyta, sem þjást af lengi krabbamein í lungum.

Frá öllum ábendingum ástand mitt er mjög versnandi og það er alveg augljóst að ég mun ekki lifa meira en fjórum mánuðum eftir að lækna mína. Þetta er vegna þess að krabbamein stigi hefur fengið á mjög slæmur stigi. seint maðurinn minn var drepinn á meðan the US árás gegn hryðjuverkum í Afganistan árið 2001, en á því tímabili hjónabandsins okkar að við gátum ekki framleiða öllum börnum.

Þú getur lesið meira á BBC News.

http://news.bbc.co.uk/cbbcnews/hi/world/newsid_1624000/1624457.stm

seint maðurinn minn var mjög ríkur og eftir dauða hans, erfði ég öll viðskipti heimsveldi sitt og auð. Læknirinn hefur ráðlagt mér að ég gæti ekki lifað í meira en fjóra mánuði, þannig að ég ákvað nú að deila hluta af þessari eign, til að leggja sitt af mörkum til þróunar kirkjunnar í Afríku, Ameríku, Asíu og Evrópu.

Ég valdi þig eftir að fara á vefsíðu og ég bað um það, ég er fús að gefa summan af US $ 20,200,000.00 (Tuttugu milljón 200.000 dollarar), til að þér fyrir minna forréttinda. Ég vil að þú að hafa í huga að þessir sjóðir séu innborgun í banka okkar í Evrópu (ING Bankinn Belgíu og á leiðbeiningar minn, skal ég gefa þér tilskipun um hvernig á að fá kröfur með heimild skjal á vegum mínum í Evrópu.

Með Guðs allt er hægt ég vil að þú og kirkju alltaf að biðja fyrir mér því að Drottinn er hirðir minn.

Loksins, heiðarleika ég biðja um að þetta fé þegar flutt verður notað fyrir umræddum tilgangi, vegna þess að ég sé kominn til að finna út þessi auður kaup án þess að Kristur er hégómi þegar hégómi.

Megi náð Drottins vors Jesú Krists, kærleikur Guðs og samfélag heilags anda sé með yður og fjölskyldu þinnar.

Ég Bíða Urgent svarið.

Kveðja í Kristi.

Frú Gina ZEMBA
pani.ginazemba@gmail.com

Blogg afmæli og annað raus

Menn keppast við að tilkynna 10 ára afmæli sín í bloggheimum. Ég byrjaði að “blogga” þegar ég byrjaði í Háskóla Íslands. Það var haustið 1998, þá var það eitt af verkefnum okkar að setja upp heimasíðu á heimasvæðum okkar. Ég byrjaði að skrifa inn á síðuna og var á þeim tíma bara nokkuð ánægður með að fá 10 heimsóknir á dag á heimasíðuna.

Ég notaði telnet til þess að skrifa færslur inn á síðuna þegar ég var ekki í skólanum. Það var pico editorinn sem ég notaði oftast til þess að skrifa færslurnar.

Eftir að hafa skrifað inn í nokkra mánuð ákvað ég að hætta að nota upphaflegt nafn á blogginu mínu sem var “snápurinn” og breytti því yfir í Pottinn. Eftir það fór ég að safna færslunum. Því miður er ekkert eftir af þessum fyrstu færslum mínum en eitthvað er til af því sem var orðið að Pottinum sjá hérna. Þessar færslur eru frá því í byrjun árs 1999.

Ég veit því ekki nákvæma tímasetningu hvenær ég ætti að halda upp á blogg afmælið mitt og stefni reyndar ekki að því að halda upp á þann dag sérstaklega.

Undanfarið hef ég ekki verið mjög kraftmikill bloggari, það er fyrst og fremst því að kenna að ég er að skrifa mjög mikið í vinnunni. Töluverður kraftur hefur einnig farið í Facebook (sem er þó ekki verulegt). Undanfarið hefur einna mesti krafturinn farið í athugasemdakerfi. Það verður að viðurkennast að ég er nokkur “sökker” fyrir að setja fram hugmyndir og deila við fólk. Eitthvað sem hefur ekki alltaf skilað árangri hérna en þeim mun meiri í athugasemdakerfum.

Ég hef reyndar verið að velta fyrir mér að hefja nýtt blogg eða breyta þessu. Ég hef verið að vinna mjög mikið varðandi umhverfisvernd á nokkuð breiðum grunni og hefði áhuga á að deila því í bloggi. Ég held að það sé nokkur skortur á bloggum á hægri kantinum um umhverfisvernd. Þessi mál hafa verið á Íslandi á þann veg að þau hafa verið bundin við vinstrimenn. Menn eru kannski ekki sammála um aðferðirnar en markmiðin eru þau sömu. Það er líka misskilningur að umhverfisvernd fjalli eingöngu um málefni sem snúa að virkjunum eins og umræðan hefur verið hérna heima oft.

Það tekur bara tíma og ég hef kannski ekki alltof mikið af honum núna.

Gott starf hjá Rauða krossinum á Akureyri

Ég sá í fréttum í kvöld að Rauði krossinn á Akureyri hefur aftur verið ræstur út. Þau stóðu vaktina þegar ég fór út til Brussel fyrir 2 vikum. Eftir langa ferð um miðja nótt var frábært að fá þær jákvæðu og góðu móttökur sem ég fékk frá Rauða krossinum, þar sem þau stóðu með heimabakað bakkelsi og heitt kakó handa okkur þegar við komum norður.

Í sjálfu sér var flest jákvætt að segja um framkvæmdina hjá Flugleiðum, miðað við mjög erfiðar aðstæður.

Það sem helst var hægt að gagnrýna var skortur á upplýsingagjöf (eins og virðist vera viðlogandi flugið). Það var skrýtið að koma til Glasgow og lesa þar af boarding spjaldinu (sem hafði verið prentað á Akureyri) að búið var að seinka fluginu mínu til Kaupmannahafnar. Þrátt fyrir það var enginn sem ég let mann vita eða gerði neitt svo ég gæti gert ráðstafanir fyrir flugið sem ég átti seinna um daginn.

Ég held að fólk hafi sýnt ótrúlega þolimæði við þessar aðstæður, ég skal samt viðurkenna að ég var glaður þegar ég var á leiðinni heim og ég komst að því að það var flogið beint á Keflavík. Ferðin út voru 24 tímar án þess að ná að sofa mikið á leiðinni og það tók nokkurn tíma að jafna sig eftir flugið.

Besti flokkurinn – versti kosturinn?

Mér finnst grínið hjá Jóni Gnarr skemmtilegt, ég hef horft á flest videóin frá því hann byrjaði að videoblogga, fylgdist með þegar Jón byrjaði að tilkynna að hann ætlaði að bjóða sig fram til þings en skipti svo um skoðum og ákvað að hafa upphitun í borginni. Einnig þegar hann pirraði frambjóðanda Samfylkingarinnar, þegar hann ætlaði ekki að mæta í fleiri viðtöl fyrir sveitastjórnarkosningar í þætti hjá Audda og Sveppa. Svo núna í Kastljósinu þegar hann breytist í dálítin Bjarnfreðarson og varð pólitíkus. Nú hefur hlaupið að því virðist einhver smá alvara þegar þeim virðist allt í einu vera komin meiri alvara.


Eftir því sem ég hef séð þá hafa þessi grínframboð yfirleitt endað á 3 mismunandi máta


• Reyna að breyta sér í alvöru stjórnmálamenn.

• Hætta að mæta eða segja af sér eða splundrast í frumeindir.

• Verða til skelfilegra trafala með stöðugu gríni á fundum


Mér sýnist Bestiflokkurinn vera á leiðinni að hasla sér völl í fyrsta liðnum, alla veganna miðað við viðtalið sem Helgi Seljan átti við Jón Gnarr í gær. Jón virtist vera hálf hissa á því að þurfa að svara fyrir gjaldþrot eigin félags og tókst eiginlega að afneita vini sínum (en samt ekki) og kenna honum um þetta. Jón virtist líka vera hissa á því að þurfa að svara fyrir að hafa verið stuðningsmaður Guðlaugs Þórs fyrir nokkrum árum. Þegar þarna var komið við sögu var Jón eiginlega farin að hegða sér eins og alvöru stjórnmálamaður og komin í fullt að svara ekki spurningum en snúa bara út úr.


Maður veltir fyrir sér hvort Jón og félagar hafi átt von á slíkum árangri. Ég held að menn hafi búist við 1 manni og í mesta lagi 2. Nú þegar ljóst er að mun fleiri geti átt í vændum er spurning hvort fólk sé raunverulega tilbúið að fylgja gríninu eftir og sitja fundi borgarstjórnar og taka þátt í umræðum. Það getur því verið að þetta fólk muni annað hvort ekki taka þátt í starfinu eða einfaldlega hætta.


Versta niðurstaðan fyrir borgina væri þó ef grínið heldur áfram til lengdar. Þótt menn séu pirraðir út í fjórflokkinn hefur ótrúlega margt gott gerst í Reykjavík og það er væri galið að vera með óstarfhæfa borgarstjórn vegna yfirtöku uppistandara á stjórninni. Á sama tíma og Reykjavík er að skila hagnaði á erfiðum tímum, hefur borgin verið í ótrúlega miklum framkvæmdum t.d. miðað við ríkið. Það er hætta við að grínið kárni ef framkvæma á hinar og þessa „skemmtilegar hugmyndir“ sem á endanum mun leggjast af fullum þunga á borgarbúa í formi hærri skatta svo sem 20 hæða neðanjarðar bygging eða aðrar hugmyndir sem mönnum dytti í hug að framkvæma. Fyrir utan einfaldlega þá hættu að starfsemi borgarstjórnar muni lamast. Það þarf ekki að fara nema til Álftanes, þar sem bæjarfulltrúar ákváðu að framkvæma af kappi en ekki forsjá. Niðurstaðan voru hámarksútsvar, auknar álögur þar sem mögulegt var og skert þjónusta.


Maður spyr sig samt hvort það ekki eftir eigi að koma í ljós að um risastór uppistand er að ræða? Þetta hefur alla vegna hrist verulega upp í hlutunum. Á meðan Jón hefur fengið hvert drottningarviðtalið á fætur öðru hafa hinir frambjóðendurnir nánast ekkert sést. Ég man ekki eftir sveitarstjórnarkosningum þar sem nánast ekkert hefur heyrst í oddvitum stjórnmálaaflanna í fjölmiðlum.
Að lokum þá fann ég þessa skemmtilegu mynd af Jóni daginn fyrir kosningar fyrir 4 árum þar sem Jón lék lottó vinningshafann Lýð Oddson og hvatti fólk til að að gera x-lottó. Það er ýmislegt í þessari kosningabaráttu sem minnir óneitanlega á Lýð. Þetta væri kannski hans lottó vinningur.




Kosningaþátttakan

Athygli vekur að það skuli ekkert vera birt hjá Samfylkingunni í Árborg hversu margir tóku þátt í prófkjörinu hjá þeim.  Ætli það sé vegna þess að það voru skammarlega fáir?

Ég get ekki verið annað en ánægður með þátttökuna í Kópavogi, lokatölur eru ekki komnar en það er búið að telja 2600 atkvæði.  Það er áhugavert að í Reykjavík var þátttaka í prófkjöri Samfylkingarinnar um 2600 atkvæði.

Ég er auðvitað mjög sáttur með Ármann, þótt ég hafi ekki tekið þátt eða fylgst með prófkjörinu held ég að Kópavogsbúar hafi tekið skynsama ákvörðun fyrir flokkinn í heild.  Nú er ég ekki viss um að það sem sagt hefur verið um Gunnar sé satt, en hins vegar hafa það mörg mál verið í gangi að það getur ekki verið heillavænlegt að hafa Gunnar í forystu.   Ég held að Gunnar hafi gert margt fyrir Kópavog en hefði átt að þekkja sinn vitjunartíma.

Mér hefur fundist það til mikils sóma hvernig félög innan Sjálfstæðisflokksins hafa birt niðurstöður sínar.  Það hefur ekki verið neitt pukur og ekki bara niðurstaða í hvert sæti verið birt.  Þetta hefur gefið mönnum miklu meiri tækifæri til vangaveltna.

Skrýtinn stuldur í “innbroti”

Það var “brotist inn í” bílinn minn um daginn.   Það þurfti reyndar ekki mikið til enda gömul drusla, sem fær að enda lífdaga sína í mínum höndum. Eins og með marga gamla bíla er auðvelt að opna hann, með nánast hvaða lykli sem er.

Þar sem bílinn er eins og hann er, þá var lítið merkilegt í bílnum.  Þetta er svo sem ekki heldur í fyrsta skipti sem brotist hefur verið inn í hann, en þá var köldu kaffi sem ég var með í glasabakkanum helt niður í hann.

Núna var ruslapokinn tekinn og öllu helt úr honum á gólfið. Einnig var ónýtri tölvu stolið.  Reyndar var það búið að vera á dagskrá í nokkrar vikur að fara með hana á haugana.

Það sem mér fannst skrýtnast var að þeir stálu rúðusköfunni.  Þeir stálu hins vegar ekki startköplunum mínum, sem voru við hlið rúfusköfunar.

Ætli það sé stór svartur markaður fyrir stolnar rúðusköfur?

Prófessor rýkur á dyr

Það er í sjálfu sér ekki stór ráðgáta af hverju prófessorinn Þórólfur Matthíasson rauk á dyr í útvarpsþætti á Útvarpi Sögu. Ráðgátan er hins vegar hvað hann var að gera í viðtali á þessari útvarpsstöð.  Hefur maðurinn aldrei hlustað á stöðina eða er hann svo fyrtur að hann hélt að hann kæmist upp með eitthvað múður þarna?

Ég hlustaði á viðtalið í morgun, ég missti reyndar af því þegar hann gekk á dyr en náði að hlusta á það aftur í endurflutningi seinna í dag.

Ég undraði mig á því að prófessorinn hafi ekki farið betur undirbúinn í viðtalið.    Hann virtist t.d. ekki vera viss á því hversu hátt hlutfall væru forgangskröfur af öllum kröfunum, eitthvað sem ég held að maður sem er að skrifa greinar um málið og vera með fullyrðingar varðandi mögulega innheimtu ætti að hafa á hreinu, sérstaklega þegar hann gat vísað í að þetta hefði verið birt á heimasíðu slitastjórnarinnar.

Jafnframt hefði maður haldið að rökin fyrir því að 90% ættu að innheimtast væru veigameiri en þau sem hann færði að ef hann væri í skilanefnd myndi hann meta hlutfallið niður frekar en upp, þannig að kröfuhafar myndu vera ánægðari þegar lokauppgjörið fer fram.    Þetta var það sem hann sagði efnislega en í lengra máli.

Einnig voru mjög skemmtileg rök fyrir því að hagvöxtur yrði á næstu árum.  Svarið var bara að hann vissi það.  Þetta væri alltaf svona.   Þetta sagði hann án þess að nefna nokkur dæmi máli sínu til stuðnings eða að vísa í fræði.  Þar fyrir utan vissi ég ekki að hagfræði væri það nákvæm vísindi að það væri hægt að fullyrða að „þetta sé bara svona“.

Það má segja að það hafi ekki verið taka hann neinum vettlingatökum,  spyrjendur voru tveir og keyrðu í hann til skiptis.  Þáttarstjórnendur virtust ekki vita hver væri munurinn á forgangskröfum og öðrum kröfu og virtust efast um allt sem slitastjórn hefur upplýst, meira að segja hlutfallið af forgangskröfum.  Ég held að það hafi ekki verið bara yfirgangurinn frá þáttarstjórnendum sem gerði það að verkum að prófessorinn yfirgaf stúdíóið, hins vegar það þegar hann áttaði sig á því að þáttastjórnendurnir virtust ekki meðtaka neitt af því sem hann var að segja, virtust efast um allar tölur sem komið hafa fram í málinu (nema frá Evu Joly).

Eru spilavíti slæm fyrir orðspor Íslands?

Ég las viðtal við Álfheiði Ingadóttur heilbrigðisráðherra á vísi í gær þar sem verið er að fjalla um spilavíti, þar sagði hún:

„Ég sé enga ástæðu til þess að breyta lögunum og fara að opna hér spilavíti. Það yrði ekki orðspori Íslands til framdráttar. Ísland hefur upp á margt að bjóða og aðra sérstöðu,” segir Álfheiður sem þykir hugmyndin ekki góð og áréttar að spilafíkn sé alvarlegur sjúkdómur og öllum ljóst hverjar afleiðingar spilafíknar geta orðið.“

Nú eru til dæmis bæði spilavíti í Danmörku og Svíþjóð.  Ég hef ekki orðið var við að þessi spilavíti hafi skaðað orðspor þessara landa.

Ég sé ýmsar ástæður fyrir því að spilavíti eigi ekki að starfa á Íslandi en hvernig sú starfsemi eigi að skaða orðspor okkar sé ég ekki.  Gat Álfheiður virkilega ekki fundið  betri rök gegn spilavíti en að það skaðaði orðspor okkar Íslendinga?

Hitt er annað mál að á Íslandi hafa menn verið með ótrúlegan tvískinnungshátt varðandi spilavíti og fjárhættuspil.  Íslensk góðgerðarsamtök hafa getað rekið spilakassasali, þar sem menn hafa getað tapað aleigunni.  Þegar farið er inn á þessa staði má sjá að þetta eru ekkert annað en vísir af spilavítum.  Það hefur þótt í góðu lagi og stjórnvöld hafa veitt þessu blessun sína.  Meira að segja SÁÁ hefur hluta af tekjum sínum með þátttöku í rekstri spilakassa.    Þeir setja sig nú upp á móti þessari hugmynd, en hversu trúverðugt er það þegar þeir standa sjálfir í stórtækum spilakassarekstri?

Ég er ekkert hrifinn af því að fá spilavíti til Íslands, en það er rétt hjá Álfheiði að spilafíkn sé alvarlegur sjúkdómur.  Á sama tíma er samt skrýtið að góðgerðarstofnun sem starfar við það að hjálpa fólki úr þessari fíkn skuli fá drjúgan skildinginn með rekstri sem verður ekki kallaður annað en vísir að spilavítum. Ég hef ekki séð núverandi heilbrigðisráðherra leggjast gegn því eða koma með aðrar lausnir fyrir þessi félög til að afla sér fjár.

Hver er annars munurinn á sportbar með 15 spilakössum og spilavíti með spilakössum?  Bara nafnið og að það verða væntanlega spilaborð með alvöru „dílerum“?